Jó 7
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1“Não é o homem forçado a trabalhar na terra? Não são os seus dias como os dias de um trabalhador contratado?
1Соарта омулуй пе пэмынт есте ка а унуй осташ ши зилеле луй сунт ка але унуй мунчитор ку зиуа.
2Como um servo que anseia pela sombra, como um trabalhador contratado que espera pelo seu salário,
2Кум суспинэ робул дупэ умбрэ, кум ышь аштяптэ мунчиторул плата,
3assim recebi por herança meses de miséria, e noites de aflição me foram destinadas.
3аша ам еу парте де лунь де дурере, ши партя мя сунт нопць де суферинцэ.
4Quando me deito, eu digo: 'Quando me levantarei, e a noite terá fim?' Eu me reviro de um lado para o outro até o amanhecer.
4Мэ кулк ши зик: ‘Кынд мэ вой скула? Кынд се ва сфырши ноаптя?’ Ши мэ сатур де фрэмынтэрь пынэ ын ревэрсатул зорилор.
5Minha carne está vestida de vermes e torrões de pó. Minha pele se fecha, e racha novamente.
5Трупул ми се акоперэ ку вермь ши ку о коажэ пэмынтоасэ, пеля-мь крапэ ши се десфаче.
6Meus dias são mais velozes do que a lançadeira do tecelão, e se consomem sem esperança.
6Зилеле меле збоарэ май юць декыт сувейка цесэторулуй, се дук ши ну май ам ничо нэдежде!
7Oh, lembre-se de que minha vida é um sopro. Meus olhos não voltarão a ver o bem.
7Аду-Ць аминте, Думнезеуле, кэ вяца мя есте доар о суфларе! Окий мей ну вор май ведя феричиря.
8O olho daquele que me vê não me verá mais. Seus olhos estarão sobre mim, mas eu já não existirei.
8Окюл каре мэ привеште ну мэ ва май приви; окюл Тэу мэ ва кэута ши ну вой май фи.
9Assim como a nuvem se desfaz e desaparece, assim aquele que desce ao Seol não subirá mais.
9Кум се рисипеште норул ши трече, аша ну се ва май ридика чел че се кобоарэ ын Локуинца морцилор!
10Ele não voltará mais para a sua casa, e o seu lugar não o conhecerá mais.
10Ну се ва май ынтоарче ын каса луй ши ну-шь ва май куноаште локул ын каре локуя.
11“Portanto, não ficarei calado. Falarei na angústia do meu espírito. Me queixarei na amargura da minha alma.
11Де ачея ну-мь вой цине гура, чи вой ворби ын нелиништя инимий меле, мэ вой тынгуи ын амэрэчуня суфлетулуй меу.
12Sou eu o mar, ou um monstro marinho, para que você coloque um guarda sobre mim?
12Оаре о маре сунт еу сау ун балаур де маре, де-ай пус стражэ ын журул меу?
13Quando digo: 'Minha cama me consolará. Meu leito aliviará a minha queixa',
13Кынд зик: ‘Патул мэ ва ушура, кулкушул ымь ва алина дурериле’,
14então você me assusta com sonhos e me aterroriza com visões,
14атунч мэ ынспэймынць прин висе, мэ ынгрозешть прин ведений.
15de modo que a minha alma escolhe o estrangulamento, e a morte em vez dos meus ossos.
15Ах, аш вря май бине гытуиря, май бине моартя декыт ачесте оасе!
16Eu detesto a minha vida. Não quero viver para sempre. Deixe-me em paz, pois os meus dias são apenas um sopro.
16Ле диспрецуеск!… Ну вой трэи ын вечь… Ласэ-мэ, кэч доар о суфларе ми-й вяца!
17O que é o homem, para que você o engrandeça, para que você fixe nele a sua atenção,
17Че есте омул ка сэ-Ць песе атыт де мулт де ел, ка сэ ей сяма ла ел,
18para que você o visite a cada manhã, e o prove a cada momento?
18сэ-л черчетезь ын тоате диминециле ши сэ-л ынчерчь ын тоате клипеле?
19Até quando você não desviará de mim o olhar, nem me deixará em paz até que eu engula a minha saliva?
19Кынд вей ынчета одатэ сэ мэ привешть? Кынд ымь вей да рэгаз сэ-мь ынгит скуйпатул?
20Se pequei, o que faço a você, ó observador dos homens? Por que você me colocou como seu alvo, de modo que me tornei um fardo para mim mesmo?
20Дакэ ам пэкэтуит, че пот сэ-Ць фак, Пэзиторул оаменилор? Пентру че м-ай пус цинтэ сэӂецилор Тале, де ам ажунс о поварэ кяр пентру мине ынсумь?
21Por que você não perdoa a minha desobediência, e não tira a minha iniquidade? Pois agora me deitarei no pó. Você me buscará diligentemente, mas eu já não existirei.”
21Пентру че ну-мь ерць пэкатул ши пентру че ну-мь уйць фэрэделеӂя? Кэч вой адорми ын цэрынэ ши, кынд мэ вей кэута, ну вой май фи!”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.