Ijob 5
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Voku do! ĉu iu respondos al vi? Kaj al kiu el la sanktuloj vi vin turnos?
1Crie maintenant! Qui te répondra? Auquel des saints t’adresseras-tu?
2Malsaĝulon mortigas la kolero, Kaj sensenculon pereigas la incitiĝemeco.
2L’insensé périt dans sa colère, Le fou meurt dans ses emportements.
3Mi vidis malsaĝulon, kiu enradikiĝis, Kaj mi malbenis subite lian loĝejon.
3J’ai vu l’insensé prendre racine; Puis soudain j’ai maudit sa demeure.
4Malproksimaj de savo estos liaj filoj; Oni disbatos ilin ĉe la pordego, Kaj neniu ilin savos.
4Plus de prospérité pour ses fils; Ils sont foulés à la porte, et personne qui les délivre!
5Lian rikoltaĵon formanĝos malsatulo, El inter la dornoj li ĝin prenos, Kaj soifantoj englutos lian havaĵon.
5Sa moisson est dévorée par des affamés, Qui viennent l’enlever jusque dans les épines, Et ses biens sont engloutis par des hommes altérés.
6Ne el la polvo eliras malpiaĵo, Kaj ne el la tero elkreskas malbonago.
6Le malheur ne sort pas de la poussière, Et la souffrance ne germe pas du sol;
7Sed homo naskiĝas por suferoj, Kiel birdoj por flugado supren.
7L’homme naît pour souffrir, Comme l’étincelle pour voler.
8Sed mi min turnus al Dio, Kaj al Li mi transdonus mian aferon;
8Pour moi, j’aurais recours à Dieu, Et c’est à Dieu que j’exposerais ma cause.
9Al Tiu, kiu faras grandaĵojn, kiujn neniu povas esplori, Mirindaĵojn, kiujn neniu povas kalkuli;
9Il fait des choses grandes et insondables, Des merveilles sans nombre;
10Kiu donas pluvon sur la teron Kaj sendas akvon sur la kampojn,
10Il répand la pluie sur la terre, Et envoie l’eau sur les campagnes;
11Por starigi malaltulojn alte, Ke la afliktitoj leviĝu savite.
11Il relève les humbles, Et délivre les affligés;
12Li detruas la intencojn de ruzuloj, Ke iliaj manoj ne plenumas sian entreprenon.
12Il anéantit les projets des hommes rusés, Et leurs mains ne peuvent les accomplir;
13Li kaptas la saĝulojn per ilia ruzaĵo; Kaj la decido de maliculoj fariĝas senvalora.
13Il prend les sages dans leur propre ruse, Et les desseins des hommes artificieux sont renversés:
14En la tago ili renkontas mallumon, Kaj en tagmezo ili palpas, kiel en nokto.
14Ils rencontrent les ténèbres au milieu du jour, Ils tâtonnent en plein midi comme dans la nuit.
15Li savas kontraŭ glavo, Kontraŭ la buŝo kaj mano de potenculo Li savas malriĉulon.
15Ainsi Dieu protège le faible contre leurs menaces, Et le sauve de la main des puissants;
16Al la senhavulo aperas espero, Kaj la malboneco fermas sian buŝon.
16Et l’espérance soutient le malheureux, Mais l’iniquité ferme la bouche.
17Feliĉa estas la homo, kiun punas Dio; Kaj la moralinstruon de la Plejpotenculo ne malŝatu;
17Heureux l’homme que Dieu châtie! Ne méprise pas la correction du Tout-Puissant.
18Ĉar Li vundas, sed ankaŭ bandaĝas; Li batas, sed Liaj manoj ankaŭ resanigas.
18Il fait la plaie, et il la bande; Il blesse, et sa main guérit.
19En ses malfeliĉoj Li vin savos; En la sepa ne tuŝos vin la malbono.
19Six fois il te délivrera de l’angoisse, Et sept fois le mal ne t’atteindra pas.
20En tempo de malsato Li savos vin de la morto, Kaj en milito el la mano de glavo.
20Il te sauvera de la mort pendant la famine, Et des coups du glaive pendant la guerre.
21Kontraŭ la vipo de lango vi estos kaŝita; Kaj vi ne timos ruinigon, kiam ĝi venos.
21Tu seras à l’abri du fléau de la langue, Tu seras sans crainte quand viendra la dévastation.
22Dum ruinigo kaj malsato vi ridos; Kaj la bestojn de la tero vi ne timos;
22Tu te riras de la dévastation comme de la famine, Et tu n’auras pas à redouter les bêtes de la terre;
23Ĉar kun la ŝtonoj de la kampo vi havos interligon, Kaj la bestoj de la kampo havos pacon kun vi.
23Car tu feras alliance avec les pierres des champs, Et les bêtes de la terre seront en paix avec toi.
24Kaj vi ekscios, ke paco estas en via tendo; Vi esploros vian loĝejon, kaj nenio mankos.
24Tu jouiras du bonheur sous ta tente, Tu retrouveras tes troupeaux au complet,
25Kaj vi ekscios, ke grandnombra estas via idaro Kaj via naskitaro estas kiel la herbo de la tero.
25Tu verras ta postérité s’accroître, Et tes rejetons se multiplier comme l’herbe des champs.
26En maljuneco vi iros en la tombon, Kiel envenas garbaro en sia tempo.
26Tu entreras au sépulcre dans la vieillesse, Comme on emporte une gerbe en son temps.
27Vidu, ni tion esploris, kaj tiel ĝi estas; Atentu tion, kaj sciu tion.
27Voilà ce que nous avons reconnu, voilà ce qui est; A toi d’entendre et de mettre à profit.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.