Јов 10
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Додијао је души мојој живот мој; пустићу од себе тужњаву своју, говорићу у јаду душе своје.
1“Minha alma está cansada da minha vida. Darei livre curso à minha queixa. Falarei na amargura da minha alma.
2Рећи ћу Богу: Немој ме осудити; кажи ми зашто се преш са мном.
2Direi a Deus: ‘Não me condenes. Mostra-me por que contendes comigo.
3Је ли Ти мило да чиниш силу, да одбацујеш дело руку својих и савет безбожнички обасјаваш?
3Parece-te bem que me oprimas, que desprezes a obra das tuas mãos, e sorrias para o conselho dos ímpios?
4Јесу ли у Тебе очи телесне? Видиш ли као што види човек?
4Tens tu olhos de carne? Ou vês como o homem vê?
5Јесу ли дани твоји као дани човечији, и године твоје као век људски,
5São os teus dias como os dias dos mortais, ou os teus anos como os anos do homem,
6Те истражујеш моје безакоње и за грех мој разбираш?
6para que investigues a minha iniquidade, e procures o meu pecado?
7Ти знаш да нисам крив, и нема никога ко би избавио из Твоје руке.
7Embora saibas que não sou ímpio, não há ninguém que possa me livrar das tuas mãos.
8Твоје су ме руке створиле и начиниле, и Ти ме одсвуда потиреш.
8“‘Tuas mãos me formaram e me modelaram por completo; contudo, tu me destróis.
9Опомени се да си ме као од кала начинио, и опет ћеш ме у прах обратити.
9Lembra-te, eu te peço, de que me moldaste como o barro. E agora me farás voltar ao pó?
10Ниси ли ме као млеко слио и као сир усирио ме?
10Não me derramaste como leite, e me coalhaste como queijo?
11Навукао си на ме кожу и месо, и костима и жилама сплео си ме.
11Tu me vestiste de pele e carne, e me teceste com ossos e tendões.
12Животом и милошћу даривао си ме; и старање Твоје чувало је дух мој.
12Tu me concedeste vida e amor leal. O teu cuidado preservou o meu espírito.
13И сакрио си то у срцу свом; али знам да је у Тебе.
13Contudo, escondeste estas coisas no teu coração; eu sei que isto estava contigo:
14Ако сам згрешио, опазио си ме, и ниси ме опростио безакоња мог.
14se eu pecar, tu me observas, e não me absolverás da minha iniquidade.
15Ако сам скривио, тешко мени! Ако ли сам прав, не могу подигнути главе, пун срамоте и видећи муку своју.
15Se eu for ímpio, ai de mim! Se eu for justo, ainda assim não levantarei a minha cabeça, estando farto de desonra, e consciente da minha aflição.
16И ако се подигне, гониш ме као лав, и опет чиниш чудеса на мени.
16Se a minha cabeça se erguer, tu me caças como a um leão; e de novo mostras o teu poder contra mim.
17Понављаш сведочанства своја против мене, и умножаваш гнев свој на ме; војске једне за другом излазе на ме.
17Tu renovas as tuas testemunhas contra mim, e aumentas a tua indignação sobre mim. Mudanças e guerras me acompanham.
18Зашто си ме извадио из утробе? О да умрех! Да ме ни око не виде!
18“‘Por que, então, me tiraste do ventre? Quem dera eu tivesse expirado, e nenhum olho me tivesse visto.
19Био бих као да никада нисам био; из утробе у гроб био бих однесен.
19Eu deveria ter sido como se nunca tivesse existido; deveria ter sido levado do ventre para a sepultura.
20Није ли мало дана мојих? Престани дакле и окани ме се да се мало опоравим,
20Não são poucos os meus dias? Para! Deixa-me em paz, para que eu encontre um pouco de conforto,
21Пре него отидем одакле се нећу вратити, у земљу тамну и у сен смртни,
21antes que eu vá para o lugar de onde não voltarei, para a terra de escuridão e da sombra da morte;
22У земљу тамну као мрак и у сен смртни, где нема промене и где је видело као тама.
22a terra escura como a meia-noite, da sombra da morte, sem ordem alguma, onde a luz é como a meia-noite.’”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.