Job 27
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1-
1И продолжал Иов возвышенную речь свою и сказал:
2Zo waar God leeft, die mij gerechtigheid weigert, De Almachtige, die mijn leven verbittert:
2жив Бог, лишивший меня суда, и Вседержитель, огорчивший душу мою,
3Zolang er nog een zucht in mij is, En Gods adem in mijn neus
3что, доколе еще дыхание мое во мне и дух Божий в ноздрях моих,
4Zullen mijn lippen geen valsheid spreken, En zint mijn tong geen bedrog!
4не скажут уста мои неправды, и язык мой не произнесет лжи!
5Ik denk er niet aan, u gelijk te geven, Tot mijn laatste snik houd ik mijn onschuld vol;
5Далек я от того, чтобы признать вас справедливыми; доколе не умру, не уступлю непорочности моей.
6Ik houd vast aan mijn vroomheid, en geef ze niet op, Mijn hart schaamt zich over geen van mijn dagen!
6Крепко держал я правду мою и не опущу ее; не укорит меня сердце мое во все дни мои.
7Moge het mijn vijand vergaan als den boze, Mijn hater als den goddeloze!
7Враг мой будет, как нечестивец, и восстающий на меня, как беззаконник.
8Wat hoopt de boze, als hij bidt, Als hij zijn ziel tot de Godheid verheft?
8Ибо какая надежда лицемеру, когда возьмет, когда исторгнет Бог душу его?
9Zal God zijn schreien horen, Wanneer de rampspoed hem treft;
9Услышит ли Бог вопль его, когда придет на него беда?
10Kan hij zich in den Almachtige verlustigen, Ten allen tijde roepen tot God?
10Будет ли он утешаться Вседержителем и призывать Бога во всякое время?
11Daarna nam Sofar van Naäma het woord, en sprak: Ik zal u Gods werken leren kennen, De plannen van den Almachtige u niet verzwijgen:
11Возвещу вам, что в руке Божией; что у Вседержителя, не скрою.
12Zie, gij hebt het allen zelf aanschouwd: Waarom zo’n ijdele raad gegeven?
12Вот, все вы и сами видели; и для чего вы столько пустословите?
13Dit is, naar Gods bestel, het lot van den boze, Het deel der tyrannen, door den Almachtige hun toegewezen.
13Вот доля человеку беззаконному от Бога, и наследие, какое получают от Вседержителя притеснители.
14Krijgt hij veel zonen, ze zijn bestemd voor het zwaard, En zijn kroost lijdt gebrek;
14Если умножаются сыновья его, то под меч; и потомки его не насытятся хлебом.
15Die hem overblijven, worden door de pest ten grave gesleept, En zijn weduwen bedrijven geen rouw.
15Оставшихся по нем смерть низведет во гроб, и вдовы их “не будут плакать.
16Al hoopt hij zilver op als stof, En stapelt kleren op als slijk,
16Если он наберет кучи серебра, как праха, и наготовит одежд, как брение,
17Hij stapelt ze op, maar de vrome bekleedt er zich mee, En de onschuldige erft zijn geld.
17то он наготовит, а одеваться будет праведник, и серебро получит себе на долю беспорочный.
18Hij trekt zijn woning op als een spin, Aan de hut gelijk, die wachters bouwen;
18Он строит, как моль, дом свой и, как сторож, делает себе шалаш;
19Rijk legt hij zich neer: het is de laatste maal, Hij opent zijn ogen: hij is er niet meer.
19ложится спать богачом и таким не встанет; открывает глаза свои, и он уже не тот.
20Verschrikkingen grijpen hem aan overdag, En ‘s nachts sleurt een stormwind hem weg;
20Как воды, постигнут его ужасы; в ночи похитит его буря.
21De oostenwind neemt hem op: daar gaat hij heen, Hij vaagt hem weg van zijn plaats.
21Поднимет его восточный ветер и понесет, и он быстро побежит от него.
22Zonder erbarmen slingert God zijn pijlen op hem af, Zodat hij voor zijn slagen moet vluchten;
22Устремится на него и не пощадит, как бы он ни силился убежать от руки его.
23Men klapt over hem in de handen, En fluit hem uit zijn woonplaats na.
23Всплеснут о нем руками и посвищут над ним с места его!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.