Йова 34
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Kralice Bible (1613)
1І говорив Еліуй дальше й казав:
1Ještě mluvil Elihu, a řekl:
2Слухайте, мудрі, моєї річі, нахилїть до мене ухо, ви розумні!
2Poslouchejte, moudří, řečí mých, a rozumní, ušima pozorujte.
3Ухо бо слова розбірає, як піднебіннє розізнає смак у їдї.
3Nebo ucho řečí zkušuje, tak jako dásně okoušejí pokrmu.
4Зложім суд між собою й визнаймо, що добре.
4Soud sobě zvolme, a vyhledejme mezi sebou, co by bylo dobrého.
5Ось, Йов сказав: Я прав, та Бог відмовив менї суду.
5Nebo řekl Job: Spravedliv jsem, a Bůh silný zavrhl při mou.
6Чи ж менї лгати на правду мою? Моя невилїчима рана — незаслужена.
6Své-liž bych pře ukrývati měl? Přeplněna jest bolestí rána má bez provinění.
7Хиба є де такий чоловік, як Йов, що глумує, мов би пив воду,
7Který muž jest podobný Jobovi, ješto by pil posměch jako vodu?
8Товаришує беззаконним і ходить з людьми безбожними?
8A že by všel v tovaryšství s činiteli nepravosti, a chodil by s lidmi nešlechetnými?
9Він бо сказав: Нема з того хісна чоловікові, як угоджає Богу.
9Nebo řekl: Neprospívá to člověku líbiti se Bohu.
10Слухайте ж, мужі мудрі, мене! Не може бути в Бога неправди, у Вседержителя — несправедливого суду,
10A protož, muži rozumní, poslouchejte mne. Odstup od Boha silného nešlechetnost a od Všemohoucího nepravost.
11Він бо дає чоловіку, що заробив дїлами, й після поступків мужа відплачує йому.
11Nebo on podlé skutků člověka odplací, a podlé toho, jaká jest čí cesta, působí, aby to nalézal.
12Праведне слово, Бог кривди не чинить, і Вседержитель не вивертає суду.
12A naprosto Bůh silný nečiní nic nešlechetně, a Všemohoucí nepřevrací soudu.
13Хто окрім його дбає про землю? Хто дає лад у вселеннїй?
13Kdo svěřil jemu zemi? A kdo zpořádal všecken okršlek?
14Оберни він серце своє до себе самого, й візьми дух її й диханнє її до себе, —
14Kdyby se na něj obrátil, a ducha jeho i duši jeho k sobě vzal,
15Все живе зараз би зникло, прахом би люде взялися.
15Umřelo by všeliké tělo pojednou, a tak by člověk do prachu se navrátil.
16От же, коли маєш розум, то слухай й вважай на слова мої.
16Máš-li tedy rozum, poslyš toho, pusť v uši své hlas řečí mých.
17Хто ненавидїв би правду, то як би він сьвітом правив? І можеш же ти найправеднїйшого обвиняти?
17Ješto ten, kterýž by v nenávisti měl soud, zdaliž by panovati mohl? Èili toho, jenž jest svrchovaně spravedlivý, za nešlechetného vyhlásíš?
18Хиба можна сказати цареві: ти — безбожник, а князям: ви — беззаконники?
18Zdaliž sluší králi říci: Ó nešlechetný, a šlechticům: Ó bezbožní?
19Та він не зважає на особи князїв і не волїє він багатого нїж убогого, бо всї вони — дїло рук його.
19Mnohem méně tomu, kterýž nepřijímá osob knížat, aniž u něho má přednost urozený před nuzným; nebo dílo rukou jeho jsou všickni.
20Нагло вмірають вони; серед ночі зворушиться нарід, і вони зникають; і сильних проганяють не силою.
20V okamžení umírají, třebas o půl noci postrčeni bývají lidé, a pomíjejí, a zachvácen bývá silný ne rukou lidskou.
21Очі бо його над дорогами чоловіка, й бачить він кожний ступінь його.
21Nebo oči jeho hledí na cesty člověka, a všecky kroky jeho on spatřuje.
22Нема темряви, нї глухої тїнї, де б могли заховатись беззаконнующі.
22Neníť žádných temností, ani stínu smrti, kdež by se skryli činitelé nepravosti.
23Опісля він уже не домагаєсь від чоловіка, щоб ставав на суд з Богом.
23Aniž zajisté vzkládá na koho více, tak aby se s Bohem silným souditi mohl.
24Він стирає можних без допиту й ставить других намість їх,
24Pyšné stírá bez počtu, a postavuje jiné na místa jejich.
25Бо він виявляє дїла їх, і скидає їх одної ночі, й вони щезають,
25Nebo zná skutky jejich; pročež na ně obrací noc, a potříni bývají.
26Як беззаконних, карає він їх перед очима в других.
26Jakožto bezbožné rozráží je na místě patrném,
27За те, що відхилились від його і всїх доріг його не хотїли розуміти,
27Proto že odstoupili od něho, a žádných cest jeho nešetřili,
28Так що дійшов до його клик злиденних, і він почув стогни придавлених.
28Aby dokázal, že připouští k sobě křik nuzného, a volání chudých že vyslýchá.
29Як упокій він дарує, — хто тодї потрівожить? як він своє лице заховає, хто на його спогляне? — все одно, чи народ, чи один чоловік,
29(Nebo když on spokojí, kdo znepokojí? A když skryje tvář svou, kdo jej spatří?) Tak celý národ, jako i každého člověka jednostejně,
30Щоб лицемір не царював, блазнячи народ.
30Aby nekraloval člověk pokrytý, aby nebylo lidem ourazu.
31От як треба до Бога говорити: Я потерпів кару, — більш не буду грішити;
31Jistě žeť k Bohu silnému raději toto mluveno býti má: Ponesuť, nezruším.
32А чого я не розумію, — ти навчи мене, і скоро вчинив беззаконність, вже більше не буду.
32Mimo to, nevidím-li čeho, ty vyuč mne; jestliže jsem nepravost páchal, neučiním toho víc.
33Чи то ж по твойму судові має він одплачувати? І як ти відкидаєш, то й ти маєш вибірати, а не я; говори ж, що знаєш.
33Nebo zdali vedlé tvého zdání odplacovati má, že bys ty toho neliboval, že bys ono zvoloval, a ne on? Pakli co víš jiného, mluv.
34Люде розумні скажуть менї, а так само й кожний чоловік мудрий, що мене чує:
34Muži rozumní se mnou řeknou, i každý moudrý poslouchaje mne,
35Йов говорив нерозумно, й у словах його нема глузду.
35Že Job hloupě mluví, a slova jeho nejsou rozumná.
36Я б хотїв, щоб Йова докладно питано, після відповідей його, які лицюють хиба людям безбожним.
36Ó by zkušen byl Job dokonale, pro odmlouvání nám jako lidem nepravým,
37Інакше він до гріха свого придасть іще й відступ (од Бога), та буде ще перед нами й в долонї плескати, й наговорить іще більше проти Бога.
37Poněvadž k hříchu svému přidává i nešlechetnost, mezi námi také jen chloubu svou vynáší, a rozmnožuje řeči své proti Bohu.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.