Ijob 27
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Kaj Ijob daŭrigis siajn sentencojn, kaj diris:
1Job prit de nouveau la parole sous forme sentencieuse et dit:
2Kiel vivas Dio, kiu rifuzis al mi miajn rajtojn, Kaj la Plejpotenculo, kiu afliktas mian animon:
2Dieu qui me refuse justice est vivant! Le Tout-Puissant qui remplit mon âme d’amertume est vivant!
3Tiel longe, kiel mia animo estas en mi Kaj la spiro de Dio en mia nazo,
3Aussi longtemps que j’aurai ma respiration, Et que le souffle de Dieu sera dans mes narines,
4Miaj lipoj ne eldiros malĝustaĵon, Kaj mia lango ne diros malveraĵon.
4Mes lèvres ne prononceront rien d’injuste, Ma langue ne dira rien de faux.
5Malproksime estas de mi, Rigardi vin kiel pravajn; Ĝis mia morto mi ne ĉesos rigardi min kiel senkulpan.
5Loin de moi la pensée de vous donner raison! Jusqu’à mon dernier soupir je défendrai mon innocence;
6Mian pravecon mi tenas forte, kaj mi ne ellasos ĝin; Dum mia tuta vivo mia koro ne faros al mi riproĉon pri tio.
6Je tiens à me justifier, et je ne faiblirai pas; Mon cœur ne me fait de reproche sur aucun de mes jours.
7Mia malamiko estu rigardata kiel malvirtulo, Kaj mia kontraŭulo kiel malpiulo.
7Que mon ennemi soit comme le méchant, Et mon adversaire comme l’impie!
8Ĉar kio estas la espero de hipokritulo, Kiam Dio faras al li finon, elŝiras lian animon?
8Quelle espérance reste-t-il à l’impie, Quand Dieu coupe le fil de sa vie, Quand il lui retire son âme?
9Ĉu lian kriadon Dio aŭskultos, Kiam trafos lin malfeliĉo?
9Est-ce que Dieu écoute ses cris, Quand l’angoisse vient l’assaillir?
10Ĉu li povas havi ĝuon de la Plejpotenculo, Voki al Dio en ĉiu tempo?
10Fait-il du Tout-Puissant ses délices? Adresse-t-il en tout temps ses prières à Dieu?
11Mi instruos vin pri la mano de Dio; Mi ne kaŝos antaŭ vi tion, kio estas ĉe la Plejpotenculo.
11Je vous enseignerai les voies de Dieu, Je ne vous cacherai pas les desseins du Tout-Puissant.
12Jen vi ĉiuj mem vidis; Kial do vi parolas senenhavaĵon?
12Mais vous les connaissez, et vous êtes d’accord; Pourquoi donc vous laisser aller à de vaines pensées?
13Tia estas la sorto de malbona homo ĉe Dio, Kaj la parto, kiun tiranoj ricevas de la Plejpotenculo:
13Voici la part que Dieu réserve au méchant, L’héritage que le Tout-Puissant destine à l’impie.
14Se li havos multe da filoj, ili iros sub la glavon; Kaj lia devenantaro ne havos sate panon.
14S’il a des fils en grand nombre, c’est pour le glaive, Et ses rejetons manquent de pain;
15Tiujn, kiuj restos ĉe li, enterigos la morto; Kaj liaj vidvinoj ne ploros.
15Ceux qui échappent sont enterrés par la peste, Et leurs veuves ne les pleurent pas.
16Se li kolektos arĝenton kiel polvon Kaj pretigos al si vestojn kiel argilon,
16S’il amasse l’argent comme la poussière, S’il entasse les vêtements comme la boue,
17Tiam li pretigos, sed justulo metos sur sin la vestojn, Kaj senkulpulo dividos la arĝenton.
17C’est lui qui entasse, mais c’est le juste qui se revêt, C’est l’homme intègre qui a l’argent en partage.
18Li konstruas sian domon kiel tineo, Kaj kiel gardisto, kiu faras al si laŭbon.
18Sa maison est comme celle que bâtit la teigne, Comme la cabane que fait un gardien.
19Li kuŝiĝas riĉa, kaj nenion kunportas; Li malfermas la okulojn, kaj jam nenio ekzistas.
19Il se couche riche, et il meurt dépouillé; Il ouvre les yeux, et tout a disparu.
20Teruro superfalos lin kiel akvo; En la nokto forportos lin ventego.
20Les terreurs le surprennent comme des eaux; Un tourbillon l’enlève au milieu de la nuit.
21Levos lin vento orienta, kaj foriros, Kaj forblovos lin de lia loko.
21Le vent d’orient l’emporte, et il s’en va; Il l’arrache violemment de sa demeure.
22Li tion ĵetos sur lin senkompate; De Lia mano li kuros kaj kuros.
22Dieu lance sans pitié des traits contre lui, Et le méchant voudrait fuir pour les éviter.
23Oni kunfrapos pri li la manojn, Kaj oni fajfos pri li sur lia loko.
23On bat des mains à sa chute, Et on le siffle à son départ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.