Job 27
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kralice Bible (1613)
1-
1Potom dále Job vedl řeč svou a řekl:
2Zo waar God leeft, die mij gerechtigheid weigert, De Almachtige, die mijn leven verbittert:
2Živť jest Bůh silný, kterýž zavrhl při mou, a Všemohoucí, kterýž hořkostí naplnil duši mou,
3Zolang er nog een zucht in mij is, En Gods adem in mijn neus
3Že nikoli, dokudž duše má ve mně bude a duch Boží v chřípích mých,
4Zullen mijn lippen geen valsheid spreken, En zint mijn tong geen bedrog!
4Nebudou mluviti rtové moji nepravosti, a jazyk můj vynášeti lsti.
5Ik denk er niet aan, u gelijk te geven, Tot mijn laatste snik houd ik mijn onschuld vol;
5Odstup ode mne, abych vás za spravedlivé vysvědčil; dokudž dýchati budu, neodložím upřímosti své od sebe.
6Ik houd vast aan mijn vroomheid, en geef ze niet op, Mijn hart schaamt zich over geen van mijn dagen!
6Spravedlnosti své držím se, aniž se jí pustím; nezahanbíť mne srdce mé nikdy.
7Moge het mijn vijand vergaan als den boze, Mijn hater als den goddeloze!
7Bude jako bezbožník nepřítel můj, a povstávající proti mně jako nešlechetník.
8Wat hoopt de boze, als hij bidt, Als hij zijn ziel tot de Godheid verheft?
8Nebo jaká jest naděje pokrytce, by pak lakoměl, když Bůh vytrhne duši jeho?
9Zal God zijn schreien horen, Wanneer de rampspoed hem treft;
9Zdaliž volání jeho vyslyší Bůh silný, když na něj přijde ssoužení?
10Kan hij zich in den Almachtige verlustigen, Ten allen tijde roepen tot God?
10Zdaliž v Všemohoucím kochati se bude? Bude-liž vzývati Boha každého času?
11Daarna nam Sofar van Naäma het woord, en sprak: Ik zal u Gods werken leren kennen, De plannen van den Almachtige u niet verzwijgen:
11Ale já učím vás, v kázni Boha silného jsa, a jak se mám k Všemohoucímu, netajím.
12Zie, gij hebt het allen zelf aanschouwd: Waarom zo’n ijdele raad gegeven?
12Aj, vy všickni to vidíte, pročež vždy tedy takovou marnost vynášíte?
13Dit is, naar Gods bestel, het lot van den boze, Het deel der tyrannen, door den Almachtige hun toegewezen.
13Ten má podíl člověk bezbožný u Boha silného, a to dědictví ukrutníci od Všemohoucího přijímají:
14Krijgt hij veel zonen, ze zijn bestemd voor het zwaard, En zijn kroost lijdt gebrek;
14Rozmnoží-li se synové jeho, rozmnoží se pod meč, a rodina jeho nenasytí se chlebem.
15Die hem overblijven, worden door de pest ten grave gesleept, En zijn weduwen bedrijven geen rouw.
15Pozůstalí po něm v smrti pohřbeni budou, a vdovy jeho nebudou ho plakati.
16Al hoopt hij zilver op als stof, En stapelt kleren op als slijk,
16Nashromáždí-li jako prachu stříbra, a jako bláta najedná-li šatů:
17Hij stapelt ze op, maar de vrome bekleedt er zich mee, En de onschuldige erft zijn geld.
17Co najedná, to spravedlivý obleče, a stříbro nevinný rozdělí.
18Hij trekt zijn woning op als een spin, Aan de hut gelijk, die wachters bouwen;
18Vystaví-li jako Arktura dům svůj, bude však jako bouda, kterouž udělal strážný.
19Rijk legt hij zich neer: het is de laatste maal, Hij opent zijn ogen: hij is er niet meer.
19Bohatý když umře, nebude pochován; pohledí někdo, anť ho není.
20Verschrikkingen grijpen hem aan overdag, En ‘s nachts sleurt een stormwind hem weg;
20Postihnou jej hrůzy jako vody, v noci kradmo zachvátí ho vicher.
21De oostenwind neemt hem op: daar gaat hij heen, Hij vaagt hem weg van zijn plaats.
21Pochytí jej východní vítr, a odejde, nebo vichřicí uchvátí jej z místa jeho.
22Zonder erbarmen slingert God zijn pijlen op hem af, Zodat hij voor zijn slagen moet vluchten;
22Takové věci na něj dopustí Bůh bez lítosti, ačkoli před rukou jeho prudce utíkati bude.
23Men klapt over hem in de handen, En fluit hem uit zijn woonplaats na.
23Tleskne nad ním každý rukama svýma, a ckáti bude z místa svého.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.