Ijob 36
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Kaj plue parolis Elihu, kaj diris:
1و الیهو بازگفت:
2Atendu ankoraŭ iom; mi montros al vi, Ĉar mi havas ankoraŭ kion paroli pro Dio.
2«برای مناندکی صبرکن تا تو را اعلام نمایم، زیرا از برای خدا هنوز سخنی باقی است.
3Mi prenos mian scion de malproksime, Kaj mi montros, ke mia Kreinto estas prava.
3علم خود را از دورخواهم آورد و به خالق خویش، عدالت راتوصیف خواهم نمود.
4Ĉar vere miaj vortoj ne estas mensogaj; Homo sincera estas antaŭ vi.
4چونکه حقیقت کلام من دروغ نیست، و آنکه در علم کامل است نزد توحاضر است.
5Vidu, Dio estas potenca, kaj tamen Li neniun malŝatas; Li estas potenca per la forto de la koro.
5اینک خدا قدیر است و کسی رااهانت نمی کند و در قوت عقل قادر است.
6Al malpiulo Li ne permesas vivi, Kaj al mizeruloj Li donas justecon.
6شریررا زنده نگاه نمی دارد و داد مسکینان را میدهد.
7Li ne forturnas de virtuloj Siajn okulojn, Sed kun reĝoj sur trono Li sidigas ilin por ĉiam, Por ke ili estu altaj.
7چشمان خود را از عادلان برنمی گرداند، بلکه ایشان را با پادشاهان بر کرسی تا به ابد مینشاند، پس سرافراشته میشوند.
8Kaj se ili estas ligitaj per ĉenoj, Malliberigitaj mizere per ŝnuroj,
8اما هرگاه به زنجیرهابسته شوند، و به بندهای مصیبت گرفتار گردند،
9Tiam Li montras al ili iliajn farojn kaj kulpojn, Kiel grandaj ili estas.
9آنگاه اعمال ایشان را به ایشان مینمایاند وتقصیرهای ایشان را از اینکه تکبر نمودهاند،
10Li malfermas ilian orelon por la moralinstruo, Kaj diras, ke ili deturnu sin de malbonagoj.
10وگوشهای ایشان را برای تادیب باز میکند، و امرمی فرماید تا از گناه بازگشت نمایند.
11Se ili obeas kaj servas al Li, Tiam ili finas siajn tagojn en bono Kaj siajn jarojn en stato agrabla;
11پس اگربشنوند و او را عبادت نمایند، ایام خویش را درسعادت بسر خواهند برد، و سالهای خود را درشادمانی.
12Sed se ili ne obeas, Tiam ili pereas per glavo Kaj mortas en malprudento.
12و اما اگر نشنوند از تیغ خواهند افتاد، و بدون معرفت، جان را خواهند سپرد.
13La hipokrituloj portas en si koleron; Ili ne vokas, kiam Li ilin ligis;
13اماآنانی که در دل، فاجرند غضب را ذخیره مینمایند، و چون ایشان را میبندد استغاثه نمی نمایند.
14Ilia animo mortas en juneco, Kaj ilia vivo pereas inter la malĉastuloj.
14ایشان در عنفوان جوانی میمیرندو حیات ایشان با فاسقان (تلف میشود).
15Li savas la suferanton en lia mizero, Kaj per la sufero Li malfermas ilian orelon.
15مصیبت کشان را به مصیبت ایشان نجات میبخشد و گوش ایشان را در تنگی باز میکند.
16Ankaŭ vin Li elkondukus el la suferoj En spacon vastan, kie ne ekzistas premateco; Kaj vi havus pacon ĉe via tablo, plena de grasaĵoj.
16«پس تو را نیز از دهان مصیبت بیرون میآورد، در مکان وسیع که در آن تنگی نمی بود وزاد سفره تو از فربهی مملو میشد،
17Sed vi fariĝis plena de kulpoj de malvirtulo; Kulpo kaj juĝo tenas sin kune.
17و تو ازداوری شریر پر هستی، لیکن داوری و انصاف باهم ملتصقند.
18Via kolero ne forlogu vin al mokado, Kaj grandeco de elaĉeto ne deklinu vin.
18باحذر باش مبادا خشم تو را به تعدی ببرد، و زیادتی کفاره تو را منحرف سازد.
19Ĉu Li atentos vian riĉecon? Ne, nek oron, nek forton aŭ potencon.
19آیا او دولت تو را به حساب خواهد آورد؟ نی، نه طلا و نه تمامی قوای توانگری را.
20Ne strebu al tiu nokto, Kiu forigas popolojn de ilia loko.
20برای شب آرزومند مباش، که امتها را از جای ایشان میبرد.
21Gardu vin, ne kliniĝu al malpieco; Ĉar tion vi komencis pro la mizero.
21با حذر باش که به گناه مایل نشوی، زیرا که تو آن را بر مصیبت ترجیح دادهای.
22Vidu, Dio estas alta en Sia forto. Kiu estas tia instruanto, kiel Li?
22اینک خدا در قوت خود متعال میباشد. کیست که مثل او تعلیم بدهد؟
23Kiu povas preskribi al Li vojon? Kaj kiu povas diri: Vi agis maljuste?
23کیست که طریق او را به او تفویض کرده باشد؟ و کیست که بگویدتو بیانصافی نمودهای؟
24Memoru, ke vi honoru Liajn farojn, Pri kiuj kantas la homoj.
24به یاد داشته باش که اعمال او را تکبیر گویی که درباره آنها مردمان میسرایند.
25Ĉiuj homoj ilin vidas; Homo rigardas ilin de malproksime.
25جمیع آدمیان به آنها مینگرند. مردمان آنها را از دور مشاهده مینمایند.
26Vidu, Dio estas granda kaj nekonata; La nombro de Liaj jaroj estas neesplorebla.
26اینک خدا متعال است و او را نمی شناسیم. و شماره سالهای او را تفحص نتوان کرد.
27Kiam Li malgrandigas la gutojn de akvo, Ili verŝiĝas pluve el la nebulo;
27زیرا که قطره های آب را جذب میکند و آنها باران را ازبخارات آن میچکاند.
28Verŝiĝas la nuboj Kaj gutas sur multe da homoj.
28که ابرها آن را به شدت میریزد و بر انسان به فراوانی میتراود.
29Kaj kiam Li intencas etendi la nubojn Kiel tapiŝojn de Sia tendo,
29آیاکیست که بفهمد ابرها چگونه پهن میشوند، یارعدهای خیمه او را بداند؟
30Tiam Li etendas sur ilin Sian lumon Kaj kovras la radikojn de la maro.
30اینک نور خود رابر آن میگستراند. و عمق های دریا را میپوشاند.
31Ĉar per ili Li juĝas la popolojn Kaj donas ankaŭ manĝaĵon abunde.
31زیرا که به واسطه آنها قومها را داوری میکند، و رزق را به فراوانی میبخشد.
32Per la manoj Li kovras la lumon Kaj ordonas al ĝi aperi denove.
32دستهای خودرا با برق میپوشاند، و آن را بر هدف مامورمی سازد.
33Antaŭdiras pri ĝi ĝia bruo, Kaj eĉ la brutaroj, kiam ĝi alproksimiĝas.
33رعدش از او خبر میدهد و مواشی از برآمدن او اطلاع میدهند.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.