ایّوب 4
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1و الیفاز تیمانی در جواب گفت:
1Then answered Eliphaz the Temanite, and said:
2«اگر کسی جرات کرده، با تو سخن گوید، آیا تورا ناپسند می‌آید؟ لیکن کیست که بتواند از سخن‌گفتن بازایستد؟
2If one venture a word unto thee, wilt thou be weary? But who can withhold himself from speaking?
3اینک بسیاری را ادب آموخته‌ای و دستهای ضعیف را تقویت داده‌ای.
3Behold, thou hast instructed many, and thou hast strengthened the weak hands.
4سخنان تو لغزنده را قایم داشت، و تو زانوهای لرزنده را تقویت دادی.
4Thy words have upholden him that was falling, and thou hast strengthened the feeble knees.
5لیکن الان به تو رسیده است و ملول شده‌ای، تو را لمس کرده است وپریشان گشته‌ای.
5But now it is come upon thee, and thou art weary; it toucheth thee, and thou art affrighted.
6آیا توکل تو بر تقوای تونیست؟ و امید تو بر کاملیت رفتار تو نی؟
6Is not thy fear of God thy confidence, and thy hope the integrity of thy ways?
7الان فکر کن! کیست که بی‌گناه هلاک شد؟ و راستان درکجا تلف شدند؟
7Remember, I pray thee, who ever perished, being innocent? Or where were the upright cut off?
8چنانکه من دیدم آنانی که شرارت را شیار می‌کنند و شقاوت را می‌کارندهمان را می‌دروند.
8According as I have seen, they that plow iniquity, and sow mischief, reap the same.
9از نفخه خدا هلاک می‌شوندو از باد غضب او تباه می‌گردند.
9By the breath of God they perish, and by the blast of His anger are they consumed.
10غرش شیر ونعره سبع و دندان شیربچه‌ها شکسته می‌شود.
10The lion roareth, and the fierce lion howleth — yet the teeth of the young lions are broken.
11شیر نر از نابودن شکار هلاک می‌شود وبچه های شیر ماده پراکنده می‌گردند.
11The old lion perisheth for lack of prey, and the whelps of the lioness are scattered abroad.
12«سخنی به من در خفا رسید، و گوش من آواز نرمی از آن احساس نمود.
12Now a word was secretly brought to me, and mine ear received a whisper thereof.
13در تفکرها ازرویاهای شب، هنگامی که خواب سنگین بر مردم غالب شود،
13In thoughts from the visions of the night, when deep sleep falleth on men,
14خوف و لرز بر من مستولی شد که جمیع استخوانهایم را به جنبش آورد.
14Fear came upon me, and trembling, and all my bones were made to shake.
15آنگاه روحی از پیش روی من گذشت، و مویهای بدنم برخاست.
15Then a spirit passed before my face, that made the hair of my flesh to stand up.
16در آنجا ایستاد، اما سیمایش راتشخیص ننمودم. صورتی در‌پیش نظرم بود. خاموشی بود و آوازی شنیدم
16It stood still, but I could not discern the appearance thereof; a form was before mine eyes; I heard a still voice:
17که آیا انسان به حضور خدا عادل شمرده شود؟ و آیا مرد در نظرخالق خود طاهر باشد؟
17'Shall mortal man be just before God? Shall a man be pure before his Maker?
18اینک بر خادمان خوداعتماد ندارد، و به فرشتگان خویش، حماقت نسبت می‌دهد.
18Behold, He putteth no trust in His servants, and His angels He chargeth with folly;
19پس چند مرتبه زیاده به ساکنان خانه های گلین، که اساس ایشان در غبار است، که مثل بید فشرده می‌شوند!
19How much more them that dwell in houses of clay, whose foundation is in the dust, who are crushed before the moth!
20از صبح تا شام خردمی شوند، تا به ابد هلاک می‌شوند و کسی آن را به‌خاطر نمی آورد.
20Betwixt morning and evening they are shattered; they perish for ever without any regarding it.
21آیا طناب خیمه ایشان ازایشان کنده نمی شود؟ پس بدون حکمت می‌میرند.
21Is not their tent-cord plucked up within them? They die, and that without wisdom.'
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.