Jó 9
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Então Jó respondeu:
1А Јов одговори и рече:
2“Verdadeiramente eu sei que é assim, mas como pode o homem ser justo diante de Deus?
2Заиста, знам да је тако; јер како би могао човек бити прав пред Богом?
3Se ele quiser contender com ele, não poderá responder-lhe uma vez em mil.
3Ако би се хтео прети с Њим, не би Му могао одговорити од хиљаде на једну.
4Deus é sábio de coração e poderoso em força. Quem se endureceu contra ele e prosperou?
4Мудар је срцем и јак снагом; ко се је опро Њему и био срећан?
5Ele remove os montes, e eles não sabem disso, quando os transtorna em sua ira.
5Он премешта горе, да нико и не опази; превраћа их у гневу свом;
6Ele sacode a terra do seu lugar. Suas colunas tremem.
6Он креће земљу с места њеног да јој се ступови дрмају;
7Ele dá ordens ao sol, e ele não nasce; e sela as estrelas.
7Он кад запрети сунцу, не излази; Он запечаћава звезде;
8Ele sozinho estende os céus, e pisa sobre as ondas do mar.
8Он разапиње небо сам, и гази по валима морским;
9Ele faz a Ursa, o Órion e as Plêiades, e as recâmaras do sul.
9Он је начинио звезде кола и штапе и влашиће и друге југу у дну;
10Ele faz coisas grandes e insondáveis; sim, coisas maravilhosas sem número.
10Он чини ствари велике и неиспитиве и дивне, којима нема броја.
11Eis que ele passa por mim, e eu não o vejo. Ele também segue adiante, mas eu não o percebo.
11Гле, иде мимо мене, а ја не видим; прође, а ја га не опазим.
12Eis que ele arrebata. Quem pode impedi-lo? Quem lhe perguntará: 'O que você está fazendo?'
12Гле, кад ухвати, ко ће Га нагнати да врати? Ко ће Му казати: Шта радиш?
13“Deus não retirará a sua ira. Os ajudantes de Raabe se curvam debaixo dele.
13Бог не устеже гнева свог, падају пода Њ охоли помоћници.
14Quanto menos eu lhe responderei, e escolherei minhas palavras para argumentar com ele?
14А како би Му ја одговарао и бирао речи против Њега?
15Ainda que eu fosse justo, não lhe responderia. Eu faria súplicas ao meu juiz.
15Да сам и прав, нећу Му се одговорити, ваља да се молим судији свом.
16Se eu tivesse clamado, e ele me tivesse respondido, ainda assim eu não acreditaria que ele deu ouvidos à minha voz.
16Да Га зовем и да ми се одзове, још не могу веровати да је чуо глас мој.
17Pois ele me esmaga com uma tempestade, e multiplica as minhas feridas sem causa.
17Јер ме је вихором сатро и задао ми много рана низашта.
18Ele não me permite recuperar o fôlego, mas me enche de amargura.
18Не да ми да одахнем, него ме сити горчинама.
19Se é uma questão de força, eis que ele é poderoso! Se é de justiça, 'Quem', diz ele, 'me intimará?'
19Ако је на силу, гле, Он је најсилнији; ако на суд, ко ће ми сведочити?
20Ainda que eu seja justo, minha própria boca me condenará. Ainda que eu seja irrepreensível, ela me provará perverso.
20Да се правдам, моја ће ме уста осудити; да сам добар, показаће да сам неваљао.
21Eu sou irrepreensível. Não me importo comigo mesmo. Eu desprezo a minha vida.
21Ако сам добар, нећу знати за то; омрзао ми је живот мој.
22“É tudo a mesma coisa. Por isso eu digo que ele destrói o irrepreensível e o ímpio.
22Свеједно је; зато рекох: и доброг и безбожног Он потире.
23Se o flagelo mata de repente, ele zombará da provação dos inocentes.
23Кад би још убио бич наједанпут! Али се смеје искушавању правих.
24A terra é entregue nas mãos dos ímpios. Ele cobre o rosto dos seus juízes. Se não é ele, então quem é?
24Земља се даје у руке безбожнику; лице судија њених заклања; ако не Он, да ко?
25“Agora os meus dias são mais velozes do que um corredor. Eles fogem. Eles não veem o bem.
25Али дани моји бише бржи од гласника; побегоше, не видеше добра.
26Eles se foram como os navios velozes, como a águia que mergulha sobre a presa.
26Прођоше као брзе лађе, као орао кад лети за храну.
27Se eu disser: 'Esquecerei a minha queixa, deixarei o meu rosto triste e me alegrarei',
27Ако кажем: Заборавићу тужњаву своју, оставићу гнев свој и окрепићу се;
28tenho medo de todas as minhas dores. Eu sei que você não me considerará inocente.
28Страх ме је од свих мука мојих, знам да ме нећеш оправдати.
29Eu serei condenado. Por que então eu trabalho em vão?
29Бићу крив; зашто бих се мучио узалуд?
30Se eu me lavar com neve, e purificar as minhas mãos com sabão,
30Да се измијем водом снежницом, и да очистим сапуном руке своје,
31ainda assim você me mergulhará no fosso. Minhas próprias roupas me abominarão.
31Тада ћеш ме замочити у јаму да се гаде на ме моје хаљине.
32Pois ele não é homem, como eu sou, para que eu lhe responda, para que compareçamos juntos em juízo.
32Јер није човек као ја да Му одговарам, да идем с Њим на суд;
33Não há árbitro entre nós, que possa colocar a sua mão sobre nós dois.
33Нити има међу нама кмета да би ставио руку своју међу нас двојицу.
34Que ele tire a sua vara de sobre mim. Que o seu terror não me assuste;
34Нека одмакне од мене прут свој, и страх Његов нека ме не страши;
35então eu falaria, e não o temeria, pois não sou assim em mim mesmo.
35Тада ћу говорити, и нећу Га се бојати; јер овако не знам за себе.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.