Job 36
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Louis Segond 1910
1Vierde rede: mag de mens God ter verantwoording roepen? Elihoe vervolgde, en sprak:
1Élihu continua et dit:
2Heb nog een weinig geduld, en ik zal u onderrichten, Want er valt nog genoeg ten gunste van de Godheid te zeggen;
2Attends un peu, et je vais poursuivre, Car j’ai des paroles encore pour la cause de Dieu.
3Ik wil mijn kennis tot het uiterste voeren, Om mijn Schepper te rechtvaardigen.
3Je prendrai mes raisons de haut, Et je prouverai la justice de mon créateur.
4Neen, mijn woorden liegen niet: Ge hebt met iemand te doen, die het eerlijk meent.
4Sois-en sûr, mes discours ne sont pas des mensonges, Mes sentiments devant toi sont sincères.
5Ja, God is groot: Hij veracht den rechtschapene niet;
5Dieu est puissant, mais il ne rejette personne; Il est puissant par la force de son intelligence.
6Machtig: Hij laat den boze niet leven! Hij verschaft aan de verdrukten hun recht,
6Il ne laisse pas vivre le méchant, Et il fait droit aux malheureux.
7Van de rechtvaardigen wendt Hij zijn ogen niet af; Hij zet ze bij koningen op de troon, Hoog plaatst Hij hun zetel voor eeuwig!
7Il ne détourne pas les yeux de dessus les justes, Il les place sur le trône avec les rois, Il les y fait asseoir pour toujours, afin qu’ils soient élevés.
8Maar worden zij in boeien geklonken, In koorden van ellende gevangen,
8Viennent-ils à tomber dans les chaînes, Sont-ils pris dans les liens de l’adversité,
9Dan brengt Hij hun daardoor hun gedrag onder het oog, En hun zonden uit hoogmoed ontstaan;
9Il leur dénonce leurs œuvres, Leurs transgressions, leur orgueil;
10Zo opent Hij hun oor ter belering, En vermaant ze, zich van hun ongerechtigheid te bekeren.
10Il les avertit pour leur instruction, Il les exhorte à se détourner de l’iniquité.
11Wanneer ze dan luisteren, en Hem weer dienen, Dan slijten ze hun dagen in geluk, Hun jaren in weelde;
11S’ils écoutent et se soumettent, Ils achèvent leurs jours dans le bonheur, Leurs années dans la joie.
12Maar wanneer ze niet willen horen, Dan gaan ze heen naar het graf, En komen om door onverstand.
12S’ils n’écoutent pas, ils périssent par le glaive, Ils expirent dans leur aveuglement.
13En de verstokten, die er toornig om worden, En niet smeken, als Hij ze bindt:
13Les impies se livrent à la colère, Ils ne crient pas à Dieu quand il les enchaîne;
14Zij sterven al in hun jeugd, Hun leven vliedt heen in de jonge jaren.
14Ils perdent la vie dans leur jeunesse, Ils meurent comme les débauchés.
15Hij redt dus den ellendige door zijn ellende, En opent zijn oor door zijn nood!
15Mais Dieu sauve le malheureux dans sa misère, Et c’est par la souffrance qu’il l’avertit.
16Zo trekt Hij ook u uit de muil van ellende Inplaats daarvan zal het onbekrompen overvloed zijn, En het genot van een dis, met vette spijzen beladen.
16Il te retirera aussi de la détresse, Pour te mettre au large, en pleine liberté, Et ta table sera chargée de mets succulents.
17Maar oordeelt gij geheel als een boze zijn gericht zal u treffen,
17Mais si tu défends ta cause comme un impie, Le châtiment est inséparable de ta cause.
18Pas dus op, dat de wrevel u geen straf komt brengen, Waarvan de grootste losprijs u niet zou ontslaan;
18Que l’irritation ne t’entraîne pas à la moquerie, Et que la grandeur de la rançon ne te fasse pas dévier!
19Uw smeken tot Hem in de nood niets bereiken Al doet ge het ook uit al uw kracht.
19Tes cris suffiraient-ils pour te sortir d’angoisse, Et même toutes les forces que tu pourrais déployer?
20Laat de dwaasheid u toch niet bedriegen Om u te verheffen met hen, die wijs willen zijn;
20Ne soupire pas après la nuit, Qui enlève les peuples de leur place.
21Wacht u ervoor, u tot de zonde te wenden, Want hierdoor juist werdt gij door ellende bezocht!
21Garde-toi de te livrer au mal, Car la souffrance t’y dispose.
22Zie, God is groot door zijn kracht: Wie is heerser als Hij?
22Dieu est grand par sa puissance; Qui saurait enseigner comme lui?
23Wie schrijft Hem zijn weg voor, Wie zegt: Gij handelt verkeerd?
23Qui lui prescrit ses voies? Qui ose dire: Tu fais mal?
24Denk er aan, dat ook gij zijn daden verheft, Die de stervelingen moeten bezingen,
24Souviens-toi d’exalter ses œuvres, Que célèbrent tous les hommes.
25Die iedere mens moet overwegen, Ieder mensenkind van verre beschouwt.
25Tout homme les contemple, Chacun les voit de loin.
26Zie, God is groot: wij begrijpen Hem niet, Het getal van zijn jaren is zelfs niet te schatten!
26Dieu est grand, mais sa grandeur nous échappe, Le nombre de ses années est impénétrable.
27Hij trekt uit de zee de druppels omhoog, Vervluchtigt de regen tot zijn nevel,
27Il attire à lui les gouttes d’eau, Il les réduit en vapeur et forme la pluie;
28Die de wolken naar beneden doet stromen, En op alle mensen doet storten;
28Les nuages la laissent couler, Ils la répandent sur la foule des hommes.
29Wie begrijpt de sprei van de wolken En de gedaante van zijn tent?
29Et qui comprendra le déchirement de la nuée, Le fracas de sa tente?
30Zie, Hij spreidt zijn nevel uit over de zee, En houdt haar kolken bedekt.
30Voici, il étend autour de lui sa lumière, Et il se cache jusque dans les profondeurs de la mer.
31Want daarmee spijst Hij de volken En geeft Hij voedsel in overvloed.
31Par ces moyens il juge les peuples, Et il donne la nourriture avec abondance.
32In zijn handen verbergt Hij de bliksem, En zendt hem af op zijn doel;
32Il prend la lumière dans sa main, Il la dirige sur ses adversaires.
33Zijn strijdkreet kondigt Hem aan, Zijn woede ontketent de storm!
33Il s’annonce par un grondement; Les troupeaux pressentent son approche.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.