ایّوب 4
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1و الیفاز تیمانی در جواب گفت:
1Then Eliphaz the Temanite replied:
2«اگر کسی جرات کرده، با تو سخن گوید، آیا تورا ناپسند می‌آید؟ لیکن کیست که بتواند از سخن‌گفتن بازایستد؟
2“If one ventures a word with you, will you be wearied? Yet who can keep from speaking?
3اینک بسیاری را ادب آموخته‌ای و دستهای ضعیف را تقویت داده‌ای.
3Surely you have instructed many, and have strengthened their feeble hands.
4سخنان تو لغزنده را قایم داشت، و تو زانوهای لرزنده را تقویت دادی.
4Your words have steadied those who stumbled; you have braced the knees that were buckling.
5لیکن الان به تو رسیده است و ملول شده‌ای، تو را لمس کرده است وپریشان گشته‌ای.
5But now trouble has come upon you, and you are weary. It strikes you, and you are dismayed.
6آیا توکل تو بر تقوای تونیست؟ و امید تو بر کاملیت رفتار تو نی؟
6Is your reverence not your confidence, and the uprightness of your ways your hope?
7الان فکر کن! کیست که بی‌گناه هلاک شد؟ و راستان درکجا تلف شدند؟
7Consider now, I plead: Who, being innocent, has ever perished? Or where have the upright been destroyed?
8چنانکه من دیدم آنانی که شرارت را شیار می‌کنند و شقاوت را می‌کارندهمان را می‌دروند.
8As I have observed, those who plow iniquity and those who sow trouble reap the same.
9از نفخه خدا هلاک می‌شوندو از باد غضب او تباه می‌گردند.
9By the breath of God they perish, and by the blast of His anger they are consumed.
10غرش شیر ونعره سبع و دندان شیربچه‌ها شکسته می‌شود.
10The lion may roar, and the fierce lion may growl, yet the teeth of the young lions are broken.
11شیر نر از نابودن شکار هلاک می‌شود وبچه های شیر ماده پراکنده می‌گردند.
11The old lion perishes for lack of prey, and the cubs of the lioness are scattered.
12«سخنی به من در خفا رسید، و گوش من آواز نرمی از آن احساس نمود.
12Now a word came to me secretly; my ears caught a whisper of it.
13در تفکرها ازرویاهای شب، هنگامی که خواب سنگین بر مردم غالب شود،
13In disquieting visions in the night, when deep sleep falls on men,
14خوف و لرز بر من مستولی شد که جمیع استخوانهایم را به جنبش آورد.
14fear and trembling came over me and made all my bones shudder.
15آنگاه روحی از پیش روی من گذشت، و مویهای بدنم برخاست.
15Then a spirit glided past my face, and the hair on my body bristled.
16در آنجا ایستاد، اما سیمایش راتشخیص ننمودم. صورتی در‌پیش نظرم بود. خاموشی بود و آوازی شنیدم
16It stood still, but I could not discern its appearance; a form loomed before my eyes, and I heard a whispering voice:
17که آیا انسان به حضور خدا عادل شمرده شود؟ و آیا مرد در نظرخالق خود طاهر باشد؟
17‘Can a mortal be more righteous than God, or a man more pure than his Maker?
18اینک بر خادمان خوداعتماد ندارد، و به فرشتگان خویش، حماقت نسبت می‌دهد.
18If God puts no trust in His servants, and He charges His angels with error,
19پس چند مرتبه زیاده به ساکنان خانه های گلین، که اساس ایشان در غبار است، که مثل بید فشرده می‌شوند!
19how much more those who dwell in houses of clay, whose foundations are in the dust, who can be crushed like a moth!
20از صبح تا شام خردمی شوند، تا به ابد هلاک می‌شوند و کسی آن را به‌خاطر نمی آورد.
20They are smashed to pieces from dawn to dusk; unnoticed, they perish forever.
21آیا طناب خیمه ایشان ازایشان کنده نمی شود؟ پس بدون حکمت می‌میرند.
21Are not their tent cords pulled up, so that they die without wisdom?’
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.