Job 18
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Nu nam Bildad van Sjóeach het woord, en sprak:
1A LAILA olelo aku o Biledada, no Suha, i mai la,
2Wanneer maakt gij eindelijk eens een eind aan uw praten, Wordt gij verstandig, en laat ons aan het woord;
2Ahea la e hoopau oe i na huaolelo? E noonoo, a mahope iho e olelo aku makou.
3Waarom worden wij als vee beschouwd, En zijn wij zo dom in uw ogen?
3No ke aha la e mauaoia makou, e like me ua holoholona, A ua haumia imua o kou mau maka?
4Gij, die in uw woede uzelf verscheurt: Zou om uwentwil de aarde worden ontvolkt, Een rots van haar plaats verwijderd, Een berg van zijn grondslag gerukt?
4Haehae no oia ia ia iho ma kona huhu: E haaleleia anei ka honua nou? A e hooneeia aku anei ka pohaku mai kona wahi aku?
5Waarachtig, het licht van den boze dooft uit, De vlam van zijn vuur blijft niet schijnen;
5O ka malamalama o ka poe hewa e pio ana no ia, Aole hoi e hoomalamalama mai ka lapalapa o kona ahi.
6Het licht wordt donker in zijn tent, De lamp gaat boven hem uit.
6O ka malamalama he pouli ia iloko o kona halelewa, A o kona kukui me ia, e pio no ia.
7Zijn krachtige tred wordt verlamd, Zijn eigen beleid doet hem struikelen;
7E hoopilikiaia kona hele ikaika, A e hookulaina kona noonoo ana ia ia.
8Want door zijn eigen voeten wordt hij in het net gedreven, En wandelt hij over de mazen.
8No ka mea, ua hooheiia oia i ka upena ma kona wawae, A e hele ana no ia maluna o ka pahele.
9Een klem grijpt zijn hiel, een net houdt hem vast.
9E hoopaa ke kipuka ia ia ma ke kuekuewawae, E hanapaa hoi ke pahele ia ia.
10Zijn strik ligt in de grond verborgen, een val op zijn pad;
10Ua hunaia ma ka lepo ke pahele nona, A me ka upiki nona ma ke ala.
11Verschrikkingen beangstigen hem van alle kant, En vervolgen hem, stap voor stap.
11Ua hooweliweli na mea makau ia ia a puni, A e alualu ia ia ma kona wawae.
12Het onheil hongert naar hem, De rampspoed staat aan zijn zijde gereed;
12E nawaliwali kona ikaika no ka pololi, A e makaukau ka make ma kona aoao.
13Zijn huid wordt door ziekte verteerd, De eersteling van de dood slokt zijn leden op.
13E ai no ia i na apana o kona ili, O ka hanau mua o ka make, e hoopau no ia i kona mau lala.
14Hij wordt uit zijn tent gerukt, waar hij zich veilig waande, En zij sleept hem naar den vorst der verschrikking
14E kailiia kona mea i paa ai, mai kona halelewa aku, A e lawe aku no ia ia ia i ke alii weliweli.
15Zij woont in zijn tent, die hem niet langer behoort, En over zijn woning wordt zwavel gestrooid.
15E noho no ia mea iloko o kona halelewa, no ka mea, aohe nona ia; E luluia ka luaipele maluna o kona hale.
16Van onderen verdorren zijn wortels, Van boven verwelken zijn twijgen;
16Malalo e maloo kona mau aa, A maluna e okiia'ku kona lala.
17Zijn gedachtenis verdwijnt uit het land, Zelfs in de steppe heeft hij geen naam.
17E nalowale kona hoomanaoia mai ka honua aku, Aole inoa nona ma ke alanui.
18Men stoot hem uit het licht de duisternis in, Men jaagt hem uit de wereld weg;
18E hookuke aku lakou ia ia mai ka malamalama a i ka pouli, A e alualu ia ia mai ka honua aku.
19Hij heeft onder zijn volk geen kroost, geen geslacht, In zijn woonplaats geen, die hem rest.
19Aohe ana keiki, aohe hoi mamo mawaena o kona poe kanaka, Aole hoi he mea i koe iloko o kona mau hale.
20Over zijn lot staat het Westen ontsteld, En het Oosten siddert er van:
20O na hanauna mahope e kahaha lakou no kona manawa, A loaa i na kupuna ka makau.
21Waarachtig, zo gaat het met het verblijf van den boze, Met de woonplaats van hem, die God miskent!
21He oiaio, oia na wahi noho o ka poe hewa, A oia kahi o ka mea ike ole i ke Akua.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.