Job 36
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kralice Bible (1613)
1Vierde rede: mag de mens God ter verantwoording roepen? Elihoe vervolgde, en sprak:
1Zatím přidal Elihu, a řekl:
2Heb nog een weinig geduld, en ik zal u onderrichten, Want er valt nog genoeg ten gunste van de Godheid te zeggen;
2Postrp mne maličko, a oznámímť šíře; neboť mám ještě, co bych za Boha mluvil.
3Ik wil mijn kennis tot het uiterste voeren, Om mijn Schepper te rechtvaardigen.
3Vynesu smysl svůj zdaleka, a stvořiteli svému přivlastním spravedlnost.
4Neen, mijn woorden liegen niet: Ge hebt met iemand te doen, die het eerlijk meent.
4V pravdě, žeť nebudou lživé řeči mé; zdravě smýšlejícího máš mne s sebou.
5Ja, God is groot: Hij veracht den rechtschapene niet;
5Aj, Bůh silný mocný jest, aniž svých zamítá; silný jest, a srdce udatného.
6Machtig: Hij laat den boze niet leven! Hij verschaft aan de verdrukten hun recht,
6Neobživuje bezbožného, chudým pak k soudu dopomáhá.
7Van de rechtvaardigen wendt Hij zijn ogen niet af; Hij zet ze bij koningen op de troon, Hoog plaatst Hij hun zetel voor eeuwig!
7Neodvrací od spravedlivého očí svých, nýbrž s králi na stolici sází je na věky, i bývají zvýšeni.
8Maar worden zij in boeien geklonken, In koorden van ellende gevangen,
8Pakli by poutami sevříni byli, zapleteni jsouce provazy ssoužení:
9Dan brengt Hij hun daardoor hun gedrag onder het oog, En hun zonden uit hoogmoed ontstaan;
9Tudy jim v známost uvodí hřích jejich, a že přestoupení jejich se ssilila.
10Zo opent Hij hun oor ter belering, En vermaant ze, zich van hun ongerechtigheid te bekeren.
10A tak otvírá sluch jejich, aby se napravili, anobrž mluví jim, aby se navrátili od nepravosti.
11Wanneer ze dan luisteren, en Hem weer dienen, Dan slijten ze hun dagen in geluk, Hun jaren in weelde;
11Uposlechnou-li a budou-li jemu sloužiti, stráví dny své v dobrém, a léta svá v potěšení.
12Maar wanneer ze niet willen horen, Dan gaan ze heen naar het graf, En komen om door onverstand.
12Pakli neuposlechnou, od meče sejdou, a pozdychají bez umění.
13En de verstokten, die er toornig om worden, En niet smeken, als Hij ze bindt:
13Nebo kteříž jsou nečistého srdce, přivětšují hněvu, aniž k němu volají, když by je ssoužil.
14Zij sterven al in hun jeugd, Hun leven vliedt heen in de jonge jaren.
14Protož umírá v mladosti duše jejich, a život jejich s smilníky.
15Hij redt dus den ellendige door zijn ellende, En opent zijn oor door zijn nood!
15Vytrhuje, pravím, ssouženého z jeho ssoužení, a ty, jejichž sluch otvírá, v trápení.
16Zo trekt Hij ook u uit de muil van ellende Inplaats daarvan zal het onbekrompen overvloed zijn, En het genot van een dis, met vette spijzen beladen.
16A tak by i tebe přenesl z prostředku úzkosti na širokost, kdež není stěsnění, a byl by pokojný stůl tvůj tukem oplývající.
17Maar oordeelt gij geheel als een boze zijn gericht zal u treffen,
17Ale ty zasloužils, abys jako bezbožný souzen byl; soud a právo na tě dochází.
18Pas dus op, dat de wrevel u geen straf komt brengen, Waarvan de grootste losprijs u niet zou ontslaan;
18Jistě strach, aby tě neuvrhl Bůh u větší ránu, tak že by jakkoli veliká výplaty mzda, tebe nevyprostila.
19Uw smeken tot Hem in de nood niets bereiken Al doet ge het ook uit al uw kracht.
19Zdaliž by sobě co vážil bohatství tvého? Jistě ani nejvýbornějšího zlata, ani jakékoli síly neb moci tvé.
20Laat de dwaasheid u toch niet bedriegen Om u te verheffen met hen, die wijs willen zijn;
20Nechvátejž tedy k noci, v kterouž odcházejí lidé na místo své.
21Wacht u ervoor, u tot de zonde te wenden, Want hierdoor juist werdt gij door ellende bezocht!
21Hleď, abys se neohlédal na marnost, zvoluje ji raději, nežli ssoužení.
22Zie, God is groot door zijn kracht: Wie is heerser als Hij?
22Aj, Bůh silný nejvyšší jest mocí svou. Kdo jemu podobný učitel?
23Wie schrijft Hem zijn weg voor, Wie zegt: Gij handelt verkeerd?
23Kdo jemu vyměřil cestu jeho? Kdo jemu smí říci: Èiníš nepravost?
24Denk er aan, dat ook gij zijn daden verheft, Die de stervelingen moeten bezingen,
24Pamětliv buď raději, abys vyvyšoval dílo jeho, kteréž spatřují lidé,
25Die iedere mens moet overwegen, Ieder mensenkind van verre beschouwt.
25Kteréž, pravím, všickni lidé vidí, na něž člověk patří zdaleka.
26Zie, God is groot: wij begrijpen Hem niet, Het getal van zijn jaren is zelfs niet te schatten!
26Nebo Bůh silný tak jest veliký, že ho nemůžeme poznati, počet let jeho jest nevystižitelný.
27Hij trekt uit de zee de druppels omhoog, Vervluchtigt de regen tot zijn nevel,
27On zajisté vyvodí krůpěje vod, kteréž vylévají déšť z oblaků jeho,
28Die de wolken naar beneden doet stromen, En op alle mensen doet storten;
28Když se rozpouštějí oblakové, a kropí na mnohé lidi.
29Wie begrijpt de sprei van de wolken En de gedaante van zijn tent?
29(Anobrž vyrozumí-li kdo roztažení oblaků, a zvuku stánku jeho,
30Zie, Hij spreidt zijn nevel uit over de zee, En houdt haar kolken bedekt.
30Jak rozprostírá nad ním světlo své, aneb všecko moře přikrývá?
31Want daarmee spijst Hij de volken En geeft Hij voedsel in overvloed.
31Skrze ty věci zajisté tresce lidi, a též dává pokrmu hojnost.
32In zijn handen verbergt Hij de bliksem, En zendt hem af op zijn doel;
32Oblaky zakrývá světlo, a přikazuje mu ukrývati se za to, co je potkává.)
33Zijn strijdkreet kondigt Hem aan, Zijn woede ontketent de storm!
33Ohlašuje o něm zvuk jeho, též dobytek, a to hned, když pára zhůru vstupuje.
no verse 34 in this text
34Takéť se i nad tím děsí srdce mé, až se pohybuje z místa svého.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.