ایّوب 23

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic

1پس ایوب در جواب گفت:

1А Јов одговори и рече:

2«امروز نیز شکایت من تلخ است، وضرب من از ناله من سنگینتر.

2Још је тужњава моја одмет? А невоља је моја тежа од уздаха мојих.

3کاش می‌دانستم که او را کجا یابم، تا آنکه نزد کرسی او بیایم.

3О, кад бих знао како бих нашао Бога! Да отидем до престола Његовог,

4آنگاه دعوی خود را به حضور وی ترتیب می‌دادم، ودهان خود را از حجت‌ها پر می‌ساختم.

4Да разложим пред Њим парбу своју, и уста своја напуним разлога,

5سخنانی را که در جواب من می‌گفت می‌دانستم، و آنچه راکه به من می‌گفت می‌فهمیدم.

5Да знам шта би ми одговорио, и разумем шта би ми рекао.

6آیا به عظمت قوت خود با من مخاصمه می‌نمود؟ حاشا! بلکه به من التفات می‌کرد.

6Би ли се према великој својој сили прео са мном? Не; него би ми помогао.

7آنگاه مرد راست با اومحاجه می‌نمود و از داور خود تا به ابد نجات می‌یافتم.

7Онде би се праведан човек могао правдати с Њим, и ослободио бих се за свагда од свог судије.

8اینک به طرف مشرق می‌روم و اویافت نمی شود و به طرف مغرب و او را نمی بینم.

8Гле, ако пођем напред, нема Га; ако ли натраг, не находим Га;

9به طرف شمال جایی که او عمل می‌کند، و او رامشاهده نمی کنم. و او خود را به طرف جنوب می‌پوشاند و او را نمی بینم،

9Ако на лево ради, не видим Га; ако на десно, заклонио се, не могу Га видети.

10زیرا او طریقی راکه می‌روم می‌داند و چون مرا می‌آزماید، مثل طلابیرون می‌آیم.

10Али Он зна пут мој; кад ме окуша, изаћи ћу као злато.

11پایم اثر اقدام او را گرفته است وطریق او را نگاه داشته، از آن تجاوز نمی کنم.

11По стопама је Његовим ступала нога моја; пута Његова држао сам се, и не зађох.

12از فرمان لبهای وی برنگشتم و سخنان دهان اورا زیاده از رزق خود ذخیره کردم.

12Од заповести уста Његових нисам одступао; чувао сам речи уста Његових више него свој ужитак.

13لیکن اوواحد است و کیست که او را برگرداند؟ و آنچه دل او می‌خواهد، به عمل می‌آورد.

13Али кад Он шта науми, ко ће Га одвратити? Шта душа Његова зажели, оно чини.

14زیرا آنچه را که بر من مقدر شده است بجا می‌آورد، و چیزهای بسیار مثل این نزد وی است.

14И извршиће шта је наумио за ме; и тога има у Њега много.

15از این جهت ازحضور او هراسان هستم، و چون تفکر می‌نمایم از او می‌ترسم،

15Зато сам се уплашио од Њега; и кад то мислим, страх ме је од Њега.

16زیرا خدا دل مرا ضعیف کرده است، و قادرمطلق مرا هراسان گردانیده.

16Бог је растопио срце моје, Свемогући ме је уплашио.

17چونکه پیش از تاریکی منقطع نشدم، و ظلمت غلیظ را از نزد من نپوشانید.

17Што не погибох пре мрака? И што не сакри мрак испред мене?

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.