Ijob 6
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Ijob respondis kaj diris:
1І відказав Йов і промовив:
2Se estus pesita mia ĉagreno, Kaj samtempe estus metita sur la pesilon mia suferado,
2О, коли б то зважено по правдї нарікання мої, а разом із ними положено на вагу терпіння мої!
3Ĝi estus nun pli peza, ol la sablo ĉe la maroj; Pro tio miaj vortoj estas plenaj de plendo.
3Вони певно переважили б пісок у морях! Тим то й слова мої такі гіркі.
4Ĉar la sagoj de la Plejpotenculo estas en mi, Ilian venenon trinkas mia spirito; La teruraĵoj de Dio direktiĝis sur min.
4Бо стріли вседержителеві (встромлені) в менї; їх отруту ссе дух мій; страхи Господнї встали на мене.
5Ĉu krias sovaĝa azeno sur herbo? Ĉu bovo blekas kolere ĉe sia manĝaĵo?
5Чи ж реве дикий осел у траві? чи ж риче віл при повних яслах?
6Ĉu oni manĝas sengustaĵon sen salo? Ĉu havas guston la albumeno de ovo?
6Чи ж їдять несмачне без соли, й чи є смак у яйчній білковинї?
7Kion ne volis tuŝi mia animo, Tio nun estas abomeninde mia manĝaĵo.
7(тим часом) До чого не хотїла й доторкнутись душа моя, те становить гидку їжу мою.
8Ho, se mia peto plenumiĝus, Kaj se Dio donus al mi tion, kion mi esperas!
8О, коби то сталось, чого я бажаю, та сповнив Бог те, чого дожидаю!
9Ho, se Dio komencus kaj disbatus min, Donus liberecon al Sia mano kaj frakasus min!
9О, коли б то Бог ізволив стерти мене, простерти руку свою і вбити мене!
10Tio estus ankoraŭ konsolo por mi; Kaj mi ĝojus, se en la turmento Li ne kompatus, Ĉar mi ne forpuŝis ja la vortojn de la Sanktulo.
10Се (одно) ще було б відрадою менї, і я кріпився б у безпощадній муцї моїй, що не противився словові Сьвятого.
11Kio estas mia forto, ke mi persistu? Kaj kia estas mia fino, ke mi havu paciencon?
11Що ж за сила в мене, щоб надїятись ще менї? і який конець, щоб протягати менї життє моє?
12Ĉu mia forto estas forto de ŝtonoj? Ĉu mia karno estas kupro?
12Чи ж моя сила тверда, як твердий камінь? чи може мідь тїло моє?
13Mi havas ja nenian helpon, Kaj savo estas forpuŝita for de mi.
13Чи ж із себе добуду я поміч собі, або чи маю звідкись піддержку?
14Al malfeliĉulo decas kompato de amiko, Eĉ se li forlasas la timon antaŭ la Plejpotenculo.
14До страдаючого повинен би мати спожалїннє друг його, наколи він не стратив страху перед Всевишним.
15Miaj fratoj trompas kiel torento, Kiel akvaj fluegoj, kiuj pasas,
15Та брати мої перемінні, мов поток, мов ручаї бистротекучі,
16Kiuj estas malklaraj pro glacio, En kiuj kaŝas sin neĝo;
16Що каламутні від леду, й повно в них снїгу.
17En la tempo de degelo ili malaperas, En la tempo de varmego ili forŝoviĝas de sia loko.
17Як же настане тепло, вони малїють, а під жару вони зникають із русел своїх.
18Ili forklinas la direkton de sia vojo, Iras en la dezerton, kaj malaperas.
18Вони змінюють напрям доріг своїх, заходять у пустиню й щезають;
19Serĉas ilin per sia rigardo la vojoj de Tema, Esperas je ili la karavanoj el Ŝeba;
19Дивляться, де вони, дороги Темайські; надїються на них дороги Савейські,
20Sed ili hontas pro sia fido; Ili aliras, kaj ruĝiĝas de honto.
20Та стають заведені в надїї своїй: приходять туди, та румянїють від стиду.
21Nun vi neniiĝis; Vi ekvidis teruraĵon, kaj ektimis.
21Так і ви тепер — нїчо: побачили страшне та й полякались.
22Ĉu mi diris: Donu al mi, El via havaĵo donacu pro mi,
22Чи я казав вам коли: дайте менї, або заплатїть за мене з достатку вашого;
23Savu min el la mano de premanto, Aŭ liberigu min el la mano de turmentantoj?
23І вирятуйте мене з руки ворожої, і з рук мучителїв викупіть мене?
24Instruu min, kaj mi eksilentos; Komprenigu al mi, per kio mi pekis.
24Навчіте мене, а я замовкну, укажіть, у чому я провинен.
25Kial vi mallaŭdas pravajn vortojn? Kaj kion povas instrui la moralinstruanto el vi?
25Яка то сила в словах правди! Але що ж доказують докори ваші?
26Ĉu vi intencas riproĉi pro vortoj? Sed paroloj de malesperanto iras al la vento.
26Ви видумуєте речи, щоб докоряти? На вітер пускаєте ви слова ваші!
27Eĉ orfon vi atakus, Kaj sub via amiko vi fosus.
27Ви корите сироту, й копаєте яму другові вашому!
28Nun, ĉar vi komencis, rigardu min; Ĉu mi mensogos antaŭ via vizaĝo?
28Але я прошу вас: спогляньте на мене; чи буду я говорити неправду перед лицем вашим?
29Rigardu denove, vi ne trovos malpiaĵon; Ripetu, vi trovos mian pravecon en la afero.
29Розберіть, чи є тут неправда? пошукайте, — правда у мене!
30Ĉu estas peko sur mia lango? Ĉu mia palato ne komprenas tion, kio estas malbona?
30Чи є на язицї в мене неправда? Чи вже ж піднебіннє моє не може досмакуватись гіркого?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.