Ijob 19
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Ijob respondis kaj diris:
1І відказав Йов і рече:
2Ĝis kiam vi afliktados mian animon Kaj turmentados min per paroloj?
2Докіль мучити мете душу мою й торгати мене словами?
3Jen jam dek fojojn vi malhonoras min; Vi ne hontas premi min.
3Вже ж ви й так десять раз соромили мене; чи ж вам не стидно, так тїснити мене?
4Se mi efektive eraris, Mia eraro restos ĉe mi.
4Коли я й справдї провинився, то провина моя на менї зостанесь.
5Se efektive vi volas montri vin pli grandaj ol mi, Kaj vi riproĉas al mi hontindaĵon,
5А коли вам так любо, величатись надо мною й докоряти менї осоромленнєм моїм,
6Tiam sciu, ke Dio faris al mi maljustaĵon, Kaj ĉirkaŭis min per Sia reto.
6То знайте, що се Бог поверг мене ʼд землї й обвів кругом мене сїть свою.
7Jen mi krias pri maljusteco, sed mi ne ricevas respondon; Mi vokas, sed mi ne ricevas juĝon.
7Ось, я кричу: кривда! й нїхто не чує; я голошу, а нема суду (справедливого).
8Mian vojon Li baris, ke mi ne povas transiri, Kaj sur mian irejon Li metis mallumon.
8Він перегородив менї путь, і я не маю переходу, й розпростер темноту на стежки мої.
9Mian honoron Li detiris de mi, Kaj deprenis la kronon de mia kapo.
9Зволїк із мене славу мою й зняв вінець із голови моєї.
10Li disbatis min ĉirkaŭe tiel, ke mi pereas; Mian esperon Li elŝiris kiel arbon.
10Навкруги опустошив мене, й я відходжу; й, неначе деревину, вирвав надїю мою.
11Ekflamis kontraŭ mi Lia kolero, Kaj Li rigardas min kiel Lian malamikon.
11Він запалав проти мене гнївом своїм, і в одно повернув мене з ворогами своїми.
12Kune venis Liaj taĉmentoj, kaj ebenigis kontraŭ mi sian vojon Kaj stariĝis sieĝe ĉirkaŭ mia tendo.
12Полки його притягли купою й справили дорогу собі на мене, та обсїли кругом намет мій.
13Miajn fratojn Li malproksimigis de mi, Kaj miaj konatoj forfremdiĝis de mi.
13Браттє моє оддалив від мене, а знакомі мої цураються мене.
14Miaj parencoj fortiriĝis, Kaj miaj konantoj forgesis min.
14Рід мій покинув мене, й знакомі мої забули про мене.
15La loĝantoj de mia domo kaj miaj servistinoj rigardas min kiel fremdulon; En iliaj okuloj mi fariĝis aligentulo.
15Домівники мої й служебки мої вважають усї за чужого мене; приходнем став я в очах їх.
16Mian sklavon mi vokas, kaj li ne respondas; Per mia buŝo mi devas petegi lin.
16Кличу раба мого, — він не озивається; мушу моїми його благати устами.
17Mia spiro fariĝis abomenata por mia edzino, Kaj mia petado por la filoj de mia ventro.
17Жінка гидує диханнєм моїм, і менї треба вмоляти її згадкою на дїти від тїла мого.
18Eĉ la malgrandaj infanoj malestimas min; Kiam mi leviĝas, ili parolas kontraŭ mi.
18Ба й малі дїти мене за покидьку вважають: я підведусь, а вони збиткуються надо мною.
19Abomenas min ĉiuj miaj intimuloj; Kaj tiuj, kiujn mi amis, turnis sin kontraŭ mi.
19Всї, що до грудї моєї тулились, гордують мною, а ті, кого я любив, проти мене встали.
20Kun mia haŭto kaj kun mia karno kunkreskis miaj ostoj, Mi restis nur kun haŭto sur miaj dentoj.
20Поприсихали кістки до кожі й до тїла мого, зосталась тільки кожа около зубів моїх:
21Kompatu min, kompatu min, miaj amikoj; Ĉar la mano de Dio frapis min.
21О, змилосердьтесь, помилуйте мене хоч ви, мої друзї, бо рука Божа побила мене!
22Kial vi persekutas min, kiel Dio, Kaj ne povas satiĝi de mia karno?
22За що й ви ще мене женете, так як Бог, наче б не могли насититись тїлом моїм?
23Ho, se miaj vortoj estus enskribitaj, Ho, se ili estus gravuritaj en libro,
23О, коли б то слова мої написано! в книзї коли б можна їх начертати рильцем залїзним на олові, —
24Per fera skribilo kun plumbo, Gravuritaj por eterne sur roko!
24Про вічні часи на каменї видовбати!
25Sed mi scias, ke mia Liberigonto vivas, Kaj fine Li leviĝos super la polvo.
25Я знаю — Відкупитель мій живе, й він у послїдний день підійме з пороху отсю розпадаючуся кожу мою,
26Kaj post kiam mia haŭto estos tiel detruita Kaj mi estos senkorpa, mi vidos Dion;
26І я в тїлї мойму побачу Бога.
27Lin vidos mi, kaj miaj okuloj vidos, ne fremdaj; Pri tio sopiregas mia interno en mia brusto.
27Я самий вбачу його; мої очі, не очі когось другого, побачать його. Аж ниє серце в грудї моїй!
28Se vi diros: Kiel ni lin persekutu, Kaj ni trovu kontraŭ li la radikon de la afero,
28Вам про мене сказати б: За що нам гнати його? Як коли б корінь злого знайдено в менї!
29Tiam timu glavon; Ĉar furioza estas la glavo kontraŭ malbonagoj, Por ke vi sciu, ke ekzistas juĝo.
29О, бійтесь меча (Божого), бо меч той мстить неправду, й знайте, що є суд Божий!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.