ایّوب 31
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1«با چشمان خود عهد بسته‌ام، پس چگونه بر دوشیزه‌ای نظر افکنم؟
1“I have made a covenant with my eyes. How then could I gaze with desire at a virgin?
2زیراقسمت خدا از اعلی چیست؟ و نصیب قادرمطلق، از اعلی علیین؟
2For what is the allotment of God from above, or the heritage from the Almighty on high?
3آیا آن برای شریران هلاکت نیست؟ و به جهت عاملان بدی مصیبت نی؟
3Does not disaster come to the unjust and calamity to the workers of iniquity?
4آیا او راههای مرا نمی بیند؟ و جمیع قدمهایم را نمی شمارد؟
4Does He not see my ways and count my every step?
5اگر با دروغ راه می‌رفتم یا پایهایم با فریب می‌شتابید،
5If I have walked in falsehood or my foot has rushed to deceit,
6مرا به میزان عدالت بسنجد، تا خدا کاملیت مرا بداند.
6let God weigh me with honest scales, that He may know my integrity.
7اگرقدمهایم از طریق آواره گردیده، و قلبم در‌پی چشمانم رفته، و لکه‌ای به‌دستهایم چسبیده باشد،
7If my steps have turned from the path, if my heart has followed my eyes, or if impurity has stuck to my hands,
8پس من کشت کنم و دیگری بخورد، ومحصول من از ریشه‌کنده شود.
8then may another eat what I have sown, and may my crops be uprooted.
9اگر قلبم به زنی فریفته شده، یا نزد در همسایه خود در کمین نشسته باشم،
9If my heart has been enticed by my neighbor’s wife, or I have lurked at his door,
10پس زن من برای شخصی دیگرآسیا کند، و دیگران بر او خم شوند.
10then may my own wife grind grain for another, and may other men sleep with her.
11زیرا که آن قباحت می‌بود و تقصیری سزاوار حکم داوران.
11For that would be a heinous crime, an iniquity to be judged.
12چونکه این آتشی می‌بود که تا ابدون می‌سوزانید، و تمامی محصول مرا از ریشه می‌کند.
12For it is a fire that burns down to Abaddon; it would root out my entire harvest.
13اگر دعوی بنده و کنیز خود را ردمی کردم، هنگامی که بر من مدعی می‌شدند.
13If I have rejected the cause of my manservant or maidservant when they made a complaint against me,
14پس چون خدا به ضد من برخیزد چه خواهم کرد؟ و هنگامی که تفتیش نماید به او چه جواب خواهم داد؟
14what will I do when God rises to judge? How will I answer when called to account?
15آیا آن کس که مرا در رحم آفریداو را نیز نیافرید؟ و آیا کس واحد، ما را در رحم نسرشت؟
15Did not He who made me in the womb also make them? Did not the same One form us in the womb?
16«اگر مراد مسکینان را از ایشان منع نموده باشم، و چشمان بیوه‌زنان را تار گردانیده،
16If I have denied the desires of the poor or allowed the widow’s eyes to fail,
17اگرلقمه خود را به تنهایی خورده باشم، و یتیم از آن تناول ننموده،
17if I have eaten my morsel alone, not sharing it with the fatherless—
18و حال آنکه او از جوانیم با من مثل پدر پرورش می‌یافت، و از بطن مادرم بیوه‌زن را رهبری می‌نمودم.
18though from my youth I reared him as would a father, and from my mother’s womb I guided the widow—
19اگر کسی را از برهنگی هلاک دیده باشم، و مسکین را بدون پوشش،
19if I have seen one perish for lack of clothing, or a needy man without a cloak,
20اگر کمرهای او مرا برکت نداده باشد، و از پشم گوسفندان من گرم نشده،
20if his heart has not blessed me for warming him with the fleece of my sheep,
21اگر دست خود را بر یتیم بلند کرده باشم، هنگامی که اعانت خود را دردروازه می‌دیدم،
21if I have lifted up my hand against the fatherless because I saw that I had support in the gate,
22پس بازوی من از کتفم بیفتد، و ساعدم از قلم آن شکسته شود.
22then may my arm fall from my shoulder and be torn from its socket.
23زیرا که هلاکت از خدا برای من ترس می‌بود و به‌سبب کبریایی او توانایی نداشتم.
23For calamity from God terrifies me, and His splendor I cannot overpower.
24اگر طلا را امیدخود می‌ساختم و به زر خالص می‌گفتم تو اعتمادمن هستی،
24If I have put my trust in gold or called pure gold my security,
25اگر از فراوانی دولت خویش شادی می‌نمودم، و از اینکه دست من بسیار کسب نموده بود،
25if I have rejoiced in my great wealth because my hand had gained so much,
26اگر چون آفتاب می‌تابید بر آن نظرمی کردم و بر ماه، هنگامی که با درخشندگی سیرمی کرد.
26if I have beheld the sun in its radiance or the moon moving in splendor,
27و دل من خفیه فریفته می‌شد و دهانم دستم را می‌بوسید.
27so that my heart was secretly enticed and my hand threw a kiss from my mouth,
28این نیز گناهی مستوجب قصاص می‌بود زیرا خدای متعال را منکرمی شدم.
28this would also be an iniquity to be judged, for I would have denied God on high.
29اگر از مصیبت دشمن خود شادی می‌کردم یا حینی که بلا به او عارض می‌شد وجدمی نمودم،
29If I have rejoiced in my enemy’s ruin, or exulted when evil befell him—
30و حال آنکه زبان خود را از گناه ورزیدن بازداشته، بر جان او لعنت را سوال ننمودم.
30I have not allowed my mouth to sin by asking for his life with a curse—
31اگر اهل خیمه من نمی گفتند: کیست که از گوشت او سیر نشده باشد،
31if the men of my house have not said, ‘Who is there who has not had his fill?’—
32غریب درکوچه شب را به‌سر نمی برد و در خود را به روی مسافر می‌گشودم.
32but no stranger had to lodge on the street, for my door has been open to the traveler—
33اگر مثل آدم، تقصیر خود رامی پوشانیدم و عصیان خویش را در سینه خودمخفی می‌ساختم،
33if I have covered my transgressions like Adam by hiding my guilt in my heart,
34از این جهت که از انبوه کثیرمی ترسیدم و اهانت قبایل مرا هراسان می‌ساخت، پس ساکت مانده، از در خود بیرون نمی رفتم.
34because I greatly feared the crowds and the contempt of the clans terrified me, so that I kept silent and would not go outside—
35کاش کسی بود که مرا می‌شنید، اینک امضای من حاضر است. پس قادر مطلق مرا جواب دهد. و اینک کتابتی که مدعی من نوشته است.
35(Oh, that I had one to hear me! Here is my signature. Let the Almighty answer me; let my accuser compose an indictment.
36یقین که آن را بر دوش خود برمی داشتم و مثل تاج برخود می‌بستم.
36Surely I would carry it on my shoulder and wear it like a crown.
37شماره قدمهای خود را برای اوبیان می‌کردم و مثل امیری به او تقرب می‌جستم.
37I would give account of all my steps; I would approach Him like a prince.)—
38اگر زمین من بر من فریاد می‌کرد و مرزهایش با هم گریه می‌کردند،
38if my land cries out against me and its furrows weep together,
39اگر محصولاتش را بدون قیمت می‌خوردم و جان مالکانش را تلف می‌نمودم،
39if I have devoured its produce without payment or broken the spirit of its tenants,
40پس خارها به عوض گندم وکرکاس به عوض جو بروید.» سخنان ایوب تمام شد.
40then let briers grow instead of wheat and stinkweed instead of barley.” Thus conclude the words of Job.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.