Ijob 15
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kralice Bible (1613)
1Ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:
1Tedy odpovídaje Elifaz Temanský, řekl:
2Ĉu saĝulo povas respondi per ventaj opinioj, Kaj plenigi sian ventron per sensencaĵoj?
2Zdali moudrý vynášeti má umění povětrné, aneb naplňovati východním větrem břicho své,
3Vi disputas per vortoj senutilaj, Kaj per paroloj, kiuj nenion helpas.
3Hádaje se slovy neprospěšnými, aneb řečmi neužitečnými?
4Vi forigas la timon, Kaj senvalorigas preĝon antaŭ Dio.
4Anobrž vyprazdňuješ i bázeň Boží, a modliteb k Bohu činiti se zbraňuješ.
5Ĉar via malbonago instigas vian buŝon, Kaj vi elektis stilon de maliculoj.
5Osvědčujíť zajisté nepravost tvou ústa tvá, ač jsi koli sobě zvolil jazyk chytrých.
6Vin kondamnas via buŝo, ne mi; Kaj viaj lipoj atestas kontraŭ vi.
6Potupují tě ústa tvá, a ne já, a rtové tvoji svědčí proti tobě.
7Ĉu vi naskiĝis la unua homo? Ĉu vi estas kreita pli frue ol la altaĵoj?
7Zdaliž ty nejprv z lidí zplozen jsi, aneb prvé než pahrbkové sformován?
8Ĉu vi aŭdis la sekretan decidon de Dio, Kaj alkaptis al vi la saĝon?
8Zdaliž jsi tajemství Boží slyšel, že u sebe zavíráš moudrost?
9Kion vi scias tian, kion ni ne scias? Kion vi komprenas tian, kio al ni mankas?
9Co víš, čehož bychom nevěděli? Èemu rozumíš, aby toho při nás nebylo?
10Inter ni estas grizuloj kaj maljunuloj, Kiuj vivis pli longe ol via patro.
10I šedivýť i stařec mezi námi jest, ano i starší věkem než otec tvůj.
11Ĉu tiel malmulte valoras por vi la konsoloj de Dio Kaj vorto kvieta?
11Zdali malá jsou tobě potěšování Boha silného, čili něco je zastěňuje tobě?
12Kial vin tiel levas via koro, Kaj kial tiel palpebrumas viaj okuloj,
12Tak-liž tě jalo srdce tvé, a tak-liž blíkají oči tvé,
13Ke vi direktas kontraŭ Dion vian koleron, Kaj elirigis el via buŝo tiajn vortojn?
13Že smíš odpovídati Bohu silnému tak pyšně, a vypouštěti z úst svých ty řeči?
14Kio estas homo, ke li povus esti pura Kaj ke naskito de virino povus esti prava?
14Nebo což jest člověk, aby se mohl očistiti, aneb spravedliv býti narozený z ženy?
15Vidu, inter Liaj sanktuloj ne ĉiuj estas fidindaj, Kaj la ĉielo ne estas pura en Liaj okuloj:
15An při svatých jeho není dokonalosti, a nebesa nejsou čistá před očima jeho,
16Des pli homo, abomeninda kaj malbona, Kiu trinkas malbonagojn kiel akvon.
16Nadto ohavný a neužitečný člověk, kterýž pije nepravost jako vodu.
17Mi montros al vi, aŭskultu min; Kaj kion mi vidis, tion mi rakontos,
17Já oznámím tobě, poslyš mne; to zajisté, což jsem viděl, vypravovati budu,
18Kion saĝuloj diris kaj ne kaŝis antaŭ siaj patroj,
18Což moudří vynesli a nezatajili, slýchavše od předků svých.
19Al kiuj, al ili solaj, estis donita la tero, Kaj fremdulo ne trairis meze de ili:
19Jimž samým dána byla země, aniž přejíti mohl cizí prostředkem jejich.
20Dum sia tuta vivo malpiulo estas maltrankvila, Kaj la nombro de la jaroj de tirano estas kaŝita antaŭ li;
20Po všecky své dny bezbožný sám se bolestí trápí, po všecka, pravím léta, skrytá před ukrutníkem.
21Teruroj sonas en liaj oreloj; Meze de paco venas sur lin rabisto.
21Zvuk strachu jest v uších jeho, že i v čas pokoje zhoubce připadne na něj.
22Li ne esperas, ke li saviĝos el mallumo; Kaj li serĉas ĉirkaŭe glavon.
22Nevěří, by se měl navrátiti z temností, ustavičně očekávaje na sebe meče.
23Li vagadas, serĉante panon; Li scias, ke preta estas en lia mano la tago de mallumo.
23Bývá i tulákem, chleba hledaje, kde by byl, cítě, že pro něj nastrojen jest den temností.
24Teruras lin mizero kaj premateco, Venkobatas lin kiel reĝo, pretiĝinta por batalo;
24Děsí jej nátisk a ssoužení, kteréž se silí proti němu, jako král s vojskem sšikovaným.
25Pro tio, ke li etendis sian manon kontraŭ Dion Kaj kontraŭstaris al la Plejpotenculo,
25Nebo vztáhl proti Bohu silnému ruku svou, a proti Všemohoucímu postavil se.
26Kuris kontraŭ Lin kun fiera kolo, Kun dikaj dorsoj de siaj ŝildoj.
26Útok učinil na něj, na šíji jeho s množstvím zdvižených štítů svých.
27Li kovris sian vizaĝon per graso Kaj metis sebon sur siajn lumbojn.
27Nebo přiodíl tvář svou tukem svým, tak že se mu nadělalo faldů na slabinách.
28Li loĝas en urboj ruinigitaj, En domoj ne loĝataj, Destinitaj esti ŝtonamasoj.
28A bydlil v městech zkažených, a v domích, v nichž žádný nebydlil, kteráž v hromady rumu obrácena byla.
29Li ne restos riĉa, lia bonstato ne teniĝos, Kaj lia havaĵo ne disvastiĝos sur la tero.
29Avšak nezbohatneť, aniž stane moc jeho, aniž se rozšíří na zemi dokonalost takových.
30Li ne forkliniĝos de mallumo; Flamo velksekigos liajn branĉojn, Kaj Li forigos lin per la blovo de Sia buŝo.
30Nevyjde z temností, mladistvou ratolest jeho usuší plamen, a tak zahyne od ducha úst svých.
31La erarinto ne fidu vantaĵon, Ĉar vanta estos lia rekompenco.
31Ale nevěří, že v marnosti jest ten, jenž bloudí, a že marnost bude směna jeho.
32Antaŭtempe li finiĝos, Kaj lia branĉo ne estos verda.
32Před časem svým vyťat bude, a ratolest jeho nebude se zelenati.
33Lia nematura bero estos deŝirita, kiel ĉe vinbertrunko; Kaj lia floro defalos, kiel ĉe olivarbo.
33Zmaří, jako vinný kmen nezralý hrozen svůj, a svrže květ svůj jako oliva.
34Ĉar la anaro de la hipokrituloj senhomiĝos; Kaj fajro ekstermos la tendojn de tiuj, kiuj prenas subaĉeton.
34Nebo shromáždění pokrytce spustne, a oheň spálí stany oslepených dary.
35Ili gravediĝis per malpiaĵo kaj naskis pekon, Kaj ilia ventro pretigas malicaĵon.
35Kteřížto když počali ssužování, a porodili nepravost, hned břicho jejich strojí jinou lest.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.