ایّوب 31
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1«با چشمان خود عهد بسته‌ام، پس چگونه بر دوشیزه‌ای نظر افکنم؟
1“Fiz uma aliança com os meus olhos; como, então, eu poderia olhar com cobiça para uma jovem?
2زیراقسمت خدا از اعلی چیست؟ و نصیب قادرمطلق، از اعلی علیین؟
2Pois qual é a porção que vem de Deus lá de cima, e a herança do Todo-Poderoso nas alturas?
3آیا آن برای شریران هلاکت نیست؟ و به جهت عاملان بدی مصیبت نی؟
3Não é a calamidade para os injustos, e o desastre para os que praticam a iniquidade?
4آیا او راههای مرا نمی بیند؟ و جمیع قدمهایم را نمی شمارد؟
4Acaso ele não vê os meus caminhos, e não conta todos os meus passos?
5اگر با دروغ راه می‌رفتم یا پایهایم با فریب می‌شتابید،
5“Se andei com falsidade, e o meu pé se apressou para o engano
6مرا به میزان عدالت بسنجد، تا خدا کاملیت مرا بداند.
6(que eu seja pesado em balança justa, para que Deus conheça a minha integridade);
7اگرقدمهایم از طریق آواره گردیده، و قلبم در‌پی چشمانم رفته، و لکه‌ای به‌دستهایم چسبیده باشد،
7se o meu passo se desviou do caminho, se o meu coração seguiu os meus olhos, se alguma impureza se apegou às minhas mãos,
8پس من کشت کنم و دیگری بخورد، ومحصول من از ریشه‌کنده شود.
8então que eu semeie, e outro coma. Sim, que as colheitas do meu campo sejam arrancadas pelas raízes.
9اگر قلبم به زنی فریفته شده، یا نزد در همسایه خود در کمین نشسته باشم،
9“Se o meu coração foi seduzido por uma mulher, e fiquei à espreita na porta do meu vizinho,
10پس زن من برای شخصی دیگرآسیا کند، و دیگران بر او خم شوند.
10então que a minha esposa moa para outro, e que outros se deitem com ela.
11زیرا که آن قباحت می‌بود و تقصیری سزاوار حکم داوران.
11Pois isso seria um crime hediondo. Sim, seria uma iniquidade a ser punida pelos juízes,
12چونکه این آتشی می‌بود که تا ابدون می‌سوزانید، و تمامی محصول مرا از ریشه می‌کند.
12pois é um fogo que consome até a destruição, e arrancaria pelas raízes todo o meu ganho.
13اگر دعوی بنده و کنیز خود را ردمی کردم، هنگامی که بر من مدعی می‌شدند.
13“Se desprezei a causa do meu servo ou da minha serva, quando eles tinham uma queixa contra mim,
14پس چون خدا به ضد من برخیزد چه خواهم کرد؟ و هنگامی که تفتیش نماید به او چه جواب خواهم داد؟
14o que, então, farei quando Deus se levantar? Quando ele me pedir contas, o que lhe responderei?
15آیا آن کس که مرا در رحم آفریداو را نیز نیافرید؟ و آیا کس واحد، ما را در رحم نسرشت؟
15Aquele que me formou no ventre não o formou também? Não foi o mesmo que nos moldou no ventre?
16«اگر مراد مسکینان را از ایشان منع نموده باشم، و چشمان بیوه‌زنان را تار گردانیده،
16“Se neguei aos pobres o seu desejo, ou fiz com que os olhos da viúva desfalecessem,
17اگرلقمه خود را به تنهایی خورده باشم، و یتیم از آن تناول ننموده،
17ou se comi o meu pedaço de pão sozinho, sem que o órfão comesse dele
18و حال آنکه او از جوانیم با من مثل پدر پرورش می‌یافت، و از بطن مادرم بیوه‌زن را رهبری می‌نمودم.
18(não, desde a minha juventude ele cresceu comigo como com um pai, e a tenho guiado desde o ventre da minha mãe);
19اگر کسی را از برهنگی هلاک دیده باشم، و مسکین را بدون پوشش،
19se vi alguém perecer por falta de roupa, ou que o necessitado não tinha coberta;
20اگر کمرهای او مرا برکت نداده باشد، و از پشم گوسفندان من گرم نشده،
20se o seu coração não me abençoou, se ele não foi aquecido com a lã das minhas ovelhas;
21اگر دست خود را بر یتیم بلند کرده باشم، هنگامی که اعانت خود را دردروازه می‌دیدم،
21se levantei a minha mão contra o órfão, porque vi que eu tinha apoio na porta;
22پس بازوی من از کتفم بیفتد، و ساعدم از قلم آن شکسته شود.
22então que o meu ombro caia da omoplata, e que o meu braço seja quebrado do osso.
23زیرا که هلاکت از خدا برای من ترس می‌بود و به‌سبب کبریایی او توانایی نداشتم.
23Pois a calamidade que vem de Deus é um terror para mim. Por causa da sua majestade, eu nada poderia fazer.
24اگر طلا را امیدخود می‌ساختم و به زر خالص می‌گفتم تو اعتمادمن هستی،
24“Se fiz do ouro a minha esperança, e disse ao ouro puro: ‘Você é a minha confiança’;
25اگر از فراوانی دولت خویش شادی می‌نمودم، و از اینکه دست من بسیار کسب نموده بود،
25Se me alegrei porque a minha riqueza era grande, e porque a minha mão havia alcançado muito;
26اگر چون آفتاب می‌تابید بر آن نظرمی کردم و بر ماه، هنگامی که با درخشندگی سیرمی کرد.
26se olhei para o sol quando brilhava, ou para a lua movendo-se em esplendor,
27و دل من خفیه فریفته می‌شد و دهانم دستم را می‌بوسید.
27e o meu coração foi secretamente seduzido, e a minha mão atirou um beijo da minha boca;
28این نیز گناهی مستوجب قصاص می‌بود زیرا خدای متعال را منکرمی شدم.
28isso também seria uma iniquidade a ser punida pelos juízes, pois eu teria negado a Deus que está nas alturas.
29اگر از مصیبت دشمن خود شادی می‌کردم یا حینی که بلا به او عارض می‌شد وجدمی نمودم،
29“Se me alegrei com a destruição daquele que me odiava, ou me exaltei quando o mal o alcançou
30و حال آنکه زبان خود را از گناه ورزیدن بازداشته، بر جان او لعنت را سوال ننمودم.
30(certamente não permiti que a minha boca pecasse, pedindo a sua vida com uma maldição);
31اگر اهل خیمه من نمی گفتند: کیست که از گوشت او سیر نشده باشد،
31se os homens da minha tenda não disseram: ‘Quem pode encontrar alguém que não tenha se fartado com a sua carne?’
32غریب درکوچه شب را به‌سر نمی برد و در خود را به روی مسافر می‌گشودم.
32(o estrangeiro não acampou na rua, mas abri as minhas portas ao viajante);
33اگر مثل آدم، تقصیر خود رامی پوشانیدم و عصیان خویش را در سینه خودمخفی می‌ساختم،
33se, como Adão, encobri as minhas transgressões, escondendo a minha iniquidade no meu coração,
34از این جهت که از انبوه کثیرمی ترسیدم و اهانت قبایل مرا هراسان می‌ساخت، پس ساکت مانده، از در خود بیرون نمی رفتم.
34porque temia a grande multidão, e o desprezo das famílias me aterrorizava, de modo que me calei, e não saí da porta —
35کاش کسی بود که مرا می‌شنید، اینک امضای من حاضر است. پس قادر مطلق مرا جواب دهد. و اینک کتابتی که مدعی من نوشته است.
35ah, se eu tivesse alguém para me ouvir! Eis aqui a minha assinatura! Que o Todo-Poderoso me responda! Que o meu acusador escreva a acusação contra mim!
36یقین که آن را بر دوش خود برمی داشتم و مثل تاج برخود می‌بستم.
36Certamente eu a levaria sobre o meu ombro, e a amarraria a mim como uma coroa.
37شماره قدمهای خود را برای اوبیان می‌کردم و مثل امیری به او تقرب می‌جستم.
37Eu lhe declararia o número dos meus passos. Eu me aproximaria dele como um príncipe.
38اگر زمین من بر من فریاد می‌کرد و مرزهایش با هم گریه می‌کردند،
38Se a minha terra clamar contra mim, e os seus sulcos chorarem juntos;
39اگر محصولاتش را بدون قیمت می‌خوردم و جان مالکانش را تلف می‌نمودم،
39se comi os seus frutos sem pagar, ou fiz com que os seus donos perdessem a vida,
40پس خارها به عوض گندم وکرکاس به عوض جو بروید.» سخنان ایوب تمام شد.
40que cresçam espinheiros em lugar de trigo, e ervas daninhas em lugar de cevada.” As palavras de Jó terminaram.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.