Jó 39
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1“Você sabe o tempo em que as cabras montesas dão à luz? Você observa quando as corças têm as suas crias?
1Штий ту кынд ышь фак капреле сэлбатиче пуий? Везь ту пе чербоайче кынд фатэ?
2Você pode contar os meses que elas cumprem? Ou você sabe o tempo em que elas dão à luz?
2Нумерь ту луниле ын каре сунт ынсэрчинате ши куношть ту время кынд наск?
3Elas se encurvam. Elas dão à luz as suas crias. Elas põem fim às suas dores de parto.
3Еле се плякэ, фатэ пуий ши скапэ юте де дурериле лор.
4Suas crias se tornam fortes. Elas crescem no campo aberto. Elas saem, e não voltam mais.
4Пуий лор принд влагэ ши креск суб черул слобод; плякэ ши ну се май ынторк ла еле.
5“Quem deixou o jumento selvagem livre? Ou quem soltou as amarras do jumento veloz,
5Чине а лэсат слобод мэгарул сэлбатик, избэвинду-л де орьче легэтурэ?
6de quem fiz do deserto o seu lar, e da terra salgada a sua morada?
6Й-ам дат ка локуинцэ пустиул ши пэмынтул сэрак ка локаш.
7Ele despreza o tumulto da cidade, e não ouve os gritos do condutor.
7Ел рыде де зарва четэцилор ши н-ауде стригэтеле стэпынулуй каре-л мынэ.
8A extensão das montanhas é a sua pastagem. Ele busca por tudo que é verde.
8Стрэбате мунций ка сэ-шь гэсяскэ храна ши умблэ дупэ тот че есте верде.
9“O boi selvagem se contentará em servi-lo? Ou ele ficará junto ao seu cocho?
9Вря биволул сэлбатик сэ фие ын служба та? Ши стэ ел ноаптя ла есля та?
10Você pode prender o boi selvagem no sulco com o seu arreio? Ou ele lavrará os vales atrás de você?
10Ыл поць лега ту ку о фуние ка сэ трагэ о браздэ? Мерӂе ел дупэ тине ка сэ грэпезе булгэрий дин вэй?
11Você confiará nele, porque a sua força é grande? Ou você deixará a ele o seu trabalho?
11Те ынкрезь ту ын ел пентру кэ путеря луй есте маре? Ши-й лашь ту грижа лукрэрилор тале?
12Você confiará que ele trará para casa a sua semente, e ajuntará o grão da sua eira?
12Те лашь ту пе ел пентру кэратул роаделор тале, ка сэ ле стрынгэ ын ария та?
13“As asas do avestruz batem orgulhosamente, mas são elas as penas e a plumagem do amor?
13Арипа струцулуй бате ку веселие, де-ай зиче кэ есте арипа ши пенишул берзей.
14Pois ela deixa os seus ovos na terra, os aquece no pó,
14Дар струцоайка ышь ынкрединцязэ пэмынтулуй оуэле ши ле ласэ сэ се ынкэлзяскэ ын нисип.
15e se esquece de que o pé pode esmagá-los, ou de que o animal selvagem pode pisoteá-los.
15Еа уйтэ кэ пичорул ле поате стриви, кэ о фярэ де кымп ле поате кэлка ын пичоаре.
16Ela trata duramente as suas crias, como se não fossem suas. Embora o seu trabalho seja em vão, ela não tem medo,
16Есте аспрэ ку пуий сэй, де паркэ нич н-ар фи ай ей. Кэ с-а трудит деӂяба, ну-й пасэ ничдекум!
17porque Deus a privou de sabedoria, e não lhe concedeu entendimento.
17Кэч Думнезеу ну й-а дат ынцелепчуне ши ну й-а фэкут парте де причепере.
18Quando ela se levanta altiva, ela zomba do cavalo e do seu cavaleiro.
18Кынд се скоалэ ши порнеште, рыде де кал ши де кэлэрецул луй.
19“Foi você quem deu força ao cavalo? Você vestiu o seu pescoço com uma crina tremulante?
19Ту дай путере калулуй ши-й ымбрачь гытул ку о коамэ че фылфые?
20Você o fez saltar como um gafanhoto? A glória do seu resfolegar é terrível.
20Ту-л фачь сэ сарэ ка лэкуста? Некезатул луй путерник рэспындеште гроаза.
21Ele escarva no vale, e se alegra na sua força. Ele sai ao encontro dos homens armados.
21Скурмэ пэмынтул ши, мындру де путеря луй, се арункэ асупра челор ынармаць;
22Ele zomba do medo, e não se intimida, nem recua diante da espada.
22ышь бате жок де фрикэ, ну се теме ши ну се дэ ынапой динаинтя сабией.
23A aljava chocalha contra ele, a lança reluzente e o dardo.
23Зэнгэнеште толба ку сэӂець пе ел, сулица ши ланчя стрэлуческ,
24Ele devora a terra com ferocidade e fúria, e não fica parado ao som da trombeta.
24фербе де априндере, мэнынкэ пэмынтул, н-аре астымпэр кынд рэсунэ трымбица.
25Sempre que a trombeta soa, ele resfolega: 'Aha!' Ele cheira a batalha de longe, o trovão dos capitães e os gritos de guerra.
25Ла сунетул трымбицей паркэ зиче: ‘Ынаинте!’ Де департе мироасе бэтэлия, гласул ка де тунет ал кэпетениилор ши стригэтеле де луптэ.
26“É pela sua sabedoria que o falcão voa alto, e estende as suas asas para o sul?
26Оаре прин причеперя та ышь я улиул зборул ши ышь ынтинде арипиле спре мязэзи?
27É sob o seu comando que a águia se eleva, e faz o seu ninho nas alturas?
27Оаре дин порунка та се ыналцэ вултурул ши ышь ашазэ куйбул пе ынэлцимь?
28No penhasco ela habita e faz o seu lar, na ponta do penhasco e na fortaleza.
28Ел локуеште ын стынчь, аколо ышь аре локуинца, пе вырфул зимцат ал стынчилор ши пе вырфул мунцилор.
29De lá ela espia a presa. Seus olhos a veem de longe.
29Де аколо дескоперэ ел прада ши ышь куфундэ привириле ын депэртаре дупэ еа.
30Suas crias também sugam sangue. Onde estão os mortos, ali ela está.”
30Пуий луй ый бяу сынӂеле; ши аколо унде сунт хойтурь, аколо-й ши вултурул.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.