Jó 9
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Então Jó respondeu:
1Йов а луат кувынтул ши а зис:
2“Verdadeiramente eu sei que é assim, mas como pode o homem ser justo diante de Deus?
2„Штиу бине кэ есте аша. Ши кум ар путя омул сэ-шь скоатэ дрептате ынаинтя луй Думнезеу?
3Se ele quiser contender com ele, não poderá responder-lhe uma vez em mil.
3Дакэ ар вои сэ се черте ку Ел, дин о мие де лукрурь н-ар путя сэ рэспундэ ла унул сингур.
4Deus é sábio de coração e poderoso em força. Quem se endureceu contra ele e prosperou?
4Але Луй сунт ынцелепчуня ши атотпутерничия: чине И с-ар путя ымпотриви фэрэ сэ фие педепсит?
5Ele remove os montes, e eles não sabem disso, quando os transtorna em sua ira.
5Ел мутэ деодатэ мунций ши-й рэстоарнэ ын мыния Са.
6Ele sacode a terra do seu lugar. Suas colunas tremem.
6Згудуе пэмынтул дин темелия луй, де и се клатинэ стылпий.
7Ele dá ordens ao sol, e ele não nasce; e sela as estrelas.
7Порунчеште соарелуй, ши соареле ну май рэсаре; ши цине стелеле суб печетя Луй.
8Ele sozinho estende os céus, e pisa sobre as ondas do mar.
8Нумай Ел ынтинде черуриле ши умблэ пе ынэлцимиле мэрий.
9Ele faz a Ursa, o Órion e as Plêiades, e as recâmaras do sul.
9Ел а фэкут Урса-Маре, Лучяфэрул де сярэ ши Ралицеле ши стелеле дин цинутуриле де мязэзи.
10Ele faz coisas grandes e insondáveis; sim, coisas maravilhosas sem número.
10Ел фаче лукрурь марь ши непэтрунсе, минунь фэрэ нумэр.
11Eis que ele passa por mim, e eu não o vejo. Ele também segue adiante, mas eu não o percebo.
11Ятэ, Ел трече пе лынгэ мине, ши ну-Л вэд, Се дуче, ши ну-Л зэреск.
12Eis que ele arrebata. Quem pode impedi-lo? Quem lhe perguntará: 'O que você está fazendo?'
12Дакэ апукэ Ел, чине-Л ва опри? Чине-Й ва зиче: ‘Че фачь?’
13“Deus não retirará a sua ira. Os ajudantes de Raabe se curvam debaixo dele.
13Думнезеу ну-Шь ынтоарче мыния; суб Ел се плякэ тоць сприжиниторий мындрией.
14Quanto menos eu lhe responderei, e escolherei minhas palavras para argumentar com ele?
14Ши еу кум сэ-Й рэспунд? Че кувинте сэ алег?
15Ainda que eu fosse justo, não lhe responderia. Eu faria súplicas ao meu juiz.
15Кяр дакэ аш авя дрептате, ну Й-аш рэспунде. Ну пот декыт сэ мэ рог жудекэторулуй.
16Se eu tivesse clamado, e ele me tivesse respondido, ainda assim eu não acreditaria que ele deu ouvidos à minha voz.
16Ши кяр дакэ м-ар аскулта кынд Ыл кем, тот н-аш путя креде кэ мь-а аскултат гласул –
17Pois ele me esmaga com uma tempestade, e multiplica as minhas feridas sem causa.
17Ел, каре мэ избеште ка ынтр-о фуртунэ, каре ымь ынмулцеште фэрэ причинэ рэниле,
18Ele não me permite recuperar o fôlego, mas me enche de amargura.
18каре ну мэ ласэ сэ рэсуфлу, мэ сатурэ де амэрэчуне.
19Se é uma questão de força, eis que ele é poderoso! Se é de justiça, 'Quem', diz ele, 'me intimará?'
19Сэ алерг ла путере? Ел есте атотпутерник. Ла дрептате? Чине мэ ва апэра?
20Ainda que eu seja justo, minha própria boca me condenará. Ainda que eu seja irrepreensível, ela me provará perverso.
20Орькытэ дрептате аш авя, гура мя мэ ва осынди ши орькыт де невиноват аш фи, Ел мэ ва арэта ка виноват.
21Eu sou irrepreensível. Não me importo comigo mesmo. Eu desprezo a minha vida.
21Невиноват! Сунт, дар ну цин ла вяцэ, ымь диспрецуеск вяца.
22“É tudo a mesma coisa. Por isso eu digo que ele destrói o irrepreensível e o ímpio.
22Че-мь пасэ ла урма урмей? Кэч ындрэзнеск с-о спун: Ел нимичеште пе чел невиноват ка ши пе чел виноват.
23Se o flagelo mata de repente, ele zombará da provação dos inocentes.
23Ши дакэ бичул ар причинуи мэкар ындатэ моартя…! Дар Ел рыде де ынчеркэриле челуй невиноват.
24A terra é entregue nas mãos dos ímpios. Ele cobre o rosto dos seus juízes. Se não é ele, então quem é?
24Пэмынтул есте дат пе мыниле челуй нелеӂюит; Ел акоперэ окий жудекэторилор – де ну Ел, апой чине алтул?
25“Agora os meus dias são mais velozes do que um corredor. Eles fogem. Eles não veem o bem.
25Зилеле меле аляргэ май юць декыт ун алергэтор; фуг фэрэ сэ фи вэзут феричиря;
26Eles se foram como os navios velozes, como a águia que mergulha sobre a presa.
26трек ка ши корэбииле челе юць, ка вултурул каре се репеде асупра прэзий.
27Se eu disser: 'Esquecerei a minha queixa, deixarei o meu rosto triste e me alegrarei',
27Дакэ зик: ‘Вряу сэ-мь уйт суферинцеле, сэ-мь лас ынтристаря ши сэ фиу войос’,
28tenho medo de todas as minhas dores. Eu sei que você não me considerará inocente.
28сунт ынгрозит де тоате дурериле меле. Штиу кэ ну мэ вей скоате невиноват.
29Eu serei condenado. Por que então eu trabalho em vão?
29Ши дакэ вой фи жудекат виноват, пентру че сэ мэ май трудеск деӂяба?
30Se eu me lavar com neve, e purificar as minhas mãos com sabão,
30Кяр дакэ м-аш спэла ку зэпадэ, кяр дакэ мь-аш курэци мыниле ку лешие,
31ainda assim você me mergulhará no fosso. Minhas próprias roupas me abominarão.
31Ту тот м-ай куфунда ын мочирлэ, де с-ар скырби пынэ ши хайнеле де мине!
32Pois ele não é homem, como eu sou, para que eu lhe responda, para que compareçamos juntos em juízo.
32Кэч Ел ну есте ун ом ка мине, ка сэ-Й пот рэспунде ши сэ мерӂем ымпреунэ ла жудекатэ.
33Não há árbitro entre nós, que possa colocar a sua mão sobre nós dois.
33Нич ну есте вреун мижлочитор ынтре ной, каре сэ-шь пунэ мына песте ной амындой.
34Que ele tire a sua vara de sobre mim. Que o seu terror não me assuste;
34Сэ-Шь трагэ ынсэ варга де дясупра мя ши сэ ну мэ май тулбуре спайма Луй.
35então eu falaria, e não o temeria, pois não sou assim em mim mesmo.
35Атунч вой ворби ши ну мэ вой теме де Ел. Алтфел, ну сунт стэпын пе мине.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.