Йова 36
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Kralice Bible (1613)
1І провадив Еліуй річ дальше й говорив:
1Zatím přidal Elihu, a řekl:
2Зажди ще трохи; я покажу тобі, що маю ще дещо про Бога сказати.
2Postrp mne maličko, a oznámímť šíře; neboť mám ještě, co bych za Boha mluvil.
3Почну розслїди мої здалека й стану в оборонї справедливостї Творця мого.
3Vynesu smysl svůj zdaleka, a stvořiteli svému přivlastním spravedlnost.
4Льжи бо певно нема в слові мойму; явлюсь тобі в повнотї знання мого.
4V pravdě, žeť nebudou lživé řeči mé; zdravě smýšlejícího máš mne s sebou.
5Знай, Бог могучий, однакже не гордить сильним, що кріпкий серцем.
5Aj, Bůh silný mocný jest, aniž svých zamítá; silný jest, a srdce udatného.
6Але він і не піддержує безбожників і дає придавленим, що їм належить.
6Neobživuje bezbožného, chudým pak k soudu dopomáhá.
7Не одвертає очей він од людей правих, і на все саджає їх поруч із царями на престолї й приводить до поваги.
7Neodvrací od spravedlivého očí svých, nýbrž s králi na stolici sází je na věky, i bývají zvýšeni.
8Як же инші в кайданах і звязані повороззєм нужди —
8Pakli by poutami sevříni byli, zapleteni jsouce provazy ssoužení:
9Він їх дїла їм покаже й гріхи їх превеликі;
9Tudy jim v známost uvodí hřích jejich, a že přestoupení jejich se ssilila.
10Та відтулює їм ухо, щоб розуміли, й велить завернутись од їх ледачих учинків.
10A tak otvírá sluch jejich, aby se napravili, anobrž mluví jim, aby se navrátili od nepravosti.
11І, як послухають та стануть йому служити, то й провожати муть днї свої в щастї, і лїта свої в радощах;
11Uposlechnou-li a budou-li jemu sloužiti, stráví dny své v dobrém, a léta svá v potěšení.
12Як же не послухають, — згинуть од (Божого) стрілу й визівнуть духа в слїпотї своїй.
12Pakli neuposlechnou, od meče sejdou, a pozdychají bez umění.
13Лукаві же — вони зрушують серцем своїм гнїв (Божий); вони й не кличуть до його, коли закує їх в кайдани;
13Nebo kteříž jsou nečistého srdce, přivětšují hněvu, aniž k němu volají, když by je ssoužil.
14Тим і мруть вони в молодощах, а життє їх із блудниками.
14Protož umírá v mladosti duše jejich, a život jejich s smilníky.
15Бідного ж він рятує з біди його, і в тїснотї відтулює ухо його.
15Vytrhuje, pravím, ssouženého z jeho ssoužení, a ty, jejichž sluch otvírá, v trápení.
16Викликав би й тебе він з тїсноти на місце просторе, де нема притиску, й на столї твойму страва повна була б товщі.
16A tak by i tebe přenesl z prostředku úzkosti na širokost, kdež není stěsnění, a byl by pokojný stůl tvůj tukem oplývající.
17Да в тебе повно розсудів безбожних, а суд і присуд — укупі.
17Ale ty zasloužils, abys jako bezbožný souzen byl; soud a právo na tě dochází.
18О, нехай не вдарить тебе гнїв Божий карою! І найбільший викуп не спас би тебе.
18Jistě strach, aby tě neuvrhl Bůh u větší ránu, tak že by jakkoli veliká výplaty mzda, tebe nevyprostila.
19Чи ж дасть бо він яку цїну твому багацтву? Нї, — анї золотові, анї нїякому скарбові.
19Zdaliž by sobě co vážil bohatství tvého? Jistě ani nejvýbornějšího zlata, ani jakékoli síly neb moci tvé.
20О, не бажай тієї ночі, коли й народи з своїх місць зникають!
20Nechvátejž tedy k noci, v kterouž odcházejí lidé na místo své.
21Остерегайсь, не нахиляйсь до безбожностї, яку ти волїєш, нїж тихо страдати.
21Hleď, abys se neohlédal na marnost, zvoluje ji raději, nežli ssoužení.
22Глянь, Бог у силї величен, і де такий, як він, законодавець?
22Aj, Bůh silný nejvyšší jest mocí svou. Kdo jemu podobný učitel?
23Хто йому вкаже дорогу його; хто скаже: Ти чиниш несправедливість?
23Kdo jemu vyměřil cestu jeho? Kdo jemu smí říci: Èiníš nepravost?
24Памятай на те, щоб його дїла хвалити, що їх люде видять.
24Pamětliv buď raději, abys vyvyšoval dílo jeho, kteréž spatřují lidé,
25Всї бо люде можуть їх бачити; чоловік може їх і надалеки постерігати.
25Kteréž, pravím, všickni lidé vidí, na něž člověk patří zdaleka.
26Ось, Бог великий й годї нам його поняти; лїт його нам не злїчити.
26Nebo Bůh silný tak jest veliký, že ho nemůžeme poznati, počet let jeho jest nevystižitelný.
27Краплями збірає він води, а вони силою виливаються дощем;
27On zajisté vyvodí krůpěje vod, kteréž vylévají déšť z oblaků jeho,
28Ринуть вони із хмар, і густо лиються на людей.
28Když se rozpouštějí oblakové, a kropí na mnohé lidi.
29А хто може зміркувати, як за далеко облаки сягають, або тріск у шатрі його?
29(Anobrž vyrozumí-li kdo roztažení oblaků, a zvuku stánku jeho,
30А ось, він обливає його сьвітлом своїм і покриває дно моря.
30Jak rozprostírá nad ním světlo své, aneb všecko moře přikrývá?
31Звідси судить він народи, звідси дає багату поживу.
31Skrze ty věci zajisté tresce lidi, a též dává pokrmu hojnost.
32В жменях держить блискавицю й приказує їй, кого вдарити.
32Oblaky zakrývá světlo, a přikazuje mu ukrývati se za to, co je potkává.)
33Грім дає знати про неї, та й скот відчуває, що дїєсь.
33Ohlašuje o něm zvuk jeho, též dobytek, a to hned, když pára zhůru vstupuje.
no verse 34 in this text
34Takéť se i nad tím děsí srdce mé, až se pohybuje z místa svého.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.