Јов 31
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Веру учиних са очима својим, па како бих погледао на девојку?
1“Fiz uma aliança com os meus olhos; como, então, eu poderia olhar com cobiça para uma jovem?
2Јер какав је део од Бога одозго? И какво наследство од Свемогућег с висине?
2Pois qual é a porção que vem de Deus lá de cima, e a herança do Todo-Poderoso nas alturas?
3Није ли погибао неваљалом и чудо онима који чине безакоње?
3Não é a calamidade para os injustos, e o desastre para os que praticam a iniquidade?
4Не виде ли Он путеве моје, и све кораке моје не броји ли?
4Acaso ele não vê os meus caminhos, e não conta todos os meus passos?
5Ако ходих с лажју или ако похита нога моја на превару,
5“Se andei com falsidade, e o meu pé se apressou para o engano
6Нека ме измери на мерилима правим, и нека Бог позна доброту моју.
6(que eu seja pesado em balança justa, para que Deus conheça a minha integridade);
7Ако су кораци моји зашли с пута, и ако је за очима мојим пошло срце моје, и за руке моје прионуло шта год,
7se o meu passo se desviou do caminho, se o meu coração seguiu os meus olhos, se alguma impureza se apegou às minhas mãos,
8Нека ја сејем а други једе, и нека се искорене изданци моји.
8então que eu semeie, e outro coma. Sim, que as colheitas do meu campo sejam arrancadas pelas raízes.
9Ако се занело срце моје за којом женом, и ако сам вребао на вратима ближњег свог,
9“Se o meu coração foi seduzido por uma mulher, e fiquei à espreita na porta do meu vizinho,
10Нека другом меље жена моја, и нека се други над њом повијају.
10então que a minha esposa moa para outro, e que outros se deitem com ela.
11Јер је то грдило и безакоње за судије.
11Pois isso seria um crime hediondo. Sim, seria uma iniquidade a ser punida pelos juízes,
12Јер би то био огањ који би прождирао до уништења, и сву би моју летину искоренио.
12pois é um fogo que consome até a destruição, e arrancaria pelas raízes todo o meu ganho.
13Ако нисам хтео доћи на суд са слугом својим или са слушкињом својом, кад би се тужили на мене;
13“Se desprezei a causa do meu servo ou da minha serva, quando eles tinham uma queixa contra mim,
14Јер шта бих чинио кад би се Бог подигао, и кад би потражио, шта бих Му одговорио?
14o que, então, farei quando Deus se levantar? Quando ele me pedir contas, o que lhe responderei?
15Који је мене створио у утроби, није ли створио и њега? Није ли нас Он исти саздао у материци?
15Aquele que me formou no ventre não o formou também? Não foi o mesmo que nos moldou no ventre?
16Ако сам одбио сиромасима жељу њихову, и очи удовици замутио,
16“Se neguei aos pobres o seu desejo, ou fiz com que os olhos da viúva desfalecessem,
17И ако сам залогај свој сам јео, а није га јела и сирота,
17ou se comi o meu pedaço de pão sozinho, sem que o órfão comesse dele
18Јер је од младости моје расла са мном као код оца, и од утробе матере своје водао сам је;
18(não, desde a minha juventude ele cresceu comigo como com um pai, e a tenho guiado desde o ventre da minha mãe);
19Ако сам гледао кога где гине немајући хаљине, и сиромаха где се нема чиме покрити,
19se vi alguém perecer por falta de roupa, ou que o necessitado não tinha coberta;
20Ако ме нису благосиљала бедра његова што се руном оваца мојих утоплио,
20se o seu coração não me abençoou, se ele não foi aquecido com a lã das minhas ovelhas;
21Ако сам измахнуо руком на сироту, кад видех на вратима помоћ своју,
21se levantei a minha mão contra o órfão, porque vi que eu tinha apoio na porta;
22Нека ми испадне раме из плећа, и рука моја нека се откине из зглоба.
22então que o meu ombro caia da omoplata, e que o meu braço seja quebrado do osso.
23Јер сам се бојао погибли од Бога, ког величанству не бих одолео.
23Pois a calamidade que vem de Deus é um terror para mim. Por causa da sua majestade, eu nada poderia fazer.
24Ако сам полагао на злато надање своје, или чистом злату говорио: Узданицо моја!
24“Se fiz do ouro a minha esperança, e disse ao ouro puro: ‘Você é a minha confiança’;
25Ако сам се веселио што ми је имање велико и што много стиче рука моја,
25Se me alegrei porque a minha riqueza era grande, e porque a minha mão havia alcançado muito;
26Ако сам гледао на сунце, кад сјаје, и на месец кад поносито ходи,
26se olhei para o sol quando brilhava, ou para a lua movendo-se em esplendor,
27И срце се моје потајно преварило и руку моју пољубила уста моја,
27e o meu coração foi secretamente seduzido, e a minha mão atirou um beijo da minha boca;
28И то би било безакоње за судије, јер бих се одрекао Бога озго;
28isso também seria uma iniquidade a ser punida pelos juízes, pois eu teria negado a Deus que está nas alturas.
29Ако сам се радовао несрећи ненавидника свог, и ако сам заиграо када га је зло задесило,
29“Se me alegrei com a destruição daquele que me odiava, ou me exaltei quando o mal o alcançou
30Јер не дадох језику свом да греши тражећи душу његову с проклињањем;
30(certamente não permiti que a minha boca pecasse, pedindo a sua vida com uma maldição);
31Ако не говораху домашњи моји: Ко би нам дао месо његово? Не можемо се ни најести;
31se os homens da minha tenda não disseram: ‘Quem pode encontrar alguém que não tenha se fartado com a sua carne?’
32Странац није ноћивао напољу; врата своја отварао сам путнику;
32(o estrangeiro não acampou na rua, mas abri as minhas portas ao viajante);
33Ако сам, као што чине људи, тајио преступе своје и крио своје безакоње у својим недрима,
33se, como Adão, encobri as minhas transgressões, escondendo a minha iniquidade no meu coração,
34Ако сам и могао плашити велико мноштво, ипак од најмањег у дому беше ме страх; зато ћутах и не одлажах од врата.
34porque temia a grande multidão, e o desprezo das famílias me aterrorizava, de modo que me calei, e não saí da porta —
35О да бих имао кога да ме саслуша! Гле, жеља је моја да ми Свемогући одговори и супарник мој да ми напише књигу.
35ah, se eu tivesse alguém para me ouvir! Eis aqui a minha assinatura! Que o Todo-Poderoso me responda! Que o meu acusador escreva a acusação contra mim!
36Носио бих је на рамену свом, везао бих је себи као венац,
36Certamente eu a levaria sobre o meu ombro, e a amarraria a mim como uma coroa.
37Број корака својих казао бих Му, као кнез приступио бих к Њему.
37Eu lhe declararia o número dos meus passos. Eu me aproximaria dele como um príncipe.
38Ако је на ме викала моја земља, и бразде њене плакале,
38Se a minha terra clamar contra mim, e os seus sulcos chorarem juntos;
39Ако сам јео род њен без новаца и досађивао души господара њених,
39se comi os seus frutos sem pagar, ou fiz com que os seus donos perdessem a vida,
40Место пшенице нека ми рађа трње, и место јечма кукољ. Свршише се речи Јовове.
40que cresçam espinheiros em lugar de trigo, e ervas daninhas em lugar de cevada.” As palavras de Jó terminaram.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.