Jó 42
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Então Jó respondeu ao SENHOR:
1Йов а рэспунс Домнулуй ши а зис:
2“Sei que o Senhor pode fazer todas as coisas, e que nenhum dos seus planos pode ser frustrado.
2„Штиу кэ Ту поць тотул ши кэ нимик ну поате ста ымпотрива гындурилор Тале.” –
3O Senhor perguntou: ‘Quem é este que encobre o conselho sem conhecimento?’ por isso falei do que eu não entendia, coisas maravilhosas demais para mim, as quais eu não conhecia.
3„Чине есте ачела каре аре небуния сэ-Мь ынтунече плануриле?” – „Да, ам ворбит, фэрэ сэ ле ынцелег, де минунь каре сунт май пресус де мине ши пе каре ну ле причеп.” –
4O Senhor disse: ‘Ouça, agora, e eu falarei; eu lhe farei perguntas, e você me responderá.’
4„Аскултэ-Мэ ши вой ворби; те вой ынтреба ши Мэ вей ынвэца.” –
5Eu tinha ouvido falar do Senhor apenas por ouvir dizer, mas agora os meus olhos o veem.
5„Урекя мя аузисе ворбинду-се де Тине, дар акум окюл меу Те-а вэзут.
6Por isso me abomino, e me arrependo no pó e na cinza.”
6Де ачея мь-е скырбэ де мине ши мэ покэеск ын цэрынэ ши ченушэ.”
7Sucedeu que, depois que o SENHOR falou essas palavras a Jó, o SENHOR disse a Elifaz, o temanita: “Minha ira se acendeu contra você e contra os seus dois amigos; pois vocês não falaram de mim o que é reto, como fez o meu servo Jó.
7Дупэ че а ворбит ачесте кувинте луй Йов, Домнул а зис луй Елифаз дин Теман: „Мыния Мя С-а апринс ымпотрива та ши ымпотрива челор дой приетень ай тэй, пентру кэ н-аць ворбит аша де дрепт де Мине кум а ворбит робул Меу Йов.
8Agora, portanto, peguem para vocês sete novilhos e sete carneiros, vão ao meu servo Jó e ofereçam por vocês mesmos um holocausto; e o meu servo Jó orará por vocês, pois eu o aceitarei, para não tratá-los de acordo com a loucura de vocês. Pois vocês não falaram de mim o que é reto, como fez o meu servo Jó.”
8Луаць акум шапте вицей ши шапте бербечь, дучеци-вэ ла робул Меу Йов ши адучець о ардере-де-тот пентру вой. Робул Меу Йов сэ се роаӂе пентру вой, ши нумай ын ведеря луй ну вэ вой фаче дупэ небуния воастрэ; кэч н-аць ворбит аша де дрепт деспре Мине кум а ворбит робул Меу Йов.”
9Então Elifaz, o temanita, e Bildade, o suíta, e Zofar, o naamatita, foram e fizeram o que o SENHOR lhes havia ordenado, e o SENHOR aceitou a Jó.
9Елифаз дин Теман, Билдад дин Шуах ши Цофар дин Наама с-ау дус ши ау фэкут кум ле спусесе Домнул. Ши Домнул а аскултат ругэчуня луй Йов.
10O SENHOR restaurou a prosperidade de Jó quando ele orou pelos seus amigos. O SENHOR deu a Jó o dobro de tudo o que ele tinha antes.
10Домнул а адус пе Йов ярэшь ын старя луй де ла ынчепут, дупэ че с-а ругат Йов пентру приетений сэй. Ши Домнул й-а дат ынапой ындоит декыт тот че авусесе.
11Então todos os seus irmãos, todas as suas irmãs e todos os que antes o conheciam vieram a ele e comeram pão com ele em sua casa. Eles o confortaram e o consolaram por todo o mal que o SENHOR havia trazido sobre ele. Cada um também lhe deu uma peça de dinheiro, e cada um, um anel de ouro.
11Фраций, сурориле ши векий приетень ай луй Йов ау венит тоць сэ-л вадэ ши ау мынкат ку ел ын касэ. Л-ау плынс ши л-ау мынгыят пентру тоате ненорочириле пе каре ле тримисесе Домнул песте ел, ши фиекаре й-а дат ун кесита ши ун инел де аур.
12Assim o SENHOR abençoou o final da vida de Jó mais do que o seu início. Ele teve catorze mil ovelhas, seis mil camelos, mil juntas de bois e mil jumentas.
12Ын чей дин урмэ ань ай сэй, Йов а примит де ла Домнул май мулте бинекувынтэрь декыт примисе ын чей динтый. А авут пайспрезече мий де ой, шасе мий де кэмиле, о мие де перекь де бой ши о мие де мэгэрице.
13Ele também teve sete filhos e três filhas.
13А авут шапте фий ши трей фете;
14Ele chamou o nome da primeira de Jemima; o nome da segunda de Quézia; e o nome da terceira de Quéren-Hapuque.
14челей динтый й-а пус нумеле Иемима, челей де а доуа Кеция ши челей де а трея Керен-Хапук.
15Em toda a terra não se encontraram mulheres tão lindas quanto as filhas de Jó. Seu pai lhes deu uma herança entre os seus irmãos.
15Ын тоатэ цара ну ерау фемей аша де фрумоасе ка фетеле луй Йов. Татэл лор ле-а дат о парте де моштенире принтре фраций лор.
16Depois disso, Jó viveu cento e quarenta anos, e viu os seus filhos, e os filhos de seus filhos, até a quarta geração.
16Йов а май трэит дупэ ачея о сутэ патрузечь де ань ши а вэзут пе фиий сэй ши пе фиий фиилор сэй пынэ ла ал патруля ням.
17Então Jó morreu, velho e cheio de dias.
17Ши Йов а мурит бэтрын ши сэтул де зиле.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.