Job 8
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Nu nam Bildad van Sjóeach het woord, en sprak:
1Kaj ekparolis Bildad, la Ŝuĥano, kaj diris:
2Hoe lang nog gaat ge zó voort, En zullen uw woorden als een stormwind loeien?
2Kiel longe vi tiel parolos, Kaj la vortoj de via buŝo estos kiel forta vento?
3Zou God het recht soms verkrachten, De Almachtige de gerechtigheid schenden:
3Ĉu Dio falsas la juĝon? Ĉu la Plejpotenculo falsas la justecon?
4Wanneer uw kinderen tegen Hem hebben gezondigd, Dan heeft Hij hun slechts hun misdaad vergolden!
4Se viaj filoj pekis kontraŭ Li, Li forpuŝis ilin pro ilia malbonago.
5Maar als gij uw toevlucht neemt tot God, En rein en oprecht tot den Almachtige smeekt:
5Se vi serĉas Dion Kaj petegas la Plejpotenculon,
6Dan zal Hij van stonde af over u waken, En schenkt Hij u weer een rechtschapen gezin;
6Se vi estas pura kaj pia, Li maldormos super vi, Kaj restarigos la bonstaton en via virta loĝejo.
7Dan schijnt uw vroeger lot slechts gering, Wordt ver door uw nieuwe staat overtroffen.
7Kaj se via komenco estis malgranda, Via estonteco forte kreskos.
8Ja, vraag het maar aan het voorgeslacht Geef acht op de bevinding van hun vaderen!
8Ĉar demandu la antaŭajn generaciojn, Kaj primeditu tion, kion esploris iliaj patroj;
9Want wij zijn van gisteren, en weten niets, Ons leven op aarde is enkel een schaduw;
9Ĉar ni estas de hieraŭ, kaj ni nenion scias; Nia vivo sur la tero estas nur ombro.
10Maar zij zullen u leren, het u vertellen, En woorden spreken uit hun hart:
10Ili instruos vin, diros al vi, Kaj el sia koro elirigos vortojn.
11Schiet het riet op buiten het moeras, Groeien de biezen buiten het water?
11Ĉu povas kreski kano sen malsekeco? Ĉu kreskas junko sen akvo?
12Het wordt afgesneden, terwijl het nog bloeit, En verdort vóór ieder ander gewas:
12En tia okazo ĝi velksekiĝas pli frue ol ĉiu herbo, Kiam ĝi estas ankoraŭ en sia freŝeco, Kiam ĝi ankoraŭ ne estas detranĉita.
13Zo vergaat het allen, die God vergeten, Wordt de hoop van de bozen te schande!
13Tiaj estas la vojoj de ĉiuj, kiuj forgesas Dion; Kaj pereas la espero de hipokritulo,
14Een herfstdraad is zijn vertrouwen, Zijn toeverlaat een spinneweb;
14Kies fido dehakiĝas, Kaj kies espero estas araneaĵo.
15Hij steunt op zijn web, maar dit houdt het niet uit, Hij grijpt het vast, maar het houdt geen stand.
15Li apogas sin al sia domo, sed ne restos staranta; Li ekkaptos ĝin, sed ne povos sin teni.
16Vol sappen staat hij in de zon, Zijn ranken verspreiden zich over zijn hof;
16Li estis verda antaŭ la suno, Kaj super lia ĝardeno etendiĝas liaj branĉoj;
17Zijn wortels kronkelen zich over het grint, En tussen de stenen grijpt hij zich vast.
17Amase plektiĝas liaj radikoj, Inter ŝtonoj ili tenas sin forte;
18Maar rukt men hem weg van zijn plaats, Dan verloochent ze hem:ik heb u nooit gezien!
18Sed kiam oni elŝiras lin el lia loko, Ĝi malkonfesas lin: Mi vin ne vidis.
19Zo vergaat zijn leven door de mot Uit het stof ervan schieten anderen op.
19Tia estas la ĝojo de lia vivo; Kaj el la tero kreskas aliaj.
20Neen, God verwerpt den brave niet, En reikt den boze geen hand.
20Vidu, Dio ne forpuŝas virtulon Kaj ne subtenas la manon de malpiuloj.
21Nog wordt uw mond met lachen vervuld, En uw lippen met jubel;
21Li plenigos ankoraŭ vian buŝon per rido Kaj viajn lipojn per ĝojkrioj.
22Maar uw haters worden met schande bedekt, De tent der bozen verdwijnt!
22Viaj malamantoj kovriĝos per honto; Sed la tendo de malpiuloj malaperos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.