Ijob 5
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kralice Bible (1613)
1Voku do! ĉu iu respondos al vi? Kaj al kiu el la sanktuloj vi vin turnos?
1Zavolejž tedy, dá-liť kdo odpověd? A k kterému se z svatých obrátíš?
2Malsaĝulon mortigas la kolero, Kaj sensenculon pereigas la incitiĝemeco.
2Pakli k bláznu, zahubí ho rozhněvání, a nesmyslného zabije prchlivost.
3Mi vidis malsaĝulon, kiu enradikiĝis, Kaj mi malbenis subite lian loĝejon.
3Jáť jsem viděl blázna, an se vkořenil, ale hned jsem zle tušil příbytku jeho, řka:
4Malproksimaj de savo estos liaj filoj; Oni disbatos ilin ĉe la pordego, Kaj neniu ilin savos.
4Vzdáleniť jsou synové jeho od spasení; nebo potříni budou v bráně, aniž bude, kdo by je vytrhl.
5Lian rikoltaĵon formanĝos malsatulo, El inter la dornoj li ĝin prenos, Kaj soifantoj englutos lian havaĵon.
5Obilé jeho zžíře hladovitý, a i z prostřed trní je vychvátí; nadto sehltí násilník statek takových.
6Ne el la polvo eliras malpiaĵo, Kaj ne el la tero elkreskas malbonago.
6Neboť nepochází z prachu trápení, aniž se z země pučí bída.
7Sed homo naskiĝas por suferoj, Kiel birdoj por flugado supren.
7Ale člověk rodí se k bídě, tak jako jiskry z uhlí zhůru létají.
8Sed mi min turnus al Dio, Kaj al Li mi transdonus mian aferon;
8Jistě žeť bych já hledal Boha silného, a jemu bych předložil při svou,
9Al Tiu, kiu faras grandaĵojn, kiujn neniu povas esplori, Mirindaĵojn, kiujn neniu povas kalkuli;
9Kterýž činí věci veliké, nezpytatelné, divné, a jimž počtu není,
10Kiu donas pluvon sur la teron Kaj sendas akvon sur la kampojn,
10Kterýž dává déšť na zemi, a spouští vody na pole,
11Por starigi malaltulojn alte, Ke la afliktitoj leviĝu savite.
11Kterýž sází opovržené na místě vysokém, a žalostící vyvyšuje spasením,
12Li detruas la intencojn de ruzuloj, Ke iliaj manoj ne plenumas sian entreprenon.
12Kterýž v nic obrací myšlení chytráků, tak aby nemohli k skutku přivésti ruce jejich ničeho,
13Li kaptas la saĝulojn per ilia ruzaĵo; Kaj la decido de maliculoj fariĝas senvalora.
13Kterýž lapá moudré v chytrosti jejich; nebo rada převrácených bláznová bývá.
14En la tago ili renkontas mallumon, Kaj en tagmezo ili palpas, kiel en nokto.
14Ve dne motají se jako ve tmách, a jako v noci šámají o poledni.
15Li savas kontraŭ glavo, Kontraŭ la buŝo kaj mano de potenculo Li savas malriĉulon.
15Kterýž zachovává od meče a od úst jejich, a chudého od ruky násilníka.
16Al la senhavulo aperas espero, Kaj la malboneco fermas sian buŝon.
16Máť zajisté nuzný naději, ale nepravost musí zacpati ústa svá.
17Feliĉa estas la homo, kiun punas Dio; Kaj la moralinstruon de la Plejpotenculo ne malŝatu;
17Aj, jak blahoslavený jest člověk, kteréhož tresce Bůh! A protož káráním Všemohoucího nepohrdej.
18Ĉar Li vundas, sed ankaŭ bandaĝas; Li batas, sed Liaj manoj ankaŭ resanigas.
18Onť zajisté uráží, on i obvazuje; raní, ruka jeho také léčí.
19En ses malfeliĉoj Li vin savos; En la sepa ne tuŝos vin la malbono.
19Z šesti úzkostí vysvobodil by tebe, ano i v sedmi nedotklo by se tebe zlé.
20En tempo de malsato Li savos vin de la morto, Kaj en milito el la mano de glavo.
20V hladu vykoupil by tě od smrti, a v boji od moci meče.
21Kontraŭ la vipo de lango vi estos kaŝita; Kaj vi ne timos ruinigon, kiam ĝi venos.
21Když utrhá jazyk, byl bys skryt, aniž bys se bál zhouby, když by přišla.
22Dum ruinigo kaj malsato vi ridos; Kaj la bestojn de la tero vi ne timos;
22Zhouba a hlad buď tobě za smích, a nestrachuj se ani líté zvěři zemské.
23Ĉar kun la ŝtonoj de la kampo vi havos interligon, Kaj la bestoj de la kampo havos pacon kun vi.
23Nebo s kamením polním příměří tvé, a zvěř lítá polní pokoj zachová k tobě.
24Kaj vi ekscios, ke paco estas en via tendo; Vi esploros vian loĝejon, kaj nenio mankos.
24A shledáš, žeť stánek tvůj bude bezpečný, a navrátíš se zase k příbytku svému, a nezhřešíš.
25Kaj vi ekscios, ke grandnombra estas via idaro Kaj via naskitaro estas kiel la herbo de la tero.
25Shledáš také, žeť se rozmnoží símě tvé, a potomci tvoji jako bylina zemská.
26En maljuneco vi iros en la tombon, Kiel envenas garbaro en sia tempo.
26Vejdeš v šedinách do hrobu, tak jako odnášíno bývá zralé obilí časem svým.
27Vidu, ni tion esploris, kaj tiel ĝi estas; Atentu tion, kaj sciu tion.
27Aj, toť jsme vyhledali, a takť jest; poslechniž toho, a schovej sobě to.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.