Јов 36
Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicTranslation
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Још говори Елијуј и рече:
1و الیهو باز‌گفت:
2Потрпи ме мало, и показаћу ти, јер још има шта бих говорио за Бога.
2«برای من‌اندکی صبرکن تا تو را اعلام نمایم، زیرا از برای خدا هنوز سخنی باقی است.
3Почећу издалека беседу своју, и показаћу да је Творац мој праведан.
3علم خود را از دورخواهم آورد و به خالق خویش، عدالت راتوصیف خواهم نمود.
4Доиста, неће бити лажне речи моје, код тебе је који право мисли.
4چونکه حقیقت کلام من دروغ نیست، و آنکه در علم کامل است نزد توحاضر است.
5Гле, Бог је силан, али никога не одбацује, силан је снагом срчаном.
5اینک خدا قدیر است و کسی رااهانت نمی کند و در قوت عقل قادر است.
6Не да живети безбожнику, а невољницима чини правду.
6شریررا زنده نگاه نمی دارد و داد مسکینان را می‌دهد.
7Не одвраћа од праведника очију својих, него још с царевима на престо посађује их на век, те се узвишују.
7چشمان خود را از عادلان برنمی گرداند، بلکه ایشان را با پادشاهان بر کرسی تا به ابد می‌نشاند، پس سرافراشته می‌شوند.
8Ако ли су оковани у пута и свезани ужима невољничким,
8اما هرگاه به زنجیرهابسته شوند، و به بندهای مصیبت گرفتار گردند،
9Тада им напомиње дела њихова и безакоња њихова како су силна.
9آنگاه اعمال ایشان را به ایشان می‌نمایاند وتقصیرهای ایشان را از اینکه تکبر نموده‌اند،
10И отвара Му ухо да би се поправили, и говори им да се врате од безакоња.
10وگوشهای ایشان را برای تادیب باز می‌کند، و امرمی فرماید تا از گناه بازگشت نمایند.
11Ако послушају и стану им служити, довршују дане своје у добру и године своје у радости.
11پس اگربشنوند و او را عبادت نمایند، ایام خویش را درسعادت بسر خواهند برد، و سالهای خود را درشادمانی.
12Ако ли не послушају, гину од мача и умиру с безумља.
12و اما اگر نشنوند از تیغ خواهند افتاد، و بدون معرفت، جان را خواهند سپرد.
13А који су лицемерног срца, навлаче гнев и не вичу кад их повеже;
13اماآنانی که در دل، فاجرند غضب را ذخیره می‌نمایند، و چون ایشان را می‌بندد استغاثه نمی نمایند.
14Умире у младости душа њихова и живот њихов међу курвама.
14ایشان در عنفوان جوانی می‌میرندو حیات ایشان با فاسقان (تلف می‌شود).
15Избавља невољника из невоље његове и отвара му ухо у муци.
15مصیبت کشان را به مصیبت ایشان نجات می‌بخشد و گوش ایشان را در تنگی باز می‌کند.
16Тако би и тебе извео из тескобе на пространо место, где ништа не досађује, и мирни сто твој био би пун претилине.
16«پس تو را نیز از دهان مصیبت بیرون می‌آورد، در مکان وسیع که در آن تنگی نمی بود وزاد سفره تو از فربهی مملو می‌شد،
17Али си заслужио суд безбожнички; и суд и правда снађе те.
17و تو ازداوری شریر پر هستی، لیکن داوری و انصاف باهم ملتصقند.
18Доиста, гнев је на теби; гледај да те не одбаци у карању, те те велики откуп неће избавити.
18باحذر باش مبادا خشم تو را به تعدی ببرد، و زیادتی کفاره تو را منحرف سازد.
19Хоће ли гледати на твоје богатство? Неће ни на злато ни на какву силу блага твог.
19آیا او دولت تو را به حساب خواهد آورد؟ نی، نه طلا و نه تمامی قوای توانگری را.
20Не уздиши за ноћу у коју народи одлазе на своје место.
20برای شب آرزومند مباش، که امت‌ها را از جای ایشان می‌برد.
21Чувај се да не погледаш на таштину и волиш на њу него невољу.
21با حذر باش که به گناه مایل نشوی، زیرا که تو آن را بر مصیبت ترجیح داده‌ای.
22Гле, Бог је највиши својом силом, ко је учитељ као Он?
22اینک خدا در قوت خود متعال می‌باشد. کیست که مثل او تعلیم بدهد؟
23Ко Му је одредио пут Његов? Или ко ће Му рећи: Чиниш неправо?
23کیست که طریق او را به او تفویض کرده باشد؟ و کیست که بگویدتو بی‌انصافی نموده‌ای؟
24Опомињи се да величаш дела Његова, која гледају људи.
24به یاد داشته باش که اعمال او را تکبیر گویی که درباره آنها مردمان می‌سرایند.
25Сви људи виде их, сваки их гледа из далека.
25جمیع آدمیان به آنها می‌نگرند. مردمان آنها را از دور مشاهده می‌نمایند.
26Гле, Бог је велик, и не можемо Га познати, број година Његових не може се докучити.
26اینک خدا متعال است و او را نمی شناسیم. و شماره سالهای او را تفحص نتوان کرد.
27Јер Он стеже капље водене, које лију дажд из облака Његових;
27زیرا که قطره های آب را جذب می‌کند و آنها باران را ازبخارات آن می‌چکاند.
28Кад теку облаци, капљу на мноштво људско.
28که ابرها آن را به شدت می‌ریزد و بر انسان به فراوانی می‌تراود.
29И ко би разумео простор облацима и грмљаву у шатору његовом?
29آیاکیست که بفهمد ابرها چگونه پهن می‌شوند، یارعدهای خیمه او را بداند؟
30Како простире над њим светлост своју, и дубине морске покрива?
30اینک نور خود رابر آن می‌گستراند. و عمق های دریا را می‌پوشاند.
31Тиме суди народима, даје хране изобила.
31زیرا که به واسطه آنها قوم‌ها را داوری می‌کند، و رزق را به فراوانی می‌بخشد.
32Рукама заклања светлост, и наређује кога да срете,
32دستهای خودرا با برق می‌پوشاند، و آن را بر هدف مامورمی سازد.
33Јављајући према њему добру вољу своју, и према стоци и према роду земаљском.
33رعدش از او خبر می‌دهد و مواشی از برآمدن او اطلاع می‌دهند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.