Йова 37
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Kralice Bible (1613)
1А від сього тремтить серце в менї й зрушилось із місця свого.
1Poslouchejte pilně hřmotného hlasu jeho, a zvuku z úst jeho pocházejícího.
2Слухайте, слухайте грому; се голос, що виходить із уст його.
2Pode všecka nebesa jej rozprostírá, a světlo své k krajům země.
3По під усїм небом реве він, блиск його — на всю землю.
3Za nímž zvučí hlukem, a hřímá hlasem důstojnosti své, aniž mešká s jinými věcmi, když se slýchá hlas jeho.
4Ззаду його гуде голос; грімить він голосом величі своєї й не зʼупиняє його, коли голос його почуто.
4Bůh silný hřímá hlasem svým předivně, činí veliké věci, a však nemůžeme rozuměti, jak.
5Гласом своїм грімить Бог предивно, творить дїла великі, нам недослїдимі.
5Sněhu zajisté říká: Buď na zemi, tolikéž pršce dešťové, ano i přívalu násilnému.
6Він каже снїгові: Окрий землю! Ливень і дощ в його волї.
6Zavírá ruku všelikého člověka, aby žádný z lidí nemohl konati díla svého.
7Людям печатає руки, щоб усї взнали дїло його.
7Tehdáž i zvěř vchází do skrýše, a v peleších svých obývá.
8Зьвір утїкає в свій сховок і держиться в своїх леговищах.
8Z skrýše vychází vichřice, a od půlnoční strany zima.
9Буря приходить з полудня, з півночі ж — студень.
9Dchnutím Bůh silný dává mráz, až se široké vody zavírají.
10Від подиху Божого стає лід, і поверхність води стинається.
10Také i při svlažování země pohybuje oblakem, a rozhání mračno světlem svým.
11Вогкостю наповняє він хмяри, а облаки сиплють сьвітло його,
11A tentýž sem i tam obrací se moudrostí jeho, aby činil, což by mu koli přikázal na tváři okršlku zemského.
12І пускаються вони в напрямі намірів його, щоб виконати те, що він приказує їм, на поверхнї заселеної землї,
12Buď k trestání, neb pro zemi svou, buď k prokazování dobrotivosti, spraví to, že se postaví.
13Він велить їм ійти або на скараннє, або на благословеннє, або на помилуваннє.
13Pozorujž toho, Jobe, zastav se a podívej se divům Boha silného.
14Слухай же сього, Иове; стій і роздумуй чудні дїла Божі.
14Víš-li, kdy Bůh ukládá co o těch věcech, aneb kdy chce osvěcovati světlem oblaky své?
15Знаєш же, як він послугуєсь ними, та як із хмари сьвітло викликає?
15Znáš-li, jak se vznášejí oblakové, a jiné divy dokonalého v uměních?
16Розумієш же рівновагу хмар, се чудне дїло (Бога) найзвершеннїйшого в знаннї?
16A že tě roucho tvé zahřívati bude, když Bůh zemi pokojnou činí větry poledními?
17Як нагрівається одїж твоя, коли він спокійно дихне від полудня?
17Roztahoval-li jsi s ním nebesa trvánlivá, k zrcadlu slitému podobná?
18Або може то ти напинав з ним небеса, тверді, як дзеркало лите?
18Poukaž nám, co bychom řekli jemu; nebo nemůžeme ani řeči zpořádati pro temnost.
19Навчи нас, що сказати йому? Ми бо в тій темряві нїчого поняти не можем.
19Zdaž jemu kdo oznámí, co bych já mluvil? Pakli by kdo za mne mluvil, jistě že by byl sehlcen.
20Чи буде йому звіщено, що я говорю? Хиба ж сказав хто, що сказане доходить до його?
20Ano nyní nemohou patřiti lidé na světlo, když jest jasné na oblacích, když je vítr prochází a vyčišťuje,
21Тепер не видко ясного сьвітла зпоза хмар, але повіє вітер, і проясниться.
21Od půlnoční strany s jasnem jako zlato přicházeje, ale v Bohu hroznější jest sláva.
22Сьвітла погода приходить із півночі, а кругом Бога страшна величність.
22Všemohoucí, jehož vystihnouti nemůžeme, ač jest veliký v moci, však soudem a přísnou spravedlností netrápí.
23Вседержитель! Ми розумом дослїдити не можем його. Він великий силою, судом і повнотою правосуду. Він же нїкого й не пригнїтає.
23Protož bojí se ho lidé; neohlédá se na žádného z těch, kdož jsou moudrého srdce.
24То нехай впокоряються перед ним люде, й нехай дрожать перед ним усї, що в серцї мають себе за мудрих!
no verse 24 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.