ایّوب 21
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1پس ایوب در جواب گفت:
1Then Job answered and said:
2«بشنوید، کلام مرا بشنوید. و این، تسلی شماباشد.
2Hear diligently my speech; and let this be your consolations.
3با من تحمل نمایید تا بگویم، و بعد ازگفتنم استهزا نمایید.
3Suffer me, that I may speak; and after that I have spoken, mock on.
4و اما من، آیا شکایتم نزدانسان است؟ پس چرا بی‌صبر نباشم؟
4As for me, is my complaint to man? Or why should I not be impatient?
5به من توجه کنید و تعجب نمایید، و دست به دهان بگذارید.
5Turn unto me, and be astonished, and lay your hand upon your mouth.
6هرگاه به یاد می‌آورم، حیران می‌شوم. و لرزه جسد مرا می‌گیرد.
6Even when I remember I am affrighted, and horror hath taketh hold on my flesh.
7چرا شریران زنده می‌مانند، پیر می‌شوند و در توانایی قوی می‌گردند؟
7Wherefore do the wicked live, become old, yea, wax mighty in power?
8ذریت ایشان به حضور ایشان، با ایشان استوار می‌شوند و اولاد ایشان در نظرایشان.
8Their seed is established in their sight with them, and their offspring before their eyes.
9خانه های ایشان، از ترس ایمن می‌باشد وعصای خدا بر ایشان نمی آید.
9Their houses are safe, without fear, neither is the rod of God upon them.
10گاو نر ایشان جماع می‌کند و خطا نمی کند و گاو ایشان می‌زایدو سقط نمی نماید.
10Their bull gendereth, and faileth not; their cow calveth, and casteth not her calf.
11بچه های خود را مثل گله بیرون می‌فرستند و اطفال ایشان رقص می‌کنند.
11They send forth their little ones like a flock, and their children dance.
12با دف وعود می‌سرایند، و با صدای نای شادی می‌نمایند.
12They sing to the timbrel and harp, and rejoice at the sound of the pipe.
13روزهای خود را در سعادتمندی صرف می‌کنند، و به لحظه‌ای به هاویه فرودمی روند.
13They spend their days in prosperity, and peacefully they go down to the grave.
14و به خدا می‌گویند: از ما دور شو زیراکه معرفت طریق تو را نمی خواهیم.
14Yet they said unto God: 'Depart from us; for we desire not the knowledge of Thy ways.
15قادرمطلق کیست که او را عبادت نماییم، و ما را چه فایده که از او استدعا نماییم.
15What is the Almighty, that we should serve Him? And what profit should we have, if we pray unto Him?' —
16اینک سعادتمندی ایشان در دست ایشان نیست. کاش که مشورت شریران از من دور باشد.
16Lo, their prosperity is not in their hand; the counsel of the wicked is far from me.
17«بسا چراغ شریران خاموش می‌شود وذلت ایشان به ایشان می‌رسد، و خدا در غضب خود دردها را نصیب ایشان می‌کند.
17How oft is it that the lamp of the wicked is put out? that their calamity cometh upon them? that He distributeth pains in His anger?
18مثل سفال پیش روی باد می‌شوند و مثل کاه که گردبادپراکنده می‌کند.
18That they are as stubble before the wind, and as chaff that the storm stealeth away?
19خدا گناهش را برای فرزندانش ذخیره می‌کند، و او را مکافات می‌رساند و خواهد دانست.
19'God layeth up his iniquity for his children!' — let Him recompense it unto himself, that he may know it.
20چشمانش هلاکت او را خواهد دید، و از خشم قادر مطلق خواهدنوشید.
20Let his own eyes see his destruction, and let him drink of the wrath of the Almighty.
21زیرا که بعد از او در خانه‌اش او را چه شادی خواهد بود، چون عدد ماههایش منقطع شود؟
21For what pleasure hath he in his house after him? seeing the number of his months is determined.
22آیا خدا را علم توان آموخت؟ چونکه اوبر اعلی علیین داوری می‌کند.
22Shall any teach God knowledge? seeing it is He that judgeth those that are high.
23یکی در عین قوت خود می‌میرد، در حالی که بالکل در امنیت وسلامتی است.
23One dieth in his full strength, being wholly at ease and quiet;
24قدحهای او پر از شیر است، ومغز استخوانش تر و تازه است.
24His pails are full of milk, and the marrow of his bones is moistened.
25و دیگری درتلخی جان می‌میرد و از نیکویی هیچ لذت نمی برد.
25And another dieth in bitterness of soul, and hath never tasted of good.
26اینها باهم در خاک می‌خوابند و کرمها ایشان را می‌پوشانند.
26They lie down alike in the dust, and the worm covereth them.
27اینک افکار شما رامی دانم و تدبیراتی که ناحق بر من می‌اندیشید.
27Behold, I know your thoughts, and the devices which ye wrongfully imagine against me.
28زیرا می‌گویید کجاست خانه امیر، و خیمه های مسکن شریران؟
28For ye say: 'Where is the house of the prince? And where is the tent wherein the wicked dwelt?'
29آیا از راه گذریان نپرسیدید؟ ودلایل ایشان را انکار نمی توانید نمود،
29Have ye not asked them that go by the way; and will ye misdeem their tokens,
30که شریران برای روز ذلت نگاه داشته می‌شوند و درروز غضب، بیرون برده می‌گردند.
30That the evil man is reserved to the day of calamity, that they are led forth to the day of wrath?
31کیست که راهش را پیش رویش بیان کند، و جزای آنچه راکه کرده است به او برساند؟
31But who shall declare his way to his face? And who shall repay him what he hath done?
32که آخر او را به قبرخواهند برد، و بر مزار او نگاهبانی خواهند کرد.
32For he is borne to the grave, and watch is kept over his tomb.
33کلوخهای وادی برایش شیرین می‌شود وجمیع آدمیان در عقب او خواهند رفت، چنانکه قبل از او بیشماره رفته‌اند.
33The clods of the valley are sweet unto him, and all men draw after him, as there were innumerable before him.
34پس چگونه مراتسلی باطل می‌دهید که در جوابهای شما محض خیانت می‌ماند!»
34How then comfort ye me in vain? And as for your answers, there remaineth only faithlessness?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.