Ijob 20
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kralice Bible (1613)
1Ekparolis Cofar, la Naamano, kaj diris:
1Odpovídaje pak Zofar Naamatský, řekl:
2Pro tio miaj pensoj devigas min respondi, Pro tio, kion mi sentas.
2Z příčiny té myšlení má k odpovídání tobě nutí mne, a to abych rychle učinil,
3Hontindan riproĉon mi aŭdis, Kaj la spirito de mia prudento respondos por mi.
3Že kárání k zahanbení svému slyším, pročež duch můj osvícený nutí mne, aťbych odpovídal.
4Ĉu vi scias, ke tiel estis de eterne, De post la apero de homo sur la tero,
4Zdaž nevíš o tom, že od věků, a jakž postavil Bůh člověka na zemi,
5Ke la triumfado de malvirtuloj estas mallongatempa, Kaj la ĝojo de hipokritulo estas nur momenta?
5Plésání bezbožných krátké jest, a veselí pokrytce jen na chvílku?
6Se lia grandeco eĉ atingus ĝis la ĉielo, Kaj lia kapo tuŝus la nubon,
6Byť pak vstoupila až k nebi pýcha jeho, a hlava jeho oblaku by se dotkla,
7Li tamen pereos por ĉiam, kiel lia sterko; Tiuj, kiuj lin vidis, diros: Kie li estas?
7Však jako lejno jeho na věky zahyne. Ti, kteříž jej vídali, řeknou: Kam se poděl?
8Kiel sonĝo li forflugos, kaj oni lin ne trovos; Li malaperos, kiel nokta vizio.
8Jako sen pomine, aniž ho naleznou; nebo uteče jako vidění noční.
9Okulo, kiu rigardis lin, ne plu vidos lin; Lia loko lin ne plu vidos.
9Oko, kteréž ho vídalo, již ho nikdy neuzří, aniž více patřiti bude na něj místo jeho.
10Liaj filoj kurados almozpetante, Kaj liaj manoj redonos lian havaĵon.
10Synové jeho budou přízně u nuzných hledati, a ruce jeho musejí zase vraceti loupež svou.
11Liaj ostoj estos punitaj pro la pekoj de lia juneco, Kaj tio kuŝiĝos kune kun li en la polvo.
11Kosti jeho naplněny jsou hříchy mladosti jeho, a s ním v prachu lehnou.
12Se la malbono estas dolĉa en lia buŝo, Li kaŝas ĝin sub sia lango,
12A ačkoli zlost sladne v ústech jeho, a chová ji pod jazykem svým;
13Li flegas ĝin kaj ne forlasas ĝin, Kaj retenas ĝin sur sia palato:
13Kochá se v ní, a nepouští jí, ale zdržuje ji u prostřed dásní svých:
14Tiam lia manĝaĵo renversiĝos en liaj internaĵoj, Fariĝos galo de aspidoj interne de li.
14Však pokrm ten ve střevách jeho promění se; bude jako žluč hadů nejlítějších u vnitřnostech jeho.
15Li englutis havaĵon, sed li ĝin elvomos; El lia ventro Dio ĝin elpelos.
15Zboží nahltané vyvrátí, z břicha jeho Bůh silný je vyžene.
16Venenon de aspidoj li suĉos; Lango de vipuro lin mortigos.
16Jed hadů lítých ssáti bude, zabije ho jazyk ještěrčí.
17Li ne vidos fluojn nek riverojn, Torentojn de mielo kaj de butero.
17Neuzří pramenů potoků a řek medu a másla.
18Li redonos tion, kion li pene akiris, kaj li tion ne englutos; Kiel ajn granda estas lia havaĵo, li ĝin fordonos kaj ne ĝuos ĝin.
18Navrátí úsilé cizí, a nezažive ho, vedlé nátisku svého rozličného; nebude na ně vesel.
19Ĉar li premis kaj forlasis la senhavulojn, Li rabis al si domon, kiun li ne konstruis.
19Nebo utiskal a opouštěl nuzné, dům zloupil a nestavěl ho.
20Ĉar lia interno ne estis trankvila, Tial li ne savos tion, kio estis por li kara.
20Pročež nesezná nic pokojného v životě svém, aniž které nejrozkošnější své věci bude moci zachovati.
21Nenion restigis lia manĝemeco; Tial lia bonstato ne estos longedaŭra.
21Nic mu nepozůstane z pokrmu jeho, tak že nebude míti, čím by se troštoval.
22Malgraŭ lia abundeco, li estos premata; Ĉiaspecaj suferoj trafos lin.
22Byť pak i dovršena byla hojnost jeho, ssoužení míti bude; každá ruka trapiče oboří se na něj.
23Por plenigi lian ventron, Li sendos sur lin la flamon de Sia kolero, Kaj pluvigos sur lin Sian furiozon.
23By měl čím naplniti břicho své, dopustí na něj Bůh prchlivost hněvu svého, kterouž na něj dštíti bude i na pokrm jeho.
24Se li forkuros de batalilo fera, Trafos lin pafarko kupra.
24Když utíkati bude před zbrojí železnou, prostřelí ho lučiště ocelivé.
25Nudigita glavo trairos lian korpon, Kaj la fulmo de lia turmentilo venos sur lin kun teruro.
25Střela vyňata bude z toulu a vystřelena, nadto meč pronikne žluč jeho; a když odcházeti bude, přikvačí jej hrůzy.
26Nenia mallumo povos kaŝi liajn trezorojn; Lin konsumos fajro ne disblovata; Malbone estos al tiu, kiu restos en lia tendo.
26Všeliká neštěstí jsou polečena v skrýších jeho, zžíře jej oheň nerozdmýchaný, zle se povede i pozůstalému v stanu jeho.
27La ĉielo malkovros liajn malbonagojn, Kaj la tero leviĝos kontraŭ lin.
27Odkryjí nebesa nepravost jeho, a země povstane proti němu.
28Malaperos la greno el lia domo, Disŝutita ĝi estos en la tago de Lia kolero.
28Rozptýlena bude úroda domu jeho, rozplyne se v den hněvu jeho.
29Tia estas de Dio la sorto de homo malpia, Kaj la heredaĵo destinita por li de Dio.
29Tenť jest podíl člověka bezbožného od Boha, to, pravím, dědictví vyrčené jemu od Boha silného.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.