Job 12
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kralice Bible (1613)
1Job antwoordde, en sprak:
1Odpověděv pak Job, řekl:
2Ja zeker, gij vertegenwoordigt het volk, En met u sterft de wijsheid uit!
2V pravdě, že jste vy lidé, a že s vámi umře moudrost.
3Ik heb evenveel verstand als gij Wie zou trouwens dit alles niet weten?
3I jáť mám srdce jako vy, aniž jsem zpozdilejší než vy, anobrž při komž toho není?
4Laat mij de spot zijn van mijn vriend; Ik roep Jahweh aan, Hij zal mij verhoren! Bespotting voor de deugd van de vromen,
4Za posměch příteli svému jsem, kteréhož, když volá, vyslýchá Bůh; v posměchuť jest spravedlivý a upřímý.
5Verachting voor de beproefden: denkt het gelukskind, En een trap voor hen, wier voeten wankelen;
5Pochodně zavržená jest (podlé smýšlení člověka pokoje užívajícího) ten, kterýž jest blízký pádu.
6Maar vrede voor de tenten der rovers, Onbezorgdheid voor hen, die God durven tarten, En die God naar hun hand willen zetten!
6Pokojné a bezpečné příbytky mají loupežníci ti, kteříž popouzejí Boha silného, jimž on uvodí dobré věci v ruku jejich.
7Ondervraag slechts het vee: het zal het u leren; De vogels uit de lucht; zij vertellen het u;
7Ano zeptej se třebas hovad, a naučí tě, aneb ptactva nebeského, a oznámí tobě.
8Of het kruipend gedierte op aarde: zij zullen het zeggen; De vissen der zee: zij lichten u in.
8Aneb rozmluv s zemí, a poučí tě, ano i ryby mořské vypravovati budou tobě.
9Wie onder die allen, die het niet weet, Dat de hand van Jahweh dit wrocht!
9Kdo nezná ze všeho toho, že ruka Hospodinova to učinila?
10Hij, die iedere levende ziel in zijn hand heeft, En de adem van alle menselijk vlees!
10V jehož ruce jest duše všelikého živočicha, a duch každého těla lidského.
11Of kan het oor geen woorden meer toetsen, Het gehemelte geen spijzen meer proeven;
11Zdaliž ucho slov rozeznávati nebude, tak jako dásně pokrmu okoušejí?
12Is er geen wijsheid meer bij bejaarden, Op hoge leeftijd geen inzicht?
12Při starcích jest moudrost, a při dlouhověkých rozumnost.
13Bij Hem is wijsheid en macht, Bij Hem beleid en verstand.
13Nadto pak u Boha moudrost a síla, jehoť jest rada a rozumnost.
14Haalt Hij omver, men bouwt niet op, Dien Hij kerkert, doet men niet open.
14Jestliže on boří, nemůže zase stavíno býti; zavírá-li člověka, nemůže býti otevříno.
15Houdt Hij de wateren tegen, ze drogen op; Laat Hij ze los, ze woelen het land om.
15Hle, tak zastavuje vody, až i vysychají, a tak je vypouští, že podvracejí zemi.
16Bij Hem is kracht en vernuft, Hem behoort de verleide met den verleider;
16U něho jest síla a bytnost, jeho jest ten, kterýž bloudí, i kterýž v blud uvodí.
17Raadsheren laat Hij barrevoets gaan, En rechters maakt Hij tot dwazen;
17On uvodí rádce v nemoudrost, a z soudců blázny činí.
18De boeien der koningen maakt Hij los, En legt een koord om hun eigen heup.
18Svazek králů rozvazuje, a pasem přepasuje bedra jejich.
19De priesters laat Hij barrevoets gaan, En oude geslachten brengt Hij ten val;
19On uvodí knížata v nemoudrost, a mocné vyvrací.
20Aan vertrouwbare mannen ontneemt Hij de spraak, En ontrooft de grijsaards hun oordeel;
20On odjímá řeč výmluvným, a soud starcům béře.
21Hij stort verachting over edelen uit, En rukt de gordel der machtigen los.
21On vylévá potupu na urozené, a sílu mocných zemdlívá.
22-
22On zjevuje hluboké věci z temností, a vyvodí na světlo stín smrti.
23Hij maakt naties groot, en richt ze ten gronde, Breidt volken uit, en stoot ze neer;
23On rozmnožuje národy i hubí je, rozšiřuje národy i zavodí je.
24Hij berooft de vorsten der aarde van hun verstand, En laat ze in de ongebaande wildernis dolen;
24On odjímá srdce předním z lidu země, a v blud je uvodí na poušti bezcestné,
25Ze tasten in de duisternis rond, zonder licht, Ze waggelen als een dronken man.
25Aby šámali ve tmě bez světla. Summou, činí, aby bloudili jako opilý.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.