Job 27
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
1-
1And Job again took up his parable, and said:
2Zo waar God leeft, die mij gerechtigheid weigert, De Almachtige, die mijn leven verbittert:
2As God liveth, who hath taken away my right; and the Almighty, who hath dealt bitterly with me;
3Zolang er nog een zucht in mij is, En Gods adem in mijn neus
3All the while my breath is in me, and the spirit of God is in my nostrils,
4Zullen mijn lippen geen valsheid spreken, En zint mijn tong geen bedrog!
4Surely my lips shall not speak unrighteousness, neither shall my tongue utter deceit;
5Ik denk er niet aan, u gelijk te geven, Tot mijn laatste snik houd ik mijn onschuld vol;
5Far be it from me that I should justify you; till I die I will not put away mine integrity from me.
6Ik houd vast aan mijn vroomheid, en geef ze niet op, Mijn hart schaamt zich over geen van mijn dagen!
6My righteousness I hold fast, and will not let it go; my heart shall not reproach me so long as I live.
7Moge het mijn vijand vergaan als den boze, Mijn hater als den goddeloze!
7Let mine enemy be as the wicked, and let him that riseth up against me be as the unrighteous.
8Wat hoopt de boze, als hij bidt, Als hij zijn ziel tot de Godheid verheft?
8For what is the hope of the godless, though he get him gain, when God taketh away his soul?
9Zal God zijn schreien horen, Wanneer de rampspoed hem treft;
9Will God hear his cry, when trouble cometh upon him?
10Kan hij zich in den Almachtige verlustigen, Ten allen tijde roepen tot God?
10Will he have his delight in the Almighty, and call upon God at all times?
11Daarna nam Sofar van Naäma het woord, en sprak: Ik zal u Gods werken leren kennen, De plannen van den Almachtige u niet verzwijgen:
11I will teach you concerning the hand of God; that which is with the Almighty will I not conceal.
12Zie, gij hebt het allen zelf aanschouwd: Waarom zo’n ijdele raad gegeven?
12Behold, all ye yourselves have seen it; why then are ye become altogether vain?
13Dit is, naar Gods bestel, het lot van den boze, Het deel der tyrannen, door den Almachtige hun toegewezen.
13This is the portion of a wicked man with God, and the heritage of oppressors, which they receive from the Almighty.
14Krijgt hij veel zonen, ze zijn bestemd voor het zwaard, En zijn kroost lijdt gebrek;
14If his children be multiplied, it is for the sword; and his offspring shall not have bread enough.
15Die hem overblijven, worden door de pest ten grave gesleept, En zijn weduwen bedrijven geen rouw.
15Those that remain of him shall be buried by pestilence, and his widows shall make no lamentation.
16Al hoopt hij zilver op als stof, En stapelt kleren op als slijk,
16Though he heap up silver as the dust, and prepare raiment as the clay;
17Hij stapelt ze op, maar de vrome bekleedt er zich mee, En de onschuldige erft zijn geld.
17He may prepare it, but the just shall put it on, and the innocent shall divide the silver.
18Hij trekt zijn woning op als een spin, Aan de hut gelijk, die wachters bouwen;
18He buildeth his house as a moth, and as a booth which the keeper maketh.
19Rijk legt hij zich neer: het is de laatste maal, Hij opent zijn ogen: hij is er niet meer.
19He lieth down rich, but there shall be not to gather; he openeth his eyes, and his wealth is not.
20Verschrikkingen grijpen hem aan overdag, En ‘s nachts sleurt een stormwind hem weg;
20Terrors overtake him like waters; a tempest stealeth him away in the night.
21De oostenwind neemt hem op: daar gaat hij heen, Hij vaagt hem weg van zijn plaats.
21The east wind carrieth him away, and he departeth; and it sweepeth him out of his place.
22Zonder erbarmen slingert God zijn pijlen op hem af, Zodat hij voor zijn slagen moet vluchten;
22Yea, it hurleth at him, and spareth not; he would fain flee from its power.
23Men klapt over hem in de handen, En fluit hem uit zijn woonplaats na.
23Men shall clap their hands at him, and shall hiss him out of his place.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.