Јов 10
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Додијао је души мојој живот мој; пустићу од себе тужњаву своју, говорићу у јаду душе своје.
1«جانم از حیاتم بیزار است. پس ناله خود را روان می‌سازم و در تلخی جان خود سخن می‌رانم.
2Рећи ћу Богу: Немој ме осудити; кажи ми зашто се преш са мном.
2به خدا می‌گویم مرا ملزم مساز، و مرا بفهمان که از چه سبب با من منازعت می‌کنی؟
3Је ли Ти мило да чиниш силу, да одбацујеш дело руку својих и савет безбожнички обасјаваш?
3آیا برای تو نیکو است که ظلم نمایی وعمل دست خود را حقیر شماری، و بر مشورت شریران بتابی؟
4Јесу ли у Тебе очи телесне? Видиш ли као што види човек?
4آیا تو را چشمان بشر است؟ یامثل دیدن انسان می‌بینی؟
5Јесу ли дани твоји као дани човечији, и године твоје као век људски,
5آیا روزهای تو مثل روزهای انسان است؟ یا سالهای تو مثل روزهای مرد است؟
6Те истражујеш моје безакоње и за грех мој разбираш?
6که معصیت مرا تفحص می‌کنی وبرای گناهانم تجسس می‌نمایی؟
7Ти знаш да нисам крив, и нема никога ко би избавио из Твоје руке.
7اگر‌چه می‌دانی که شریر نیستم و از دست تو رهاننده‌ای نیست.
8Твоје су ме руке створиле и начиниле, и Ти ме одсвуда потиреш.
8«دستهایت مرا جمیع و تمام سرشته است، و مرا آفریده است و آیا مرا هلاک می‌سازی؟
9Опомени се да си ме као од кала начинио, и опет ћеш ме у прах обратити.
9به یادآور که مرا مثل سفال ساختی و آیا مرا به غباربرمی گردانی؟
10Ниси ли ме као млеко слио и као сир усирио ме?
10آیا مرا مثل شیر نریختی و مثل پنیر، منجمد نساختی؟
11Навукао си на ме кожу и месо, и костима и жилама сплео си ме.
11مرا به پوست و گوشت ملبس نمودی و مرا با استخوانها و پیها بافتی.
12Животом и милошћу даривао си ме; и старање Твоје чувало је дух мој.
12حیات و احسان به من عطا فرمودی و لطف توروح مرا محافظت نمود.
13И сакрио си то у срцу свом; али знам да је у Тебе.
13اما این چیزها را دردل خود پنهان کردی، و می‌دانم که اینها در فکرتو بود.
14Ако сам згрешио, опазио си ме, и ниси ме опростио безакоња мог.
14اگر گناه کردم، مرا نشان کردی و مرا ازمعصیتم مبرا نخواهی ساخت.
15Ако сам скривио, тешко мени! Ако ли сам прав, не могу подигнути главе, пун срамоте и видећи муку своју.
15اگر شریر هستم وای بر من! و اگر عادل هستم سر خود رابرنخواهم افراشت، زیرا از اهانت پر هستم ومصیبت خود را می‌بینم!
16И ако се подигне, гониш ме као лав, и опет чиниш чудеса на мени.
16و اگر (سرم )برافراشته شود، مثل شیر مرا شکار خواهی کرد و باز عظمت خود را بر من ظاهر خواهی ساخت.
17Понављаш сведочанства своја против мене, и умножаваш гнев свој на ме; војске једне за другом излазе на ме.
17گواهان خود را بر من پی درپی می‌آوری و غضب خویش را بر من می‌افزایی وافواج متعاقب یکدیگر به ضد منند.
18Зашто си ме извадио из утробе? О да умрех! Да ме ни око не виде!
18پس برای چه مرا از رحم بیرون آوردی؟ کاش که جان می‌دادم و چشمی مرا نمی دید.
19Био бих као да никада нисам био; из утробе у гроб био бих однесен.
19پس می‌بودم، چنانکه نبودم و از رحم مادرم به قبر برده می‌شدم.
20Није ли мало дана мојих? Престани дакле и окани ме се да се мало опоравим,
20آیا روزهایم قلیل نیست؟ پس مراترک کن، و از من دست بردار تا اندکی گشاده روشوم،
21Пре него отидем одакле се нећу вратити, у земљу тамну и у сен смртни,
21قبل از آنکه بروم به‌جایی که از آن برنخواهم گشت، به زمین ظلمت و سایه موت!
22У земљу тамну као мрак и у сен смртни, где нема промене и где је видело као тама.
22به زمین تاریکی غلیظ مثل ظلمات، زمین سایه موت و بی‌ترتیب که روشنایی آن مثل ظلمات است.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.