Job 23
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Job antwoordde, en sprak:
1А Јов одговори и рече:
2Al weer heet mijn klagen verzet: Maar zijn hand dwingt mij tot zuchten!
2Још је тужњава моја одмет? А невоља је моја тежа од уздаха мојих.
3Ach, dat ik Hem vinden kon, En voor zijn troon kon verschijnen!
3О, кад бих знао како бих нашао Бога! Да отидем до престола Његовог,
4Dan zette ik Hem mijn zaak uiteen, En vulde mijn mond met bewijzen;
4Да разложим пред Њим парбу своју, и уста своја напуним разлога,
5Dan kende ik de woorden, waarmee Hij mij antwoordt, Vernam ik, wat Hij mij zegt.
5Да знам шта би ми одговорио, и разумем шта би ми рекао.
6Zou Hij zijn macht in het geding moeten brengen? Neen, als Hij slechts naar mij hoorde!
6Би ли се према великој својој сили прео са мном? Не; него би ми помогао.
7Dan zou Hij bemerken dat er bij Hem een onschuldige pleit, En ik was voorgoed van mijn Rechter bevrijd!
7Онде би се праведан човек могао правдати с Њим, и ослободио бих се за свагда од свог судије.
8Maar ga ik naar het oosten, Hij is er niet, Of naar het westen, ik bespeur Hem niet;
8Гле, ако пођем напред, нема Га; ако ли натраг, не находим Га;
9Ik zoek Hem ten noorden, ik vind Hem niet, Wend mij naar het zuiden, ik zie Hem niet.
9Ако на лево ради, не видим Га; ако на десно, заклонио се, не могу Га видети.
10Het is, omdat Hij mijn wandel kent Omdat ik als goud te voorschijn zou treden, als Hij mij toetst:
10Али Он зна пут мој; кад ме окуша, изаћи ћу као злато.
11Want mijn voet bleef steeds in zijn spoor, Ik hield zijn pad, en verliet het nooit!
11По стопама је Његовим ступала нога моја; пута Његова држао сам се, и не зађох.
12Van het bevel zijner lippen week ik niet af, Het woord van zijn mond heb ik in mijn boezem bewaard:
12Од заповести уста Његових нисам одступао; чувао сам речи уста Његових више него свој ужитак.
13Maar wil Hij iets, wie kan Hem beletten, Begeert Hij iets, Hij voert het uit!
13Али кад Он шта науми, ко ће Га одвратити? Шта душа Његова зажели, оно чини.
14Ja, Hij volbrengt, wat Hij over mij heeft besloten, Met al het andere, wat Hij heeft beschikt:
14И извршиће шта је наумио за ме; и тога има у Њега много.
15En daarom ben ik voor Hem zo bang, Sidder ik, als ik aan Hem denk.
15Зато сам се уплашио од Њега; и кад то мислим, страх ме је од Њега.
16Het is God, die mijn hart murw heeft geslagen, De Almachtige, die mij verschrikt;
16Бог је растопио срце моје, Свемогући ме је уплашио.
17Neen, niet door de duisternis ben ik ontsteld Niet door het donker, dat mijn gelaat bedekt!
17Што не погибох пре мрака? И што не сакри мрак испред мене?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.