Job 18
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1Nu nam Bildad van Sjóeach het woord, en sprak:
1И отвечал Вилдад Савхеянин и сказал:
2Wanneer maakt gij eindelijk eens een eind aan uw praten, Wordt gij verstandig, en laat ons aan het woord;
2когда же положите вы конец таким речам? обдумайте, и потом будем говорить.
3Waarom worden wij als vee beschouwd, En zijn wij zo dom in uw ogen?
3Зачем считаться нам за животных и быть униженными в собственных глазах ваших?
4Gij, die in uw woede uzelf verscheurt: Zou om uwentwil de aarde worden ontvolkt, Een rots van haar plaats verwijderd, Een berg van zijn grondslag gerukt?
4О ты, раздирающий душу твою в гневе твоем! Неужели для тебя опустеть земле, и скале сдвинуться с места своего?
5Waarachtig, het licht van den boze dooft uit, De vlam van zijn vuur blijft niet schijnen;
5Да, свет у беззаконного потухнет, и не останется искры от огня его.
6Het licht wordt donker in zijn tent, De lamp gaat boven hem uit.
6Померкнет свет в шатре его, и светильник его угаснет над ним.
7Zijn krachtige tred wordt verlamd, Zijn eigen beleid doet hem struikelen;
7Сократятся шаги могущества его, и низложит его собственный замысел его,
8Want door zijn eigen voeten wordt hij in het net gedreven, En wandelt hij over de mazen.
8ибо он попадет в сеть своими ногами и по тенетам ходить будет.
9Een klem grijpt zijn hiel, een net houdt hem vast.
9Петля зацепит за ногу его, и грабитель уловит его.
10Zijn strik ligt in de grond verborgen, een val op zijn pad;
10Скрытно разложены по земле силки для него и западни на дороге.
11Verschrikkingen beangstigen hem van alle kant, En vervolgen hem, stap voor stap.
11Со всех сторон будут страшить его ужасы и заставят его бросаться туда и сюда.
12Het onheil hongert naar hem, De rampspoed staat aan zijn zijde gereed;
12Истощится от голода сила его, и гибель готова, сбоку у него.
13Zijn huid wordt door ziekte verteerd, De eersteling van de dood slokt zijn leden op.
13Съест члены тела его, съест члены его первенец смерти.
14Hij wordt uit zijn tent gerukt, waar hij zich veilig waande, En zij sleept hem naar den vorst der verschrikking
14Изгнана будет из шатра его надежда его, и это низведет его к царю ужасов.
15Zij woont in zijn tent, die hem niet langer behoort, En over zijn woning wordt zwavel gestrooid.
15Поселятся в шатре его, потому что он уже не его; жилище его посыпано будет серою.
16Van onderen verdorren zijn wortels, Van boven verwelken zijn twijgen;
16Снизу подсохнут корни его, и сверху увянут ветви его.
17Zijn gedachtenis verdwijnt uit het land, Zelfs in de steppe heeft hij geen naam.
17Память о нем исчезнет с земли, и имени его не будет на площади.
18Men stoot hem uit het licht de duisternis in, Men jaagt hem uit de wereld weg;
18Изгонят его из света во тьму и сотрут его с лица земли.
19Hij heeft onder zijn volk geen kroost, geen geslacht, In zijn woonplaats geen, die hem rest.
19Ни сына его, ни внука не будет в народе его, и никого не останется в жилищах его.
20Over zijn lot staat het Westen ontsteld, En het Oosten siddert er van:
20О дне его ужаснутся потомки, и современники будут объяты трепетом.
21Waarachtig, zo gaat het met het verblijf van den boze, Met de woonplaats van hem, die God miskent!
21Таковы жилища беззаконного, и таково место того, кто не знает Бога.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.