Ijob 16
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Ijob respondis kaj diris:
1Job prit la parole et dit:
2Mi aŭdis multe da similaj aferoj; Tedaj konsolantoj vi ĉiuj estas.
2J’ai souvent entendu pareilles choses; Vous êtes tous des consolateurs fâcheux.
3Ĉu estos fino al la ventaj vortoj? Kaj kio vin incitis, ke vi tiel parolas?
3Quand finiront ces discours en l’air? Pourquoi cette irritation dans tes réponses?
4Mi ankaŭ povus paroli, kiel vi. Se vi estus sur mia loko, Mi konsolus vin per vortoj Kaj balancus pri vi mian kapon.
4Moi aussi, je pourrais parler comme vous, Si vous étiez à ma place: Je vous accablerais de paroles, Je secouerais sur vous la tête,
5Mi fortigus vin per mia buŝo Kaj konsolus vin per paroloj de miaj lipoj.
5Je vous fortifierais de la bouche, Je remuerais les lèvres pour vous soulager.
6Se mi parolos, mia doloro ne kvietiĝos; Se mi ĉesos, kio foriros de mi?
6Si je parle, mes souffrances ne seront point calmées, Si je me tais, en quoi seront-elles moindres?
7Sed nun Li lacigis min, Li detruis mian tutan esencon.
7Maintenant, hélas! Il m’a épuisé… Tu as ravagé toute ma maison;
8Vi faris al mi sulkojn, tio fariĝis atesto; Mia senfortiĝo staras antaŭ mia vizaĝo, kaj parolas.
8Tu m’as saisi, pour témoigner contre moi; Ma maigreur se lève, et m’accuse en face.
9Lia kolero disŝiras; Mia malamanto grincigas kontraŭ mi siajn dentojn; Mia premanto briligas kontraŭ mi siajn okulojn.
9Il me déchire et me poursuit dans sa fureur, Il grince des dents contre moi, Il m’attaque et me perce de son regard.
10Ili malfermegis kontraŭ mi sian buŝon, insulte batas min sur la vangojn; Ĉiuj kune kontentigis sur mi sian koleron.
10Ils ouvrent la bouche pour me dévorer, Ils m’insultent et me frappent les joues, Ils s’acharnent tous après moi.
11Dio transdonis min al maljustulo, Ĵetis min en la manojn de malbonuloj.
11Dieu me livre à la merci des impies, Il me précipite entre les mains des méchants.
12Mi estis trankvila; sed Li frakasis min, Li kaptis min je la kolo, disbatis min, Kaj Li faris min por Si celo.
12J’étais tranquille, et il m’a secoué, Il m’a saisi par la nuque et m’a brisé, Il a tiré sur moi comme à un but.
13Liaj pafistoj min ĉirkaŭis; Li dishakas miajn internaĵojn kaj ne kompatas, Li elverŝas sur la teron mian galon.
13Ses traits m’environnent de toutes parts; Il me perce les reins sans pitié, Il répand ma bile sur la terre.
14Li faras en mi breĉon post breĉo, Li kuras kontraŭ min kiel batalisto.
14Il me fait brèche sur brèche, Il fond sur moi comme un guerrier.
15Sakaĵon mi kudris sur mian korpon, Kaj en polvo mi kaŝis mian kornon.
15J’ai cousu un sac sur ma peau; J’ai roulé ma tête dans la poussière.
16Mia vizaĝo ŝvelis de plorado, Kaj sur miaj palpebroj estas morta ombro;
16Les pleurs ont altéré mon visage; L’ombre de la mort est sur mes paupières.
17Kvankam ne troviĝas perfortaĵo en miaj manoj, Kaj mia preĝo estas pura.
17Je n’ai pourtant commis aucune violence, Et ma prière fut toujours pure.
18Ho tero, ne kovru mian sangon, Kaj mia kriado ne trovu haltejon.
18O terre, ne couvre point mon sang, Et que mes cris prennent librement leur essor!
19Vidu, en la ĉielo estas mia atestanto, Kaj mia konanto estas en la altaj sferoj.
19Déjà maintenant, mon témoin est dans le ciel, Mon témoin est dans les lieux élevés.
20Parolistoj estas por mi miaj amikoj; Sed mia okulo larmas al Dio,
20Mes amis se jouent de moi; C’est Dieu que j’implore avec larmes.
21Ke Li decidu inter homo kaj Dio, Inter homo kaj lia amiko.
21Puisse-t-il donner à l’homme raison contre Dieu, Et au fils de l’homme contre ses amis!
22Ĉar la nombro de la jaroj pasos, Kaj mi iros sur vojon nereveneblan.
22Car le nombre de mes années touche à son terme, Et je m’en irai par un sentier d’où je ne reviendrai pas.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.