Jó 34
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Além disso, Eliú respondeu:
1Још говори Елијуј и рече:
2“Ouçam as minhas palavras, vocês, homens sábios. Deem ouvidos a mim, vocês que têm conhecimento.
2Чујте, мудри, беседу моју, и разумни послушајте ме.
3Pois o ouvido prova as palavras, como o paladar saboreia a comida.
3Јер ухо познаје беседу као што грло куша јело.
4Escolhamos para nós o que é justo. Conheçamos entre nós mesmos o que é bom.
4Разаберимо шта је право, извидимо међу собом шта је добро.
5Pois Jó disse: ‘Eu sou justo, e Deus tirou o meu direito.
5Јер Јов рече: Праведан сам, а Бог одбаци моју правду.
6Apesar do meu direito, sou considerado mentiroso. Minha ferida é incurável, embora eu não tenha cometido transgressão.’
6Хоћу ли лагати за своју правду? Стрела је моја смртна, а без кривице.
7Que homem é como Jó, que bebe a zombaria como água,
7Који је човек као Јов да као воду пије подсмех?
8que anda em companhia dos que praticam a iniquidade, e caminha com homens ímpios?
8И да се дружи с онима који чине безакоње, и да ходи с безбожним људима?
9Pois ele disse: ‘De nada aproveita ao homem deleitar-se em Deus.’
9Јер рече: Не помаже човеку да угађа Богу.
10“Portanto, escutem-me, vocês, homens de entendimento: longe de Deus o praticar a maldade, e do Todo-Poderoso o cometer iniquidade.
10Зато, људи разумни, послушајте ме; далеко је од Бога злоћа и неправда од Свемогућег.
11Pois ele retribuirá ao homem segundo as suas obras, e fará com que cada um receba de acordo com os seus caminhos.
11Јер по делу плаћа човеку и даје сваком да нађе према путу свом.
12Sim, com certeza, Deus não agirá com maldade, nem o Todo-Poderoso perverterá a justiça.
12Доиста Бог не ради зло и Свемогући не изврће правде.
13Quem o encarregou da terra? Ou quem o designou sobre o mundo inteiro?
13Ко Му је предао земљу? И ко је уредио васиљену?
14Se ele voltasse o seu coração para si mesmo, se recolhesse para si o seu espírito e o seu fôlego,
14Кад би на себе окренуо срце своје, узео би к себи дух свој и дисање своје;
15toda a carne pereceria juntamente, e o homem voltaria ao pó.
15Изгинуло би свако тело, и човек би се вратио у прах.
16“Se agora você tem entendimento, ouça isto. Escute a voz das minhas palavras.
16Ако си, дакле, разуман, чуј ово; слушај глас речи мојих.
17Acaso poderia governar aquele que odeia a justiça? Você condenaria aquele que é justo e poderoso,
17Може ли владати онај који мрзи на правду? Хоћеш ли осудити оног који је најправеднији?
18que diz a um rei: ‘Vil!’ ou aos nobres: ‘Ímpios!’?
18Каже ли се цару: Ниткове! И кнезовима: Безбожници?
19Ele não mostra parcialidade para com os príncipes, nem favorece o rico mais do que o pobre, pois todos eles são obra de suas mãos.
19А камо ли Ономе који не гледа кнезовима ко су, нити у Њега вреди више богати од сиромаха, јер су сви дело руку Његових.
20Em um momento eles morrem, até mesmo à meia-noite. O povo é abalado e passa. Os poderosos são levados sem a intervenção de mãos.
20Умиру за час, и у по ноћи усколеба се народ и пропадне, и однесе се јаки без руке људске.
21“Pois os seus olhos estão sobre os caminhos do homem. Ele vê todos os seus passos.
21Јер су очи Његове обраћене на путеве човечије и види све кораке његове.
22Não há trevas, nem densa escuridão, onde os que praticam a iniquidade possam se esconder.
22Нема мрака ни сена смртнога где би се сакрили који чине безакоње.
23Pois ele não precisa examinar o homem por mais tempo, para que este compareça diante de Deus em julgamento.
23Јер никоме не одгађа кад дође да се суди с Богом.
24Ele despedaça os poderosos de maneiras insondáveis, e coloca outros em seu lugar.
24Сатире јаке недокучиво, и поставља друге на њихово место.
25Portanto, ele toma conhecimento das obras deles. Ele os derruba de noite, de modo que são destruídos.
25Јер зна дела њихова, и док обрати ноћ, сатру се.
26Ele os castiga como homens ímpios à vista de todos;
26Као безбожне разбија их на видику.
27porque se desviaram de segui-lo, e não deram atenção a nenhum dos seus caminhos,
27Јер одступише од Њега и не гледаше ни на које путеве Његове;
28de modo que fizeram o clamor do pobre chegar até ele. Ele ouviu o clamor dos aflitos.
28Те дође до Њега вика сиромахова, и чу вику невољних.
29Quando ele dá tranquilidade, quem então pode condenar? Quando ele esconde o seu rosto, quem então pode vê-lo? Ele está sobre uma nação ou sobre um homem da mesma forma,
29Кад Он умири, ко ће узнемирити? И кад Он сакрије лице, ко ће Га видети? И то бива и народу и човеку.
30para que o homem ímpio não reine, e para que não haja quem seja um laço para o povo.
30Да не би царовао лицемер, да не би било замке народу.
31“Pois alguém já disse a Deus: ‘Sou culpado, mas não ofenderei mais.
31Заиста, треба казати Богу: Подносио сам, нећу више грешити.
32Ensina-me o que eu não vejo. Se cometi iniquidade, não o farei mais’?
32А шта не видим, Ти ме научи; ако сам чинио неправду, нећу више.
33Acaso a recompensa dele deve ser como você deseja, para que você a recuse? Pois você deve escolher, e não eu. Portanto, fale o que você sabe.
33Еда ли ће по теби плаћати, јер теби није по вољи, јер ти бираш а не Он? Ако знаш шта, говори.
34Homens de entendimento me dirão, sim, todo homem sábio que me ouve:
34Људи ће разумни са мном казати, и мудар ће човек пристати,
35‘Jó fala sem conhecimento. Suas palavras são sem sabedoria.’
35Да Јов не говори разумно, и да речи његове нису мудре.
36Quem dera Jó fosse provado até o fim, porque ele responde como os homens ímpios.
36Оче мој, нека се Јов искуша до краја, што одговара као зли људи.
37Pois ele acrescenta rebelião ao seu pecado. Ele bate palmas entre nós, e multiplica as suas palavras contra Deus.”
37Јер домеће на грех свој безакоње, пљеска рукама међу нама, и много говори на Бога.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.