Job 26
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Louis Segond 1910
1Job antwoordde, en sprak
1Job prit la parole et dit:
2Hoe goed weet ge den zwakke te helpen, De krachteloze arm te stutten?
2Comme tu sais bien venir en aide à la faiblesse! Comme tu prêtes secours au bras sans force!
3Hoe weet ge den onwetende raad te geven, En wat wijze lessen spreidt ge ten toon?
3Quels bons conseils tu donnes à celui qui manque d’intelligence! Quelle abondance de sagesse tu fais paraître!
4Met wiens hulp hebt ge uw woord gesproken Wiens geest is van u uitgegaan?
4A qui s’adressent tes paroles? Et qui est-ce qui t’inspire?
5De schimmen beven onder de aarde De wateren sidderen met die erin wonen;
5Devant Dieu les ombres tremblent Au-dessous des eaux et de leurs habitants;
6Het dodenrijk ligt naakt voor zijn oog, De onderwereld zonder bedekking.
6Devant lui le séjour des morts est nu, L’abîme n’a point de voile.
7Hij spant het Noorden over de baaierd, Hangt de aarde boven het niet;
7Il étend le septentrion sur le vide, Il suspend la terre sur le néant.
8Hij knevelt de wateren in zijn zwerk, De wolken bersten niet onder haar last;
8Il renferme les eaux dans ses nuages, Et les nuages n’éclatent pas sous leur poids.
9Hij bedekt het gelaat der volle maan, En spreidt er zijn nevel over uit.
9Il couvre la face de son trône, Il répand sur lui sa nuée.
10Hij trekt een kring langs de waterspiegel, Waar het licht aan de duisternis grenst;
10Il a tracé un cercle à la surface des eaux, Comme limite entre la lumière et les ténèbres.
11De zuilen van de hemel staan te waggelen, Rillen van angst voor zijn donderende stem.
11Les colonnes du ciel s’ébranlent, Et s’étonnent à sa menace.
12Hij zwiept de zee door zijn kracht, Ranselt Ráhab door zijn beleid;
12Par sa force il soulève la mer, Par son intelligence il en brise l’orgueil.
13Zijn adem blaast de hemel schoon, Zijn hand doorboort de vluchtende Slang!
13Son souffle donne au ciel la sérénité, Sa main transperce le serpent fuyard.
14Is dit nog enkel de zoom van zijn wegen Hoe weinig verstaan wij ervan, En wie begrijpt dan de kracht van zijn donder?
14Ce sont là les bords de ses voies, C’est le bruit léger qui nous en parvient; Mais qui entendra le tonnerre de sa puissance?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.