Job 27
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Louis Segond 1910
1-
1Job prit de nouveau la parole sous forme sentencieuse et dit:
2Zo waar God leeft, die mij gerechtigheid weigert, De Almachtige, die mijn leven verbittert:
2Dieu qui me refuse justice est vivant! Le Tout-Puissant qui remplit mon âme d’amertume est vivant!
3Zolang er nog een zucht in mij is, En Gods adem in mijn neus
3Aussi longtemps que j’aurai ma respiration, Et que le souffle de Dieu sera dans mes narines,
4Zullen mijn lippen geen valsheid spreken, En zint mijn tong geen bedrog!
4Mes lèvres ne prononceront rien d’injuste, Ma langue ne dira rien de faux.
5Ik denk er niet aan, u gelijk te geven, Tot mijn laatste snik houd ik mijn onschuld vol;
5Loin de moi la pensée de vous donner raison! Jusqu’à mon dernier soupir je défendrai mon innocence;
6Ik houd vast aan mijn vroomheid, en geef ze niet op, Mijn hart schaamt zich over geen van mijn dagen!
6Je tiens à me justifier, et je ne faiblirai pas; Mon cœur ne me fait de reproche sur aucun de mes jours.
7Moge het mijn vijand vergaan als den boze, Mijn hater als den goddeloze!
7Que mon ennemi soit comme le méchant, Et mon adversaire comme l’impie!
8Wat hoopt de boze, als hij bidt, Als hij zijn ziel tot de Godheid verheft?
8Quelle espérance reste-t-il à l’impie, Quand Dieu coupe le fil de sa vie, Quand il lui retire son âme?
9Zal God zijn schreien horen, Wanneer de rampspoed hem treft;
9Est-ce que Dieu écoute ses cris, Quand l’angoisse vient l’assaillir?
10Kan hij zich in den Almachtige verlustigen, Ten allen tijde roepen tot God?
10Fait-il du Tout-Puissant ses délices? Adresse-t-il en tout temps ses prières à Dieu?
11Daarna nam Sofar van Naäma het woord, en sprak: Ik zal u Gods werken leren kennen, De plannen van den Almachtige u niet verzwijgen:
11Je vous enseignerai les voies de Dieu, Je ne vous cacherai pas les desseins du Tout-Puissant.
12Zie, gij hebt het allen zelf aanschouwd: Waarom zo’n ijdele raad gegeven?
12Mais vous les connaissez, et vous êtes d’accord; Pourquoi donc vous laisser aller à de vaines pensées?
13Dit is, naar Gods bestel, het lot van den boze, Het deel der tyrannen, door den Almachtige hun toegewezen.
13Voici la part que Dieu réserve au méchant, L’héritage que le Tout-Puissant destine à l’impie.
14Krijgt hij veel zonen, ze zijn bestemd voor het zwaard, En zijn kroost lijdt gebrek;
14S’il a des fils en grand nombre, c’est pour le glaive, Et ses rejetons manquent de pain;
15Die hem overblijven, worden door de pest ten grave gesleept, En zijn weduwen bedrijven geen rouw.
15Ceux qui échappent sont enterrés par la peste, Et leurs veuves ne les pleurent pas.
16Al hoopt hij zilver op als stof, En stapelt kleren op als slijk,
16S’il amasse l’argent comme la poussière, S’il entasse les vêtements comme la boue,
17Hij stapelt ze op, maar de vrome bekleedt er zich mee, En de onschuldige erft zijn geld.
17C’est lui qui entasse, mais c’est le juste qui se revêt, C’est l’homme intègre qui a l’argent en partage.
18Hij trekt zijn woning op als een spin, Aan de hut gelijk, die wachters bouwen;
18Sa maison est comme celle que bâtit la teigne, Comme la cabane que fait un gardien.
19Rijk legt hij zich neer: het is de laatste maal, Hij opent zijn ogen: hij is er niet meer.
19Il se couche riche, et il meurt dépouillé; Il ouvre les yeux, et tout a disparu.
20Verschrikkingen grijpen hem aan overdag, En ‘s nachts sleurt een stormwind hem weg;
20Les terreurs le surprennent comme des eaux; Un tourbillon l’enlève au milieu de la nuit.
21De oostenwind neemt hem op: daar gaat hij heen, Hij vaagt hem weg van zijn plaats.
21Le vent d’orient l’emporte, et il s’en va; Il l’arrache violemment de sa demeure.
22Zonder erbarmen slingert God zijn pijlen op hem af, Zodat hij voor zijn slagen moet vluchten;
22Dieu lance sans pitié des traits contre lui, Et le méchant voudrait fuir pour les éviter.
23Men klapt over hem in de handen, En fluit hem uit zijn woonplaats na.
23On bat des mains à sa chute, Et on le siffle à son départ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.