Ijob 19
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Ijob respondis kaj diris:
1Job loh a doo tih,
2Ĝis kiam vi afliktados mian animon Kaj turmentados min per paroloj?
2Me hil nim ka hinglu na pae sak vetih ol neh kai nan phop uh ve?
3Jen jam dek fojojn vi malhonoras min; Vi ne hontas premi min.
3Voei rha ka hmai na thae sak uh coeng, kai nan toeh te na yak pawh.
4Se mi efektive eraris, Mia eraro restos ĉe mi.
4Ka taengah ka tholh a rhaeh pueng dongah ka palang tueng pataeng ngawn.
5Se efektive vi volas montri vin pli grandaj ol mi, Kaj vi riproĉas al mi hontindaĵon,
5Kai soah na pantai mai tih kai kokhahnah bangla kai taengah na tluung tueng pai.
6Tiam sciu, ke Dio faris al mi maljustaĵon, Kaj ĉirkaŭis min per Sia reto.
6Pathen loh kai n'khun sak tih amah kah tluum te ka kaepvai ah a vael.
7Jen mi krias pri maljusteco, sed mi ne ricevas respondon; Mi vokas, sed mi ne ricevas juĝon.
7Kuthlahnah te ka doek tih bomah ka bih cakhaw n'doo pawt dongah tiktamnah om pawh.
8Mian vojon Li baris, ke mi ne povas transiri, Kaj sur mian irejon Li metis mallumon.
8Ka caehlong he a biing tih ka muk tloel. Ka hawn ah a hmuep a khueh.
9Mian honoron Li detiris de mi, Kaj deprenis la kronon de mia kapo.
9Kai kah thangpomnah te kai dong lamloh a pit tih ka lu dongkah rhuisam khaw a dul.
10Li disbatis min ĉirkaŭe tiel, ke mi pereas; Mian esperon Li elŝiris kiel arbon.
10Kai kaepvai lamloh m'palet tih ka pongpa vaengah ka ngaiuepnah he thing bangla a puen.
11Ekflamis kontraŭ mi Lia kolero, Kaj Li rigardas min kiel Lian malamikon.
11A thintoek he kai taengah a sai vaengah kai he amah taengah a rhal bangla m'moeh.
12Kune venis Liaj taĉmentoj, kaj ebenigis kontraŭ mi sian vojon Kaj stariĝis sieĝe ĉirkaŭ mia tendo.
12Anih kah caem te rhenten ha pawk uh tih a longpuei te kai m'picai thil uh. Te phoeiah ka dap ah pin rhaeh uh.
13Miajn fratojn Li malproksimigis de mi, Kaj miaj konatoj forfremdiĝis de mi.
13Ka manuca rhoek kai taeng lamloh lakhla coeng tih ka ming rhoek khaw kai lamloh kholong uh coeng.
14Miaj parencoj fortiriĝis, Kaj miaj konantoj forgesis min.
14Ka yoei uh rhoek loh n'toeng uh tih ka ming uh rhoek loh kai n'hnilh uh coeng.
15La loĝantoj de mia domo kaj miaj servistinoj rigardas min kiel fremdulon; En iliaj okuloj mi fariĝis aligentulo.
15Ka im pah neh ka salnu rhoek loh kholong bangla kai m'poek uh. Amih mikhmuh ah kholong hlang la ka om.
16Mian sklavon mi vokas, kaj li ne respondas; Per mia buŝo mi devas petegi lin.
16Ka sal te ka khue dae oei pawh. Anih te ka ka neh ka hloep.
17Mia spiro fariĝis abomenata por mia edzino, Kaj mia petado por la filoj de mia ventro.
17Ka mueihla he ka yuu taengah a kholong pah tih ka bungko kah ka ca rhoek taengah khaw rhennah ka bih.
18Eĉ la malgrandaj infanoj malestimas min; Kiam mi leviĝas, ili parolas kontraŭ mi.
18Casenca rhoek long pataeng kai he n'hnaep uh tih, ka thoh vaengah kai he n'thui uh coeng.
19Abomenas min ĉiuj miaj intimuloj; Kaj tiuj, kiujn mi amis, turnis sin kontraŭ mi.
19Ka baecenol dongkah hlang boeih loh kai n'tuei uh tih ka lungnah he kamah taengah poehlip uh.
20Kun mia haŭto kaj kun mia karno kunkreskis miaj ostoj, Mi restis nur kun haŭto sur miaj dentoj.
20Ka vin neh ka saa hil khaw ka rhuh dongla kap tih ka no dongkah nohli neh ka loeih.
21Kompatu min, kompatu min, miaj amikoj; Ĉar la mano de Dio frapis min.
21Ka hui rhoek nangmih loh kai n'rhen uh, kai n'rhen uh. Pathen kut loh kai he m'ben coeng.
22Kial vi persekutas min, kiel Dio, Kaj ne povas satiĝi de mia karno?
22Balae tih Pathen bangla kai nan hloem uh. Kai saa lamkah khaw na hah uh hae mahpawh.
23Ho, se miaj vortoj estus enskribitaj, Ho, se ili estus gravuritaj en libro,
23Kai ol a daek uh te unim a paek bal. Cabu dongkah bangla a unim a paek vetih a taem uh ve?
24Per fera skribilo kun plumbo, Gravuritaj por eterne sur roko!
24Thi cacung neh kawnlawk te lungpang dongah a yoeyah la a dae uh.
25Sed mi scias, ke mia Liberigonto vivas, Kaj fine Li leviĝos super la polvo.
25Kai tah kai aka tlan te hing tih hmailong kah laipi dongah thoo ni tila ka ming.
26Kaj post kiam mia haŭto estos tiel detruita Kaj mi estos senkorpa, mi vidos Dion;
26Ka vin hnukah he hluep uh cakhaw, ka saa dongah Pathen ka hmuh bitni.
27Lin vidos mi, kaj miaj okuloj vidos, ne fremdaj; Pri tio sopiregas mia interno en mia brusto.
27Kai kamah long khaw ka hmuh vetih ka mik long khaw a hmuh pueng ni. Te dongah ka rhang kah ka kuel loh rhalawt te a hue moenih.
28Se vi diros: Kiel ni lin persekutu, Kaj ni trovu kontraŭ li la radikon de la afero,
28Ka khuikah ol hnun a hmuh parhi te, “Anih te metlam n'hloem eh?” na ti uh akhaw,
29Tiam timu glavon; Ĉar furioza estas la glavo kontraŭ malbonagoj, Por ke vi sciu, ke ekzistas juĝo.
29nangmih te cunghang hmai ah bakuep uh laeh. Amah dumlai tah dumlai bangla na ming uh hamla cunghang lamlothaesainah kosi om coeng,” a ti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.