Ijob 15
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:
1Te phoeiah Temani Eliphaz loh a doo.
2Ĉu saĝulo povas respondi per ventaj opinioj, Kaj plenigi sian ventron per sensencaĵoj?
2Te vaengah, “Aka cueih loh khohli mingnah neh a doo vetih a bung ah kanghawn a hah sak aya?
3Vi disputas per vortoj senutilaj, Kaj per paroloj, kiuj nenion helpas.
3A taengah hmaiben pawt tih a hoeikhang pawh olthui te ol neh a tluung aya?
4Vi forigas la timon, Kaj senvalorigas preĝon antaŭ Dio.
4Nang aisat, hinyahnah na muei sak tih Pathen mikhmuh kah thuepnah khaw na bim.
5Ĉar via malbonago instigas vian buŝon, Kaj vi elektis stilon de maliculoj.
5Na ka loh namah kathaesainah a cang tih thaai ol na coelh.
6Vin kondamnas via buŝo, ne mi; Kaj viaj lipoj atestas kontraŭ vi.
6Na ka loh nang m'boe sak tih kai long moenih. Na hmuilai long ni namah te n'doo.
7Ĉu vi naskiĝis la unua homo? Ĉu vi estas kreita pli frue ol la altaĵoj?
7Hlang lamhma la n'sak tih som a om hlan lamloh n'yom coeng a?
8Ĉu vi aŭdis la sekretan decidon de Dio, Kaj alkaptis al vi la saĝon?
8Pathen kah baecenol te na yaak tih namah hamla cueihnah na buem a?
9Kion vi scias tian, kion ni ne scias? Kion vi komprenas tian, kio al ni mankas?
9Ka ming uh pawt te metlam na ming tih kaimih taengah amah a om pawt khaw na yakming?
10Inter ni estas grizuloj kaj maljunuloj, Kiuj vivis pli longe ol via patro.
10Sampok khaw, mamih taengkah patong khaw na pa lakah a khohnin khuet coeng ta.
11Ĉu tiel malmulte valoras por vi la konsoloj de Dio Kaj vorto kvieta?
11Pathen loh hloephloeinah neh na taengah dikdik a cal ol nang hamla vawt a?
12Kial vin tiel levas via koro, Kaj kial tiel palpebrumas viaj okuloj,
12Balae tih na lungbuei na a khuen? Balae tih na mik loh a mikmuelh?
13Ke vi direktas kontraŭ Dion vian koleron, Kaj elirigis el via buŝo tiajn vortojn?
13Na thintoek te Pathen taengla na hooi tih na ka lamloh ol na tha.
14Kio estas homo, ke li povus esti pura Kaj ke naskito de virino povus esti prava?
14Huta kah a sak te mebang hlanghing nim aka cim tih aka tang te?
15Vidu, inter Liaj sanktuloj ne ĉiuj estas fidindaj, Kaj la ĉielo ne estas pura en Liaj okuloj:
15A hlangcim khuikah a hlangcim koek pataeng tangnah pawt tih vaan pataeng amah mikhmuh ah a cil moenih.
16Des pli homo, abomeninda kaj malbona, Kiu trinkas malbonagojn kiel akvon.
16Tui bangla dumlai aka mam hlang, a tueilaeh neh a rhonging aisat a.
17Mi montros al vi, aŭskultu min; Kaj kion mi vidis, tion mi rakontos,
17Nang taengah kan thui eh kai ol he hnatun dae. Ka hmuh te kan tae eh.
18Kion saĝuloj diris kaj ne kaŝis antaŭ siaj patroj,
18Te te hlangcueih rhoek loh a thui uh tih a napa rhoek taeng lamloh a phah uh moenih.
19Al kiuj, al ili solaj, estis donita la tero, Kaj fremdulo ne trairis meze de ili:
19Amih te amamih bueng ham khohmuen a paek vaengah amih lakli ah kholong a nuen sak moenih.
20Dum sia tuta vivo malpiulo estas maltrankvila, Kaj la nombro de la jaroj de tirano estas kaŝita antaŭ li;
20Halang tah hnin takuem amah kilkul tih hlanghaeng ham a kum tarhing la khoem uh.
21Teruroj sonas en liaj oreloj; Meze de paco venas sur lin rabisto.
21Ngaimongnah khuiah pataeng anih aka rhoelrhak ham a hna ah birhihnah ol a pawk pah.
22Li ne esperas, ke li saviĝos el mallumo; Kaj li serĉas ĉirkaŭe glavon.
22Hmaisuep lamloh mael ham tangnah pawt tih rhaltawt long khaw amah cunghang te dongah tawt uh.
23Li vagadas, serĉante panon; Li scias, ke preta estas en lia mano la tago de mallumo.
23Buh hamla amah poeng tih a kut ah hmaisuep khohnin bangla a tawn te metlam a ming eh?
24Teruras lin mizero kaj premateco, Venkobatas lin kiel reĝo, pretiĝinta por batalo;
24Anih te rhal loh a let sak tih caem dongah a coekcoe la aka om manghai bangla khobing loh anih te a khulae.
25Pro tio, ke li etendis sian manon kontraŭ Dion Kaj kontraŭstaris al la Plejpotenculo,
25Pathen taengah a kut a thueng tih Tlungthang taengah phuel uh.
26Kuris kontraŭ Lin kun fiera kolo, Kun dikaj dorsoj de siaj ŝildoj.
26A rhawn kah uen a thah la a taengah a photling a yong puei.
27Li kovris sian vizaĝon per graso Kaj metis sebon sur siajn lumbojn.
27A maelhmai te a tha neh a khuk tih a uen duela bungkawt laep.
28Li loĝas en urboj ruinigitaj, En domoj ne loĝataj, Destinitaj esti ŝtonamasoj.
28Tedae khopuei khosa khaw a im ding te lungkuk la a phaek uh tih a khuiah khosa uh pawh.
29Li ne restos riĉa, lia bonstato ne teniĝos, Kaj lia havaĵo ne disvastiĝos sur la tero.
29Boei pawt vetih a thadueng khaw pai mahpawh. Amih kah khohrhang loh diklai ah pungtai mahpawh.
30Li ne forkliniĝos de mallumo; Flamo velksekigos liajn branĉojn, Kaj Li forigos lin per la blovo de Sia buŝo.
30Hmaisuep lamloh nong thai mahpawh. A dawn te hmairhong loh a hae vetih a ka dongkah yilh loh a khoe ni.
31La erarinto ne fidu vantaĵon, Ĉar vanta estos lia rekompenco.
31A poeyoek dongah tangnah boel saeh lamtah a poeyoek dongah khohmang boel saeh. A hnothung khaw a poeyoek lamni a om eh.
32Antaŭtempe li finiĝos, Kaj lia branĉo ne estos verda.
32A khohnin loh cup pawt vetih a rhophoe khaw hing mahpawh.
33Lia nematura bero estos deŝirita, kiel ĉe vinbertrunko; Kaj lia floro defalos, kiel ĉe olivarbo.
33Misur a thaihkang bangla hul vetih olive rhaipai bangla rhul ni.
34Ĉar la anaro de la hipokrituloj senhomiĝos; Kaj fajro ekstermos la tendojn de tiuj, kiuj prenas subaĉeton.
34Lailak kah hlangboel tah pumhong la om vetih kapbaih kah dap tah hmai loh a hlawp ni.
35Ili gravediĝis per malpiaĵo kaj naskis pekon, Kaj ilia ventro pretigas malicaĵon.
35thakthaenah la vawn tih boethae a sak. A bungko khaw hlangthai palat cuen,” a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.