ایّوب 23

Old Persian Version (ترجمه قدیم)

Louis Segond 1910

1پس ایوب در جواب گفت:

1Job prit la parole et dit:

2«امروز نیز شکایت من تلخ است، وضرب من از ناله من سنگینتر.

2Maintenant encore ma plainte est une révolte, Mais la souffrance étouffe mes soupirs.

3کاش می‌دانستم که او را کجا یابم، تا آنکه نزد کرسی او بیایم.

3Oh! Si je savais où le trouver, Si je pouvais arriver jusqu’à son trône,

4آنگاه دعوی خود را به حضور وی ترتیب می‌دادم، ودهان خود را از حجت‌ها پر می‌ساختم.

4Je plaiderais ma cause devant lui, Je remplirais ma bouche d’arguments,

5سخنانی را که در جواب من می‌گفت می‌دانستم، و آنچه راکه به من می‌گفت می‌فهمیدم.

5Je connaîtrais ce qu’il peut avoir à répondre, Je verrais ce qu’il peut avoir à me dire.

6آیا به عظمت قوت خود با من مخاصمه می‌نمود؟ حاشا! بلکه به من التفات می‌کرد.

6Emploierait-il toute sa force à me combattre? Ne daignerait-il pas au moins m’écouter?

7آنگاه مرد راست با اومحاجه می‌نمود و از داور خود تا به ابد نجات می‌یافتم.

7Ce serait un homme droit qui plaiderait avec lui, Et je serais pour toujours absous par mon juge.

8اینک به طرف مشرق می‌روم و اویافت نمی شود و به طرف مغرب و او را نمی بینم.

8Mais, si je vais à l’orient, il n’y est pas; Si je vais à l’occident, je ne le trouve pas;

9به طرف شمال جایی که او عمل می‌کند، و او رامشاهده نمی کنم. و او خود را به طرف جنوب می‌پوشاند و او را نمی بینم،

9Est-il occupé au nord, je ne puis le voir; Se cache-t-il au midi, je ne puis le découvrir.

10زیرا او طریقی راکه می‌روم می‌داند و چون مرا می‌آزماید، مثل طلابیرون می‌آیم.

10Il sait néanmoins quelle voie j’ai suivie; Et, s’il m’éprouvait, je sortirais pur comme l’or.

11پایم اثر اقدام او را گرفته است وطریق او را نگاه داشته، از آن تجاوز نمی کنم.

11Mon pied s’est attaché à ses pas; J’ai gardé sa voie, et je ne m’en suis point détourné.

12از فرمان لبهای وی برنگشتم و سخنان دهان اورا زیاده از رزق خود ذخیره کردم.

12Je n’ai pas abandonné les commandements de ses lèvres; J’ai fait plier ma volonté aux paroles de sa bouche.

13لیکن اوواحد است و کیست که او را برگرداند؟ و آنچه دل او می‌خواهد، به عمل می‌آورد.

13Mais sa résolution est arrêtée; qui s’y opposera? Ce que son âme désire, il l’exécute.

14زیرا آنچه را که بر من مقدر شده است بجا می‌آورد، و چیزهای بسیار مثل این نزد وی است.

14Il accomplira donc ses desseins à mon égard, Et il en concevra bien d’autres encore.

15از این جهت ازحضور او هراسان هستم، و چون تفکر می‌نمایم از او می‌ترسم،

15Voilà pourquoi sa présence m’épouvante; Quand j’y pense, j’ai peur de lui.

16زیرا خدا دل مرا ضعیف کرده است، و قادرمطلق مرا هراسان گردانیده.

16Dieu a brisé mon courage, Le Tout-Puissant m’a rempli d’effroi.

17چونکه پیش از تاریکی منقطع نشدم، و ظلمت غلیظ را از نزد من نپوشانید.

17Car ce ne sont pas les ténèbres qui m’anéantissent, Ce n’est pas l’obscurité dont je suis couvert.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.