Job 34
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Elihoe vervolgde en sprak:
1Још говори Елијуј и рече:
2Gij wijzen, hoort naar mijn rede; Verstandigen, luistert naar mij:
2Чујте, мудри, беседу моју, и разумни послушајте ме.
3Want het oor toetst de woorden, Zoals het gehemelte spijzen keurt.
3Јер ухо познаје беседу као што грло куша јело.
4We moeten zelf onderzoeken, wat recht is, Onder elkander beslissen wat goed is.
4Разаберимо шта је право, извидимо међу собом шта је добро.
5Want Job heeft gezegd: Ik ben rechtschapen, Maar God onthoudt mij mijn recht;
5Јер Јов рече: Праведан сам, а Бог одбаци моју правду.
6Ondanks mijn recht moet ik lijden, Mijn wonde is ongeneeslijk, al ben ik niet schuldig!
6Хоћу ли лагати за своју правду? Стрела је моја смртна, а без кривице.
7Is er wel iemand als Job, Die godslastering als water drinkt,
7Који је човек као Јов да као воду пије подсмех?
8Die het gezelschap van boosdoeners opzoekt En met slechte lieden omgang heeft?
8И да се дружи с онима који чине безакоње, и да ходи с безбожним људима?
9Want hij zegt: Wat baat het den mens, In God zijn behagen te stellen!
9Јер рече: Не помаже човеку да угађа Богу.
10Verstandige lieden, hoort dus naar mij: Onmogelijk; God doet geen kwaad, de Almachtige geen onrecht;
10Зато, људи разумни, послушајте ме; далеко је од Бога злоћа и неправда од Свемогућег.
11Want Hij vergeldt de mensen hun daden, Behandelt iedereen naar zijn gedrag!
11Јер по делу плаћа човеку и даје сваком да нађе према путу свом.
12Waarachtig, God kan geen onrecht begaan, De Almachtige het recht niet verkrachten!
12Доиста Бог не ради зло и Свемогући не изврће правде.
13Wie heeft de aarde onder zijn leiding gesteld Wie Hem met de hele wereld belast?
13Ко Му је предао земљу? И ко је уредио васиљену?
14Trekt Hij hun geest tot Zich terug, Neemt Hij tot Zich hun levensadem,
14Кад би на себе окренуо срце своје, узео би к себи дух свој и дисање своје;
15Dan sterft onmiddellijk alle vlees, Keert de mens terug tot stof!
15Изгинуло би свако тело, и човек би се вратио у прах.
16Zijt ge verstandig, luister hiernaar, En leen het oor aan mijn rede:
16Ако си, дакле, разуман, чуј ово; слушај глас речи мојих.
17Kan Hij, die het recht zou haten, besturen; Kan de Alrechtvaardige onrecht bedrijven?
17Може ли владати онај који мрзи на правду? Хоћеш ли осудити оног који је најправеднији?
18Hij, die tot den koning zegt: Belial Tot de edelen: Booswicht;
18Каже ли се цару: Ниткове! И кнезовима: Безбожници?
19Die vorsten niet voortrekt, Den arme niet achterstelt bij den rijke. Neen, ze zijn allen het werk zijner handen,
19А камо ли Ономе који не гледа кнезовима ко су, нити у Њега вреди више богати од сиромаха, јер су сви дело руку Његових.
20En sterven plotseling, midden in de nacht; Rijken worden opgeschrikt, en gaan heen, Machtigen verdwijnen, al steekt men er de hand niet naar uit.
20Умиру за час, и у по ноћи усколеба се народ и пропадне, и однесе се јаки без руке људске.
21Want zijn ogen zijn op de wegen der mensen gericht, En Hij ziet al hun schreden;
21Јер су очи Његове обраћене на путеве човечије и види све кораке његове.
22Er bestaat geen duister of donker, Waarin de boosdoeners zich kunnen verbergen.
22Нема мрака ни сена смртнога где би се сакрили који чине безакоње.
23Neen, geen vaste tijd voor den mens, Om voor God ten gericht te verschijnen;
23Јер никоме не одгађа кад дође да се суди с Богом.
24Hij verplettert den machtige zonder verhoor, En stelt anderen voor hem in de plaats.
24Сатире јаке недокучиво, и поставља друге на њихово место.
25Hij geeft dus acht op hun daden, Hij stort ze omver in de nacht;
25Јер зна дела њихова, и док обрати ноћ, сатру се.
26Ze worden verbrijzeld tot straf voor hun boosheid, Hij tuchtigt ze op de plaats, waar allen het zien.
26Као безбожне разбија их на видику.
27Want van Hem zijn ze afgeweken, En hebben op geen van zijn paden gelet;
27Јер одступише од Њега и не гледаше ни на које путеве Његове;
28Ze hebben het kermen der armen tot Hem doen komen, Zodat Hij het klagen der ellendigen hoort.
28Те дође до Њега вика сиромахова, и чу вику невољних.
29Hield Hij Zich stil, wie zou ze beschuldigen Bedekte Hij zijn gelaat, wie wees hen terecht? Neen, Hij houdt volk en eenling in het oog,
29Кад Он умири, ко ће узнемирити? И кад Он сакрије лице, ко ће Га видети? И то бива и народу и човеку.
30Opdat geen boze regeert, het volk niet zondigt.
30Да не би царовао лицемер, да не би било замке народу.
31Maar als de boze tot God zegt: Ik heb gedwaald, Doch ik wil niet meer zondigen;
31Заиста, треба казати Богу: Подносио сам, нећу више грешити.
32Onderricht mij, totdat ik tot inzicht kom; Heb ik misdaan, ik doe het niet meer!
32А шта не видим, Ти ме научи; ако сам чинио неправду, нећу више.
33Moet Hij, volgens u, het dan toch maar vergelden, Omdat gij zijn gerechtigheid anders misprijst? Gij hebt te beslissen, niet ik; Spreek dus uit, wat ge meent!
33Еда ли ће по теби плаћати, јер теби није по вољи, јер ти бираш а не Он? Ако знаш шта, говори.
34Verstandige mensen zullen mij zeggen, Met den wijzen man, die mij hoort:
34Људи ће разумни са мном казати, и мудар ће човек пристати,
35Job heeft niet verstandig gesproken, Zijn rede getuigt niet van inzicht.
35Да Јов не говори разумно, и да речи његове нису мудре.
36Waarachtig, Job zal ten einde toe worden beproefd, Om zijn antwoorden, boosdoeners waardig;
36Оче мој, нека се Јов искуша до краја, што одговара као зли људи.
37Want hij heeft bij zijn zonde de misdaad gevoegd, Ons te honen, en tegen God een grote mond op te zetten!
37Јер домеће на грех свој безакоње, пљеска рукама међу нама, и много говори на Бога.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.