Job 38
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Nu nam Jahweh het woord, en sprak tot Job in de storm:
1La Eternulo el ventego ekparolis al Ijob, kaj diris:
2Wie zijt gij, die de Voorzienigheid duister maakt Door woorden zonder verstand?
2Kiu estas tiu, kiu mallumigas la plej altan decidon Per vortoj sensencaj?
3Omgord uw lenden als een man, Ik zal u vragen stellen, gij moogt Mij leren!
3Zonu kiel viro viajn lumbojn; Mi vin demandos, kaj vi sciigu al Mi.
4Waar waart ge, toen Ik de aarde grondde: Vertel het, zo ge er iets van weet!
4Kie vi estis, kiam Mi fondis la teron? Diru, se vi havas scion.
5Wie heeft haar grootte bepaald: gij weet het zo goed; Wie het meetsnoer over haar gespannen?
5Kiu starigis ĝiajn mezurojn, se vi tion scias? Aŭ kiu etendis super ĝi rektoŝnuron?
6Waarop zijn haar zuilen geplaatst, Of wie heeft haar hoeksteen gelegd:
6Sur kio estas enfortikigitaj ĝiaj bazoj, Aŭ kiu kuŝigis ĝian angulŝtonon,
7Onder het gejuich van het koor der morgensterren, Het jubelen van de zonen Gods?
7Dum komuna glorkantado de la matenaj steloj Kaj ĝojkriado de ĉiuj filoj de Dio?
8Wie heeft de zee achter deuren gesloten, Toen zij bruisend uit de moederschoot kwam;
8Kiu fermis la maron per pordoj, Kiam ĝi elpuŝiĝis kvazaŭ el la ventro de patrino;
9Toen Ik haar de wolken gaf als een kleed, De nevel als haar windsels;
9Kiam Mi faris la nubon ĝia vesto Kaj mallumon ĝiaj vindaĵoj,
10Toen Ik haar grenzen heb gesteld, Slagboom en grendels haar gaf;
10Kaj starigis al ĝi limon Kaj faris riglilojn kaj pordojn,
11Toen Ik sprak: Ge komt tot hier en niet verder, Hier wordt de trots van uw golven gebroken!
11Kaj diris: Ĝis ĉi tie aliru, sed ne plu, Kaj ĉi tie rompiĝados viaj majestaj ondoj?
12Hebt gij ooit in uw leven de morgen ontboden, De dageraad zijn plaats bestemd,
12Ĉu vi en via vivo iam ordonis al la mateno, Montris al la matenruĝo ĝian lokon,
13Om de zomen der aarde te bezetten En er vlammen uit te schudden?
13Ke ĝi kaptu la randojn de la tero, Kaj ke la malpiuloj deskuiĝu el ĝi;
14Zij flonkert als een kostbare zegelsteen, Wordt bontgeverfd als een kleed,
14Ke ilia internaĵo renversiĝu kiel koto, Kaj ke ili tute konfuziĝu;
15Totdat de stralen hun licht wordt ontnomen, Hun opgeheven arm wordt gebroken.
15Ke de la malpiuloj forpreniĝu ilia lumo, Kaj ilia malhumila brako estu rompita?
16Zijt ge doorgedrongen tot de bronnen der zee, Hebt ge de bodem van de Oceaan bewandeld;
16Ĉu vi venis ĝis la fontoj de la maro? Kaj ĉu vi iradis sur la fundo de la abismo?
17Zijn u de poorten des doods getoond, De wachters der duisternis u verschenen;
17Ĉu malfermiĝis antaŭ vi la pordego de la morto? Kaj ĉu vi vidis la pordegon de la mallumego?
18Hebt ge de breedten der aarde omvat: Zeg op, wanneer ge dit allemaal weet!
18Ĉu vi pririgardis la larĝon de la tero? Diru, ĉu vi scias ĉion ĉi tion?
19Waar is de weg naar de woning van het licht, En waar heeft de duisternis haar verblijf,
19Kie estas la vojo al la loĝejo de la lumo, Kaj kie estas la loko de la mallumo,
20Zodat gij ze naar hun plaats kunt brengen, En hun de paden naar huis kunt leren?
20Ke vi konduku ĝin al ĝia limo, Kaj ke vi rimarku la vojetojn al ĝia domo?
21Ge weet het toch, want toen werdt ge geboren, Het getal van uw jaren is immers zo groot!
21Ĉu vi sciis, kiam vi naskiĝos Kaj kiel granda estos la nombro de viaj tagoj?
22Zijt ge doorgedrongen tot de schuren der sneeuw, Hebt ge de opslagplaatsen van de hagel aanschouwd,
22Ĉu vi venis al la devenejo de la neĝo, Kaj ĉu vi vidis la devenejon de la hajlo,
23Die Ik heb opgespaard voor de tijd van benauwing, Voor de dag van aanval en strijd?
23Kiujn Mi konservas por la tempo de suferado, Por la tago de batalo kaj milito?
24Waar is de weg, waar de kou zich verspreidt, Waar de oostenwind over de aarde giert?
24Kie estas la vojo, laŭ kiu dividiĝas la lumo, Diskuras la orienta vento super la teron?
25Wie heeft voor de stortvloed kanalen gegraven, En paden voor de donderwolken,
25Kiu destinis direkton por la fluo Kaj vojon por la tondra fulmo,
26Om regen te geven op onbewoond land, Op steppen, waar zich geen mens bevindt;
26Por doni pluvon sur teron, kie neniu troviĝas, Sur dezerton senhoman,
27Om woestijn en wildernis te verzadigen, Uit de dorre grond het gras te doen spruiten?
27Por nutri dezerton kaj stepon Kaj kreskigi verdan herbon?
28Heeft de regen een vader, Of wie heeft de druppels van de dauw verwekt;
28Ĉu la pluvo havas patron? Aŭ kiu naskigis la gutojn de roso?
29Uit wiens schoot is het ijs te voorschijn gekomen, Wie heeft het rijp in de lucht gebaard?
29El kies ventro eliris la glacio? Kaj kiu naskis la prujnon sub la ĉielo?
30De wateren worden hard als steen, De vlakte van de Afgrond sluit zich aaneen!
30Simile al ŝtono malmoliĝas la akvo, Kaj la supraĵo de la abismo kunfirmiĝas.
31Kunt gij de banden der Plejaden knopen, Of de boeien van de Orion slaken;
31Ĉu vi povas ligi la ligilon de la Plejadoj? Aŭ ĉu vi povas malligi la ligon de Oriono?
32Kunt gij de maan op tijd naar buiten doen treden, Leidt gij de Beer met zijn jongen?
32Ĉu vi povas elirigi iliatempe la planedojn, Kaj konduki la Ursinon kun ĝiaj infanoj?
33Schrijft gij de hemel de wetten voor, Stelt gij zijn macht over de aarde vast;
33Ĉu vi konas la leĝojn de la ĉielo? Aŭ ĉu vi povas aranĝi ĝian regadon super la tero?
34Verheft gij uw stem tot de wolken, Gehoorzaamt ù de watervloed?
34Ĉu vi povas levi al la nubo vian voĉon, Ke abundo da akvo vin kovru?
35Zendt gij de bliksems uit, en ze gaan; Zeggen ze tot u: Hier zijn we terug?
35Ĉu vi povas sendi fulmojn, Ke ili iru kaj diru al vi: Jen ni estas?
36Wie heeft inzicht aan den reiger gegeven Verstand geschonken aan den haan;
36Kiu metis en la internon la saĝon? Kaj kiu donis al la koro la prudenton?
37Wie telt met wijsheid de wolken af, En giet de zakken van de hemel leeg:
37Kiu estas tiel saĝa, ke li povu kalkuli la nubojn? Kaj kiu elverŝas la felsakojn de la ĉielo,
38Wanneer de bodem hard is als ijzer, De kluiten aan elkander kleven?
38Kiam la polvo kunfandiĝas Kaj la terbuloj kungluiĝas?
39Jaagt gij een prooi voor de leeuwin, Stilt gij de honger der welpen,
39Ĉu vi ĉasas kaptaĵon por la leonino, Kaj satigas la leonidojn,
40Wanneer ze in hun holen liggen, Of loeren tussen de struiken?
40Kiam ili kuŝas en la nestegoj, Sidas embuske en la laŭbo?
41Wie geeft ze tegen de avond haar buit, Wanneer haar jongen tot de Godheid roepen, En zonder voedsel rond blijven snuffelen, Op zoek naar spijs?
41Kiu pretigas al la korvo ĝian manĝaĵon, Kiam ĝiaj idoj krias al Dio, Vagflugas, ne havante, kion manĝi?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.