ایّوب 21
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Louis Segond 1910
1پس ایوب در جواب گفت:
1Job prit la parole et dit:
2«بشنوید، کلام مرا بشنوید. و این، تسلی شماباشد.
2Écoutez, écoutez mes paroles, Donnez-moi seulement cette consolation.
3با من تحمل نمایید تا بگویم، و بعد ازگفتنم استهزا نمایید.
3Laissez-moi parler, je vous prie; Et, quand j’aurai parlé, tu pourras te moquer.
4و اما من، آیا شکایتم نزدانسان است؟ پس چرا بی‌صبر نباشم؟
4Est-ce contre un homme que se dirige ma plainte? Et pourquoi mon âme ne serait-elle pas impatiente?
5به من توجه کنید و تعجب نمایید، و دست به دهان بگذارید.
5Regardez-moi, soyez étonnés, Et mettez la main sur la bouche.
6هرگاه به یاد می‌آورم، حیران می‌شوم. و لرزه جسد مرا می‌گیرد.
6Quand j’y pense, cela m’épouvante, Et un tremblement saisit mon corps.
7چرا شریران زنده می‌مانند، پیر می‌شوند و در توانایی قوی می‌گردند؟
7Pourquoi les méchants vivent-ils? Pourquoi les voit-on vieillir et accroître leur force?
8ذریت ایشان به حضور ایشان، با ایشان استوار می‌شوند و اولاد ایشان در نظرایشان.
8Leur postérité s’affermit avec eux et en leur présence, Leurs rejetons prospèrent sous leurs yeux.
9خانه های ایشان، از ترس ایمن می‌باشد وعصای خدا بر ایشان نمی آید.
9Dans leurs maisons règne la paix, sans mélange de crainte; La verge de Dieu ne vient pas les frapper.
10گاو نر ایشان جماع می‌کند و خطا نمی کند و گاو ایشان می‌زایدو سقط نمی نماید.
10Leurs taureaux sont vigoureux et féconds, Leurs génisses conçoivent et n’avortent point.
11بچه های خود را مثل گله بیرون می‌فرستند و اطفال ایشان رقص می‌کنند.
11Ils laissent courir leurs enfants comme des brebis, Et les enfants prennent leurs ébats.
12با دف وعود می‌سرایند، و با صدای نای شادی می‌نمایند.
12Ils chantent au son du tambourin et de la harpe, Ils se réjouissent au son du chalumeau.
13روزهای خود را در سعادتمندی صرف می‌کنند، و به لحظه‌ای به هاویه فرودمی روند.
13Ils passent leurs jours dans le bonheur, Et ils descendent en un instant au séjour des morts.
14و به خدا می‌گویند: از ما دور شو زیراکه معرفت طریق تو را نمی خواهیم.
14Ils disaient pourtant à Dieu: Retire-toi de nous; Nous ne voulons pas connaître tes voies.
15قادرمطلق کیست که او را عبادت نماییم، و ما را چه فایده که از او استدعا نماییم.
15Qu’est-ce que le Tout-Puissant, pour que nous le servions? Que gagnerons-nous à lui adresser nos prières?
16اینک سعادتمندی ایشان در دست ایشان نیست. کاش که مشورت شریران از من دور باشد.
16Quoi donc! Ne sont-ils pas en possession du bonheur? Loin de moi le conseil des méchants!
17«بسا چراغ شریران خاموش می‌شود وذلت ایشان به ایشان می‌رسد، و خدا در غضب خود دردها را نصیب ایشان می‌کند.
17Mais arrive-t-il souvent que leur lampe s’éteigne, Que la misère fonde sur eux, Que Dieu leur distribue leur part dans sa colère,
18مثل سفال پیش روی باد می‌شوند و مثل کاه که گردبادپراکنده می‌کند.
18Qu’ils soient comme la paille emportée par le vent, Comme la balle enlevée par le tourbillon?
19خدا گناهش را برای فرزندانش ذخیره می‌کند، و او را مکافات می‌رساند و خواهد دانست.
19Est-ce pour les fils que Dieu réserve le châtiment du père? Mais c’est lui que Dieu devrait punir, pour qu’il le sente;
20چشمانش هلاکت او را خواهد دید، و از خشم قادر مطلق خواهدنوشید.
20C’est lui qui devrait contempler sa propre ruine, C’est lui qui devrait boire la colère du Tout-Puissant.
21زیرا که بعد از او در خانه‌اش او را چه شادی خواهد بود، چون عدد ماههایش منقطع شود؟
21Car, que lui importe sa maison après lui, Quand le nombre de ses mois est achevé?
22آیا خدا را علم توان آموخت؟ چونکه اوبر اعلی علیین داوری می‌کند.
22Est-ce à Dieu qu’on donnera de la science, A lui qui gouverne les esprits célestes?
23یکی در عین قوت خود می‌میرد، در حالی که بالکل در امنیت وسلامتی است.
23L’un meurt au sein du bien-être, De la paix et du bonheur,
24قدحهای او پر از شیر است، ومغز استخوانش تر و تازه است.
24Les flancs chargés de graisse Et la mœlle des os remplie de sève;
25و دیگری درتلخی جان می‌میرد و از نیکویی هیچ لذت نمی برد.
25L’autre meurt, l’amertume dans l’âme, Sans avoir joui d’aucun bien.
26اینها باهم در خاک می‌خوابند و کرمها ایشان را می‌پوشانند.
26Et tous deux se couchent dans la poussière, Tous deux deviennent la pâture des vers.
27اینک افکار شما رامی دانم و تدبیراتی که ناحق بر من می‌اندیشید.
27Je sais bien quelles sont vos pensées, Quels jugements iniques vous portez sur moi.
28زیرا می‌گویید کجاست خانه امیر، و خیمه های مسکن شریران؟
28Vous dites: Où est la maison de l’homme puissant? Où est la tente qu’habitaient les impies?
29آیا از راه گذریان نپرسیدید؟ ودلایل ایشان را انکار نمی توانید نمود،
29Mais quoi! N’avez-vous point interrogé les voyageurs, Et voulez-vous méconnaître ce qu’ils prouvent?
30که شریران برای روز ذلت نگاه داشته می‌شوند و درروز غضب، بیرون برده می‌گردند.
30Au jour du malheur, le méchant est épargné; Au jour de la colère, il échappe.
31کیست که راهش را پیش رویش بیان کند، و جزای آنچه راکه کرده است به او برساند؟
31Qui lui reproche en face sa conduite? Qui lui rend ce qu’il a fait?
32که آخر او را به قبرخواهند برد، و بر مزار او نگاهبانی خواهند کرد.
32Il est porté dans un sépulcre, Et il veille encore sur sa tombe.
33کلوخهای وادی برایش شیرین می‌شود وجمیع آدمیان در عقب او خواهند رفت، چنانکه قبل از او بیشماره رفته‌اند.
33Les mottes de la vallée lui sont légères; Et tous après lui suivront la même voie, Comme une multitude l’a déjà suivie.
34پس چگونه مراتسلی باطل می‌دهید که در جوابهای شما محض خیانت می‌ماند!»
34Pourquoi donc m’offrir de vaines consolations? Ce qui reste de vos réponses n’est que perfidie.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.