Job 8
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Kralice Bible (1613)
1Nu nam Bildad van Sjóeach het woord, en sprak:
1Tedy odpovídaje Bildad Suchský, řekl:
2Hoe lang nog gaat ge zó voort, En zullen uw woorden als een stormwind loeien?
2Dokudž mluviti budeš takové věci, a slova úst tvých budou jako vítr násilný?
3Zou God het recht soms verkrachten, De Almachtige de gerechtigheid schenden:
3Což by Bůh silný neprávě soudil, a Všemohoucí což by převracel spravedlnost?
4Wanneer uw kinderen tegen Hem hebben gezondigd, Dan heeft Hij hun slechts hun misdaad vergolden!
4Synové zajisté tvoji že zhřešili proti němu, proto pustil je po nepravosti jejich.
5Maar als gij uw toevlucht neemt tot God, En rein en oprecht tot den Almachtige smeekt:
5Kdybys ty opravdově hledal Boha silného, a Všemohoucímu se modlil,
6Dan zal Hij van stonde af over u waken, En schenkt Hij u weer een rechtschapen gezin;
6A byl čistý a upřímý: jistě žeť by se hned probudil k tobě, a napravil by příbytek spravedlnosti tvé.
7Dan schijnt uw vroeger lot slechts gering, Wordt ver door uw nieuwe staat overtroffen.
7A byly by první věci tvé špatné, poslední pak rozmnožily by se náramně.
8Ja, vraag het maar aan het voorgeslacht Geef acht op de bevinding van hun vaderen!
8Nebo vzeptej se, prosím, věku starého, a nastroj se k zpytování otců jejich.
9Want wij zijn van gisteren, en weten niets, Ons leven op aarde is enkel een schaduw;
9(Myť zajisté včerejší jsme, aniž jsme čeho povědomi; k tomu dnové naši jsou jako stín na zemi.)
10Maar zij zullen u leren, het u vertellen, En woorden spreken uit hun hart:
10Zdaliž tě oni nenaučí, a nepovědí tobě, a z srdce svého nevynesou-liž slov?
11Schiet het riet op buiten het moeras, Groeien de biezen buiten het water?
11Zdali roste třtí bez bahna? Roste-liž rákosí bez vody?
12Het wordt afgesneden, terwijl het nog bloeit, En verdort vóór ieder ander gewas:
12Nýbrž ještě za zelena, dříve než vytrháno bývá, ano prvé než jaká jiná tráva, usychá.
13Zo vergaat het allen, die God vergeten, Wordt de hoop van de bozen te schande!
13Tak stezky všech zapomínajících se na Boha silného, tak, pravím, naděje pokrytce zahyne.
14Een herfstdraad is zijn vertrouwen, Zijn toeverlaat een spinneweb;
14Klesne naděje jeho, a doufání jeho jako dům pavouka.
15Hij steunt op zijn web, maar dit houdt het niet uit, Hij grijpt het vast, maar het houdt geen stand.
15Spolehne-li na dům svůj, neostojí; chytí-li se ho, nezdrží.
16Vol sappen staat hij in de zon, Zijn ranken verspreiden zich over zijn hof;
16Vláhu má před sluncem, tak že z zahrady jeho výstřelkové jeho vynikají.
17Zijn wortels kronkelen zich over het grint, En tussen de stenen grijpt hij zich vast.
17Při vrchovišti kořenové jeho hustě rostou, i na místech skalnatých rozkládá se.
18Maar rukt men hem weg van zijn plaats, Dan verloochent ze hem:ik heb u nooit gezien!
18A však bývá-li zachvácen z místa svého, až by se ho i odečtlo, řka: Nevidělo jsem tě:
19Zo vergaat zijn leven door de mot Uit het stof ervan schieten anderen op.
19Tožť ta radost života jeho, a z země jiný vykvetá.
20Neen, God verwerpt den brave niet, En reikt den boze geen hand.
20Aj, Bůh silný nepohrdá upřímým, ale nešlechetným ruky nepodává:
21Nog wordt uw mond met lachen vervuld, En uw lippen met jubel;
21Až i naplní smíchem ústa tvá, a rty tvé plésáním,
22Maar uw haters worden met schande bedekt, De tent der bozen verdwijnt!
22Když nenávidící tebe v hanbu oblečeni budou, a stánku lidí bezbožných nikdež nebude.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.