Job 18
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Nu nam Bildad van Sjóeach het woord, en sprak:
1Ekparolis Bildad, la Ŝuĥano, kaj diris:
2Wanneer maakt gij eindelijk eens een eind aan uw praten, Wordt gij verstandig, en laat ons aan het woord;
2Kiam vi ĉesos ĵetadi vortojn? Pripensu, kaj poste ni parolos.
3Waarom worden wij als vee beschouwd, En zijn wij zo dom in uw ogen?
3Kial ni estu rigardataj kiel brutoj, Kaj ni estu malpuruloj en viaj okuloj?
4Gij, die in uw woede uzelf verscheurt: Zou om uwentwil de aarde worden ontvolkt, Een rots van haar plaats verwijderd, Een berg van zijn grondslag gerukt?
4Ho vi, kiu disŝiras sian animon en sia kolero, Ĉu por vi estu forlasata la tero, Kaj roko forŝoviĝu de sia loko?
5Waarachtig, het licht van den boze dooft uit, De vlam van zijn vuur blijft niet schijnen;
5La lumo de la malpiulo estingiĝos, Kaj ne brilos la flamo de lia fajro.
6Het licht wordt donker in zijn tent, De lamp gaat boven hem uit.
6La lumo mallumiĝos en lia tendo, Kaj lia lucerno super li estingiĝos.
7Zijn krachtige tred wordt verlamd, Zijn eigen beleid doet hem struikelen;
7Mallongiĝos liaj fortaj paŝoj, Kaj lia propra intenco lin faligos.
8Want door zijn eigen voeten wordt hij in het net gedreven, En wandelt hij over de mazen.
8Ĉar li trafis per siaj piedoj en reton, Kaj li moviĝas en kaptilo.
9Een klem grijpt zijn hiel, een net houdt hem vast.
9La maŝo enkroĉigos lian kalkanon, Kaj pereo lin atakos.
10Zijn strik ligt in de grond verborgen, een val op zijn pad;
10Kaŝita en la tero estas lia falilo, Kaj kaptiloj kontraŭ li estas sur la vojo.
11Verschrikkingen beangstigen hem van alle kant, En vervolgen hem, stap voor stap.
11De ĉiuj flankoj timigos lin teruroj Kaj atakos liajn piedojn.
12Het onheil hongert naar hem, De rampspoed staat aan zijn zijde gereed;
12Malsato konsumos lian forton, Kaj pereo estas preparita por liaj flankoj.
13Zijn huid wordt door ziekte verteerd, De eersteling van de dood slokt zijn leden op.
13Konsumiĝos la membroj de lia korpo, Liajn membrojn konsumos la unuenaskito de la morto.
14Hij wordt uit zijn tent gerukt, waar hij zich veilig waande, En zij sleept hem naar den vorst der verschrikking
14Lia espero estos elŝirita el lia tendo, Kaj ĝi pelos lin al la reĝo de teruroj.
15Zij woont in zijn tent, die hem niet langer behoort, En over zijn woning wordt zwavel gestrooid.
15Nenio restos en lia tendo; Sur lian loĝejon ŝutiĝos sulfuro.
16Van onderen verdorren zijn wortels, Van boven verwelken zijn twijgen;
16Malsupre sekiĝos liaj radikoj, Kaj supre detranĉiĝos liaj branĉoj.
17Zijn gedachtenis verdwijnt uit het land, Zelfs in de steppe heeft hij geen naam.
17La memoro pri li malaperos de sur la tero, Kaj sur la stratoj li ne havos nomon.
18Men stoot hem uit het licht de duisternis in, Men jaagt hem uit de wereld weg;
18Li estos elpelita el lumo en mallumon, Kaj el la mondo li estos elpuŝita.
19Hij heeft onder zijn volk geen kroost, geen geslacht, In zijn woonplaats geen, die hem rest.
19Nek filon nek nepon li havos en sia popolo, Kaj neniu restos ĉe li en lia loĝloko.
20Over zijn lot staat het Westen ontsteld, En het Oosten siddert er van:
20La posteuloj sentos teruron pri lia tago, Kaj la antaŭulojn kaptos timo.
21Waarachtig, zo gaat het met het verblijf van den boze, Met de woonplaats van hem, die God miskent!
21Tia estas la loĝejo de maljustulo, Kaj tia estas la loko de tiu, kiu ne konas Dion.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.