Ijob 6
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Ijob respondis kaj diris:
1و ایوب جواب داده، گفت:
2Se estus pesita mia ĉagreno, Kaj samtempe estus metita sur la pesilon mia suferado,
2«کاش که غصه من سنجیده شود. و مشقت مرا درمیزان با آن بگذارند.
3Ĝi estus nun pli peza, ol la sablo ĉe la maroj; Pro tio miaj vortoj estas plenaj de plendo.
3زیرا که الان از ریگ دریاسنگینتر است. از این سبب سخنان من بیهوده میباشد.
4Ĉar la sagoj de la Plejpotenculo estas en mi, Ilian venenon trinkas mia spirito; La teruraĵoj de Dio direktiĝis sur min.
4زیرا تیرهای قادرمطلق در اندرون من است. و روح من زهر آنها را میآشامد، و ترسهای خدا بر من صف آرایی میکند.
5Ĉu krias sovaĝa azeno sur herbo? Ĉu bovo blekas kolere ĉe sia manĝaĵo?
5آیا گورخر باداشتن علف عرعر میکند؟ و یا گاو بر آذوقه خودبانگ میزند؟
6Ĉu oni manĝas sengustaĵon sen salo? Ĉu havas guston la albumeno de ovo?
6آیا چیز بیمزه، بینمک خورده میشود؟ و یا در سفیده تخم، طعم میباشد؟
7Kion ne volis tuŝi mia animo, Tio nun estas abomeninde mia manĝaĵo.
7جان من از لمس نمودن آنها کراهت دارد. آنهابرای من مثل خوراک، زشت است.
8Ho, se mia peto plenumiĝus, Kaj se Dio donus al mi tion, kion mi esperas!
8«کاش که مسالت من برآورده شود، و خداآرزوی مرا به من بدهد!
9Ho, se Dio komencus kaj disbatus min, Donus liberecon al Sia mano kaj frakasus min!
9و خدا راضی شود که مرا خرد کند، و دست خود را بلند کرده، مرامنقطع سازد!
10Tio estus ankoraŭ konsolo por mi; Kaj mi ĝojus, se en la turmento Li ne kompatus, Ĉar mi ne forpuŝis ja la vortojn de la Sanktulo.
10آنگاه معهذا مرا تسلی میشد ودر عذاب الیم شاد میشدم، چونکه کلمات حضرت قدوس را انکار ننمودم.
11Kio estas mia forto, ke mi persistu? Kaj kia estas mia fino, ke mi havu paciencon?
11من چه قوت دارم که انتظار بکشم و عاقبت من چیست که صبرنمایم؟
12Ĉu mia forto estas forto de ŝtonoj? Ĉu mia karno estas kupro?
12آیا قوت من قوت سنگها است؟ و یاگوشت من برنج است؟
13Mi havas ja nenian helpon, Kaj savo estas forpuŝita for de mi.
13آیا بالکل بیاعانت نیستم؟ و مساعدت از من مطرود نشده است؟
14Al malfeliĉulo decas kompato de amiko, Eĉ se li forlasas la timon antaŭ la Plejpotenculo.
14حق شکسته دل از دوستش ترحم است، اگرچه هم ترس قادر مطلق را ترک نماید.
15Miaj fratoj trompas kiel torento, Kiel akvaj fluegoj, kiuj pasas,
15اما برادران من مثل نهرها مرا فریب دادند، مثل رودخانه وادیها که میگذرند.
16Kiuj estas malklaraj pro glacio, En kiuj kaŝas sin neĝo;
16که از یخ سیاه فام میباشند، و برف در آنها مخفی است.
17En la tempo de degelo ili malaperas, En la tempo de varmego ili forŝoviĝas de sia loko.
17وقتی که آب از آنها میرود، نابود میشوند. و چون گرماشود، از جای خود ناپدید میگردند.
18Ili forklinas la direkton de sia vojo, Iras en la dezerton, kaj malaperas.
18کاروانیان از راه خود منحرف میشوند، و در بیابان داخل شده، هلاک میگردند.
19Serĉas ilin per sia rigardo la vojoj de Tema, Esperas je ili la karavanoj el Ŝeba;
19کاروانیان تیما به آنهانگران بودند. قافله های سبا امید آن را داشتند.
20Sed ili hontas pro sia fido; Ili aliras, kaj ruĝiĝas de honto.
20از امید خود خجل گردیدند. به آنجا رسیدند وشرمنده گشتند.
21Nun vi neniiĝis; Vi ekvidis teruraĵon, kaj ektimis.
21زیرا که الان شما مثل آنهاشدهاید، مصیبتی دیدید و ترسان گشتید.
22Ĉu mi diris: Donu al mi, El via havaĵo donacu pro mi,
22آیاگفتم که چیزی به من ببخشید؟ یا ارمغانی از اموال خود به من بدهید؟
23Savu min el la mano de premanto, Aŭ liberigu min el la mano de turmentantoj?
23یا مرا از دست دشمن رهاکنید؟ و مرا از دست ظالمان فدیه دهید؟
24Instruu min, kaj mi eksilentos; Komprenigu al mi, per kio mi pekis.
24«مرا تعلیم دهید و من خاموش خواهم شد، و مرا بفهمانید که در چه چیز خطا کردم.
25Kial vi mallaŭdas pravajn vortojn? Kaj kion povas instrui la moralinstruanto el vi?
25سخنان راستی چقدر زورآور است! اما تنبیه شما چه نتیجه میبخشد؟
26Ĉu vi intencas riproĉi pro vortoj? Sed paroloj de malesperanto iras al la vento.
26آیا گمان میبرید که سخنان را تنبیه مینمایید و سخنان مایوس را که مثل باد است؟
27Eĉ orfon vi atakus, Kaj sub via amiko vi fosus.
27یقین برای یتیم قرعه میاندازیدو دوست خود را مال تجارت میشمارید.
28Nun, ĉar vi komencis, rigardu min; Ĉu mi mensogos antaŭ via vizaĝo?
28پس الان التفات کرده، بر من توجه نمایید، و روبهروی شما دروغ نخواهم گفت.
29Rigardu denove, vi ne trovos malpiaĵon; Ripetu, vi trovos mian pravecon en la afero.
29برگردید و بیانصافی نباشد، و باز برگردید زیرا عدالت من قایم است.
30Ĉu estas peko sur mia lango? Ĉu mia palato ne komprenas tion, kio estas malbona?
30آیا در زبان من بیانصافی میباشد؟ و آیا کام من چیزهای فاسد را تمیز نمی دهد؟
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.