Ijob 19
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kralice Bible (1613)
1Ijob respondis kaj diris:
1Tedy odpověděv Job, řekl:
2Ĝis kiam vi afliktados mian animon Kaj turmentados min per paroloj?
2Dokudž trápiti budete duši mou, a dotírati na mne řečmi svými?
3Jen jam dek fojojn vi malhonoras min; Vi ne hontas premi min.
3Již na desetkrát zhaněli jste mne, aniž se stydíte, že se zatvrzujete proti mně.
4Se mi efektive eraris, Mia eraro restos ĉe mi.
4Ale nechť jest tak, že jsem zbloudil, při mně zůstane blud můj.
5Se efektive vi volas montri vin pli grandaj ol mi, Kaj vi riproĉas al mi hontindaĵon,
5Jestliže se pak vždy proti mně siliti chcete, a obviňujíc mne, za pomoc sobě bráti proti mně potupu mou:
6Tiam sciu, ke Dio faris al mi maljustaĵon, Kaj ĉirkaŭis min per Sia reto.
6Tedy vězte, že Bůh podvrátil mne, a sítí svou otáhl mne.
7Jen mi krias pri maljusteco, sed mi ne ricevas respondon; Mi vokas, sed mi ne ricevas juĝon.
7Nebo aj, volám-li pro nátisk, nemám vyslyšení; křičím-li, není rozsouzení.
8Mian vojon Li baris, ke mi ne povas transiri, Kaj sur mian irejon Li metis mallumon.
8Cestu mou zapletl tak, abych nikoli projíti nemohl, a stezky mé temnostmi zastřel.
9Mian honoron Li detiris de mi, Kaj deprenis la kronon de mia kapo.
9Slávu mou se mne strhl, a sňal korunu s hlavy mé.
10Li disbatis min ĉirkaŭe tiel, ke mi pereas; Mian esperon Li elŝiris kiel arbon.
10Zpodvracel mne všudy vůkol, abych zahynul, a vyvrátil jako strom naději mou.
11Ekflamis kontraŭ mi Lia kolero, Kaj Li rigardas min kiel Lian malamikon.
11Nadto zažžel proti mně prchlivost svou, a přičtl mne mezi nepřátely své.
12Kune venis Liaj taĉmentoj, kaj ebenigis kontraŭ mi sian vojon Kaj stariĝis sieĝe ĉirkaŭ mia tendo.
12Pročež přitáhše houfové jeho, učinili sobě ke mně cestu, a vojensky se položili okolo stanu mého.
13Miajn fratojn Li malproksimigis de mi, Kaj miaj konatoj forfremdiĝis de mi.
13Bratří mé ode mne vzdálil, a známí moji všelijak se mne cizí.
14Miaj parencoj fortiriĝis, Kaj miaj konantoj forgesis min.
14Opustili mne příbuzní moji, a známí moji zapomenuli se na mne.
15La loĝantoj de mia domo kaj miaj servistinoj rigardas min kiel fremdulon; En iliaj okuloj mi fariĝis aligentulo.
15Podruhové domu mého a děvky mé za cizího mne mají, cizozemec jsem před očima jejich.
16Mian sklavon mi vokas, kaj li ne respondas; Per mia buŝo mi devas petegi lin.
16Na služebníka svého volám, ale neozývá se, i když ho ústy svými pěkně prosím.
17Mia spiro fariĝis abomenata por mia edzino, Kaj mia petado por la filoj de mia ventro.
17Dýchání mého štítí se manželka má, ačkoli pokorně jí prosím, pro dítky života mého.
18Eĉ la malgrandaj infanoj malestimas min; Kiam mi leviĝas, ili parolas kontraŭ mi.
18Nadto i ti nejšpatnější pohrdají mnou; i když povstanu, utrhají mi.
19Abomenas min ĉiuj miaj intimuloj; Kaj tiuj, kiujn mi amis, turnis sin kontraŭ mi.
19V ošklivost mne sobě vzali všickni rádcové moji, a ti, kteréž miluji, obrátili se proti mně.
20Kun mia haŭto kaj kun mia karno kunkreskis miaj ostoj, Mi restis nur kun haŭto sur miaj dentoj.
20K kůži mé jako k masu mému přilnuly kosti mé, kůže při zubích mých toliko v cele zůstala.
21Kompatu min, kompatu min, miaj amikoj; Ĉar la mano de Dio frapis min.
21Slitujte se nade mnou, slitujte se nade mnou, vy přátelé moji; nebo ruka Boží se mne dotkla.
22Kial vi persekutas min, kiel Dio, Kaj ne povas satiĝi de mia karno?
22Proč mi se protivíte tak jako Bůh silný, a masem mým nemůžte se nasytiti?
23Ho, se miaj vortoj estus enskribitaj, Ho, se ili estus gravuritaj en libro,
23Ó kdyby nyní sepsány byly řeči mé, ó kdyby v knihu vepsány byly,
24Per fera skribilo kun plumbo, Gravuritaj por eterne sur roko!
24Anobrž rafijí železnou a olovem na věčnost na skále aby vyryty byly.
25Sed mi scias, ke mia Liberigonto vivas, Kaj fine Li leviĝos super la polvo.
25Ačkoli já vím, že vykupitel můj živ jest, a že v den nejposlednější nad prachem se postaví.
26Kaj post kiam mia haŭto estos tiel detruita Kaj mi estos senkorpa, mi vidos Dion;
26A ač by kůži mou i tělo červi zvrtali, však vždy v těle svém uzřím Boha.
27Lin vidos mi, kaj miaj okuloj vidos, ne fremdaj; Pri tio sopiregas mia interno en mia brusto.
27Kteréhož já uzřím sobě, a oči mé spatří jej, a ne jiný, jakkoli zhynula ledví má u vnitřnosti mé.
28Se vi diros: Kiel ni lin persekutu, Kaj ni trovu kontraŭ li la radikon de la afero,
28Ješto byste říci měli: I pročež ho trápíme? poněvadž základ dobré pře při mně se nalézá.
29Tiam timu glavon; Ĉar furioza estas la glavo kontraŭ malbonagoj, Por ke vi sciu, ke ekzistas juĝo.
29Bojte se meče, nebo pomsta za nepravosti jest meč, a vězte, žeť bude soud.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.